of 59045 LinkedIn

Een verkrampte arbeidsmarkt voor ouderen

Langzaam maar zeker trekt het herstel van de economie de arbeidsmarkt met zich mee. Op dit moment zijn het nog vooral jongeren die hiervan profiteren. Oudere werkzoekenden staan vaak achteraan in de rij. Een gebruikelijk patroon bij een zich herstellende economie en een aantrekkende arbeidsmarkt. De problematiek vraagt om een brede aanpak vanuit een integrale visie.

De arbeidsparticipatie onder ouderen heeft een enorme vlucht genomen. In de periode 2003-2014 steeg het aantal werkende 50-plussers van 1,5 miljoen naar 2,2 miljoen. De arbeidsparticipatie voor de groep 50-65-jarigen nam toe van 54 procent naar 66,7 procent. Ouderen vormen de grootste groep met een vast contract en hebben daarmee een grotere ontslagbescherming. Maar tegelijkertijd zie je bij deze groep over het algemeen een gebrekkige baanmobiliteit. En dat maakt hen extra kwetsbaar in geval zij hun baan verliezen. Oudere werknemers worden weliswaar minder vaak werkloos, maar als zij onverhoopt toch hun baan verliezen, dan is het lastig om weer een plek op de arbeidsmarkt te veroveren. Dit geldt zeker naarmate zij langer werkzoekend zijn en vanuit een (lang) vast dienstverband werkloos zijn geworden. Binnen de oudere leeftijdscategorie zijn het vooral de 55-plussers wier kansen klein zijn. Van de werkloze 55-plussers is momenteel 62 procent al langer dan een jaar werkzoekend.

Roep om drastische maatregelen
De laatste tijd gaan steeds meer stemmen op om het werkloosheidsprobleem onder ouderen drastisch aan te pakken. Zo vragen mensen op sociale media zich openlijk af waar toch de ‘ouderenambassadeur’ blijft. Enkele economen spreken zelfs over de noodzaak tot het treffen van onorthodoxe maatregelen. Natuurlijk gebeurt er al veel. Zo zet UWV netwerktrainingen in, verstrekt het scholingsvouchers en bestaat de mogelijkheid van een proefplaatsing. Ook kunnen ouderen – onder voorwaarden – vrijwilligerswerk verrichten. Van de Belastingdienst kunnen werkgevers die een werkzoekende van 56 jaar of ouder in dienst nemen, een premiekorting ontvangen. Ook gemeenten kunnen regelingen treffen voor oudere werkzoekenden.

Een drieledige aanpak
De problematiek van de verkrampte arbeidsmarkt voor ouderen vraagt echter een bredere aanpak. Daarvoor zijn drie soorten beleid nodig:

 

  1. Beleid dat gericht is op het vergroten van mobiliteitsmogelijkheden en de veerkracht van werknemers. Een vast contract mag werknemers niet passief maken. Het creëren van alternatieve loopbaanpaden moet werkloosheid zo veel mogelijk voorkomen.
  2. Beleid dat gericht is op het voorkómen van langdurige werkloosheid. Als werkloosheid onverhoopt toch intreedt, moet een werkzoekende zo snel en goed mogelijk op weg naar werk worden ondersteund. Een scherpe focus op kansrijke beroepen met bijpassende competenties kan daarbij de succeskans vergroten.
  3. Beleid dat gericht is op het bestrijden van langdurige werkloosheid. Als een werkzoekende toch langer dan 1 jaar zonder werk blijft, moet gerichte inzet plaatsvinden om de langdurige werkloosheid te bestrijden, inactiviteit te voorkomen en armoedeval tegen te gaan. Instituties zullen hun samenwerking hiertoe mogelijk nog verder kunnen intensiveren.

 

Vanuit een integrale visie
Arbeidsmarktbeleid vanuit een integrale visie op de ouderenproblematiek is dus onontbeerlijk. Dit leidt tot een aanpak die toekomstgericht is en verder kijkt dan alleen het bestrijden van de huidige werkloosheid. Daarbij kan het zeker de moeite waard zijn om te kijken naar allerlei ideeën die nu al de revue passeren, zelfs als deze het predicaat ‘onorthodox’ krijgen.

Deze column is eerder verschenen in de UWV Kennisnieuwsbrief, nummer 17, mei 2015

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reageer op dit artikel

Door Linda (werkzoekende HBO-er P&O) op
Ik ben bijna 51 jaar en van huis uit P&O-er. Heel graag zou ik met behoud van uitkering weer aan de slag willen. Werkervaring: 10 jr gemeentelijke overheid, 10 jaar voedingsmiddelenindustrie, 5 jaar metaalindustrie en 2 jaar zelfstandig een uitzendbureau gehad. Zit sinds 2 jaar in de bijstand na ruim 25 jaar te hebben gewerkt. Ik had er al uit kunnen zijn wanneer mijn eigen gemeente die een vacature had op P&O voor de duur van 2 jaar mij in dienst had genomen..... je solliciteert, geeft aan dat je in de bijstand gaat komen maar nee.... ze nemen je niet aan. Hoe makkelijk is het om iemand met de juiste werkervaring en opleiding vanuit de bijstand aan te nemen? Nee je maakt geen schijn van kans ze nemen nog liever iemand in dienst die ver buiten de gemeente woonachtig is of een interim. Ik had zelfs aangegeven dat ik begeleid kon worden een ex collega die tot aan zijn pensioen bij deze gemeente had gewerkt als beleidsmedewerker op P&O die had al toegezegd.... maar nee geen interesse. Zelf neemt de gemeentelijke overheid geen mensen aan die in de bijstand zitten maar verwachten en eisen wel van bedrijven dat zij mensen vanuit de bijstand aannemen. Mensen in de bijstand hebben relevante werkervaring nodig, 1 of 2 jaar is al genoeg. Een cursus als tegenprestatie zodat je weer op weg wordt geholpen... hoe fijn zou dat zijn. 2 jaar geleden stond deze P&O functie vacant ik behoorde tot een 2de keus. Nu stond hij opnieuw open en nee ook nu is er geen enkele behoefte vanuit de gemeente om iemand uit hun eigen gemeente die in de bijstand zit in dienst te nemen. In de tussentijd had ik 2 jaar relevante werkervaring op kunnen doen voor mij part met een paar maanden bijstandsuitkering daarna had ik zelf een studie kunnen betalen en had ik nu gewoon weer elders aan de slag gekund.... Nee werkervaring wordt je niet gegund als je in de bijstand zit ongeacht je werkervaring, ongeacht je niveau en ongeacht of je de gemeente geld voor een bijstandsuitkering kunt besparen.... Hoeveel arbeidspotentieel gemeenten ook in hun eigen bestand hebben is schijnbaar niet interessant ze betalen liever voor dure coaches, loopbaan begeleiders, workfast trajecten en reintegratiebedrijven die veel beloven en bijna niets waar kunnen maken. Het IMK met al hun zgn. netwerken een begeleiding van ongeveer E 3000,- die alleen maar geld opstrijken zonder ook maar één van hun netwerken aan te spreken bij hun zgn. begeleiding en als je niet oppast aan het eind van het traject ook nog even vergeten een rapportage te overleggen zodat de gemeente weet dat het traject is afgelopen waardoor mensen ook nog eens in de problemen komen met hun hun uitkering omdat ze niet goed geïnformeerd worden over wat ze moeten doen als het IMK traject de gemeente alweer alleen maar geld heeft gekost bovenop de BBZ. Ipv. werkervaringsplekken plekken te creëren binnen de gemeentelijke organisatie voor mensen die een korte afstand hebben tot de arbeidsmarkt houden ze liever hun bijstandsgerechtigden die dolgraag aan het werk zouden willen zo ver mogelijk buiten de deur!

Contactgegevens

AfbeeldingUWV

Postbus 58285

1040 HG Amsterdam

www.uwv.nl

Reageren op onze artikelen? Mail naar concerncommunicatie@uwv.nl

Meer nieuws

UWVMagazine november 2016

Afbeelding

WGA’ers weer in beweging

Wie voor 80 tot 100% arbeidsongeschikt is verklaard en een WGA-uitkering krijgt, raakt gemakkelijk buiten beeld. Met een speciaal project helpt UWV deze WGA’ers, die vaak al jaren niet meer werken. Door ze aandacht te geven, komen deze klanten in beweging en staan ze positiever tegenover hun toekomst. In het novembernummer van UWVMagazine online een praktijkverhaal.

 

Ook in dit nummer:

Een kijkje achter de schermen hoe UWV continu bezig  is om tot andere en betere vormen van dienstverlening te komen. Lees in een column van curator Toni van Hees hoe hij en zijn collega’s de belangen van werknemers behartigen.

Whitepapers

Columns