of 59221 LinkedIn

De 5 bodemeisen voor hulpverlening aan 18-plussers

AfbeeldingHerinnert u zich nog dat ik vorig jaar in mijn alternatieve troonrede om een meer actieve houding van gemeenten richting jongvolwassenen vroeg? En dat ik gemeenten ook vroeg om de hulpverlening aan te passen aan de specifieke behoeften van de doelgroep en om in bepaalde gevallen zelfs ongevraagd zorg en ondersteuning aan te bieden? Inmiddels zijn we een jaar verder en zie ik dat dit onderwerp steeds meer leeft bij gemeenten, maar ik zie tegelijkertijd ook dat veel gemeenten nog worstelen met de wijze waarop zij de hulpverlening voor jongvolwassenen in moeten richten. In deze blog geef ik daarom een aantal tips en bodemeisen voor de hulpverlening voor jongeren.

Alle jongeren in beeld
Voor een goede hulpverlening is het belangrijk dat de gemeente op enig moment alle jongeren in beeld brengt en contact legt met de jongeren die in een kwetsbare positie zitten of dreigen te geraken. Denk bijvoorbeeld aan jongeren met een verleden in de jeugdhulp, jongeren zonder opleiding of werk en jongeren die bekend zijn bij politie en justitie. Momenteel zijn er namelijk nog te veel jongeren buiten beeld en is het dus ook niet duidelijk hoeveel jongeren in kwetsbare posities verkeren en met welke problemen zij precies te maken hebben. 

 

Na het eerste contact is het belangrijk dat gemeenten doorpakken en in gesprek gaan met kwetsbare jongeren. Dit betekent dat gemeenten geïnteresseerd en met open blik het gesprek aangaan met jongeren, zonder meteen met oplossingen te komen. Dit laatste schrikt namelijk veel jongeren af en werkt dus eerder averechts. Ik raad daarom aan de eerste contacten te gebruiken om te werken aan de relatie en om de situatie van de jongere volledig in kaart te brengen. Hierbij is het ook belangrijk dat u vraagt naar wat de jongere zelf wil bereiken en waarbij hij ondersteuning nodig denkt te hebben. 

 

Geen jongeren uit beeld voordat… 
Nadat jongeren in beeld zijn, is het belangrijk om jongeren niet zomaar los te laten. Ik zie nu namelijk nog te vaak dat kwetsbare jongeren uit beeld verdwijnen en (weer) in de problemen belanden. De redenen hiervoor lopen uiteen van professionals die geen tijd hebben om het contact te onderhouden tot jongeren die zich al dan niet onbewust aan het zicht van professionals onttrekken. Daarom vraag ik aan gemeenten om jongeren pas los te laten als aan de volgende vijf bodemeisen is voldaan: 

  1. Een veilig thuis
    Een veilige plek om thuis te komen, vormt de basis van waaruit jongeren kunnen werken aan hun toekomst. Het is daarom van belang dat gemeenten ervoor zorgen dat alle jongeren een dak boven het hoofd hebben en dat de thuissituatie veilig en stabiel is.
  2. Financiën op orde
    Naast een veilig thuis is het van belang dat de financiën van jongeren op orde zijn. Dit betekent dat jongeren een stabiel inkomen hebben, dat schulden zijn afbetaald en dat ze financieel zelfredzaam zijn. Als een jongere (nog) niet financieel zelfredzaam is, moet de gemeente hier (professionele) hulp voor inschakelen.
  3. Opleiding, werk of dagbesteding
    De beste manier waarop jongeren aan hun toekomst kunnen werken, is door middel van een opleiding, werk of een nuttige dagbesteding. Gemeenten moeten er daarom voor zorgen dat jongeren iets omhanden hebben wat past bij hun situatie en niveau en bijdraagt aan hun toekomst.
  4. Zorg
    Een deel van de jongeren heeft naast praktische ondersteuning ook zorg nodig. Het is de taak van gemeenten om ervoor te zorgen dat jongeren deze zorg krijgen of worden doorverwezen naar de partners die deze zorg kunnen bieden. Indien noodzakelijk bieden gemeenten ook begeleiding ter ondersteuning van het zorgtraject. 
  5. Een vangnet
    Tenslotte moeten gemeenten ook zorgen voor een vangnet voor als het toch fout gaat met jongeren die al zijn losgelaten. Dit is iemand waar jongeren te allen tijde terecht kunnen met problemen. Het vangnet kan een professional zijn, maar dit hoeft niet. Het kan bijvoorbeeld ook iemand zijn uit het sociaal netwerk van de jongere. Het is dan wel belangrijk dat er duidelijke afspraken zijn over de rol van het vangnet en wanneer er weer contact opgenomen wordt met de gemeente. 

 

Gecontroleerd loslaten
Loslaten betekent natuurlijk niet dat er helemaal geen contact meer is met jongeren. Ik wil gemeenten daarom tot slot de tip meegeven om jongeren in de eerste maanden nog regelmatig te benaderen om te kijken hoe het gaat. Zo toont u betrokkenheid én kunt u snel ingrijpen wanneer het toch (weer) mis dreigt te gaan. Ouders bellen hun kinderen die uit huis zijn toch ook nog regelmatig om te vragen hoe het gaat? Dat kunnen gemeenten dus ook gerust eens doen.

 

Werkt u als hulpverlener of beleidsmedewerker in het sociaal domein? En bent u actief op dit terrein? Kom dan naar de Workshop omgekeerde toets voor jongeren op 2 oktober 2017.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Contactgegevens

AfbeeldingStimulansz
Kon. Wilhelminalaan 5
3527 LA Utrecht
030 298 28 00
www.stimulansz.nl
info@stimulansz.nl

Meer nieuws

Whitepapers

Afbeelding

Bloggers