of 59054 LinkedIn

"Een asielzoeker heeft het hier beter voor elkaar"

Vandaag loop ik een dag mee met Marieke. Onze eerste afspraak is met Ferry. Marieke schuifelt onrustig heen en weer in het buurtcentrum. ‘Ferry is een beetje tegendraads’, zegt ze. ‘Hij is een half jaar in detentie geweest en heeft flinke schulden opgebouwd. Hij is bij Werk en Inkomen langs geweest voor een uitkering. En W&I heeft hem een plan van aanpak meegegeven. Hij heeft drie maanden om met behulp van het buurtteam aan zijn plan van aanpak te werken. Maar de motivatie bij Ferry is ver te zoeken.’  Er komen veel cliënten zoals Ferry langs bij het buurtteam. Ze willen graag in de schuldsanering. De gemeente wil dan eerst een bewijs van goed gedrag zien. De administratie moet op orde zijn, toeslagen aangevraagd, etc. De generalisten van het buurtteam mogen daarbij ondersteunen. Gesneden koek dus voor Marieke. Dus waar zit haar onrust nou precies?

Als Ferry binnenkomt, oogt hij vlak en vermoeid. Hoe het met zijn plan van aanpak staat? Tja, daar kan hij kort over zijn: ‘Ik kom er gewoon niet uit weet je, het is allemaal te ingewikkeld en ik ga ook echt niet verder met dat f*cking plan van aanpak.’ Marieke blijft kalm, maar ik zie haar ogen heen en weer flitsen. ‘Het is nu eenmaal een voorwaarde. Als je er nu mee kapt, is de consequentie dat je op straat gezet wordt. Dat lijkt me niet zo fijn voor je. Zou je niet toch nog even samen met mij door willen zetten?’ Marieke probeert hem te overtuigen. Het werkt averechts, ik zie Ferry afhaken. Hij leunt op zijn stoel naar achteren en draait zijn hoofd weg. Schamper zegt hij: ‘Een asielzoeker heeft het hier in Nederland beter voor elkaar. Die krijgt eten en onderdak zonder daar wat voor terug te doen.’

 

Ik vraag hem dan wat hij zelf voor ideeën heeft om aan het werk te gaan. Ferry legt gelaten uit dat hij bedacht heeft dat hij een eigen bedrijf wil beginnen. Hij wil met zoetwaren op de markt gaan staan. Eigen baas, geen regels. Zelf alles bepalen. Dat ziet hij echt zitten. Marieke kijkt mij vol ongeloof aan. ‘Een eigen bedrijf, weet je wat daar allemaal voor nodig is. KvK, administratie, belasting... Denk je dat je dat wel aan kunt?’  Marieke heeft het beste met Ferry voor, maar ze bereikt hem niet.

 

We bespreken het gesprek na in het bijzijn van drie collega’s. Allemaal hebben ze mensen als Ferry in hun caseload. Jonge mannen met schulden, beperkte opleiding, zwak netwerk. Maar wel met dromen en ambities. En vooral streetwise. Jongens als Ferry maak je niks wijs. Ik vraag de teamleden om na te denken over wie wel invloed op Ferry zou kunnen hebben. ‘Tja, dat is niet moeilijk’, zegt een van de teamleden, ‘zijn homies, zijn matties’.Oh, je bedoelt zijn peers’ zegt Marieke, als echte sociaal psycholoog. ‘En als we die peers nu eens bij elkaar zetten?’ vraag ik de groep. ‘En we laten ze samen nadenken over hoe om te gaan met het plan van aanpak en hoe weer inkomen te verwerven?’

 

Drie weken later zit de groep bij elkaar. Marieke en haar collega’s begeleiden ze vier weken lang, drie middagen in de week, volgens de SKILLS® methode. In het kort: onvoorwaardelijke acceptatie, uitgaan van de kracht van de groep en de groep de regie geven. De resultaten zijn verbluffend. Eerst is er scepsis. Daarna herkenning. Dat geeft opluchting. Dan ontstaat er betrokkenheid en is men creatief bezig met het oplossen van elkaars problemen. Ferry wordt door de anderen geholpen met zijn administratie. Het plan om een eigen onderneming te beginnen wordt serieus besproken, waarop Ferry zelf besluit om er voorlopig van af te zien. Er komt toch te veel bij kijken. ‘Zie je wel’ zegt Marieke, ‘dat zei ik…..’ maar net op tijd slikt ze haar woorden in. Je gelijk halen heeft geen toegevoegde waarde. Wel wordt Ferry getipt voor een deeltijdbaantje op de markt, wat hij met twee handen aanneemt.

 

Na vier weken heeft iedereen stappen gezet op het gebied van administratie, schulden en werk. Allemaal zijn ze het er over eens: deze groep is heel hecht geworden en gaat voor elkaar door het vuur. Zonder de kracht van de groep waren ze nooit zo ver gekomen.

 

Op een zonnige zaterdagmiddag kom ik Ferry op de markt tegen. Het is tegen sluitingstijd en hij is aan het afbreken. ‘Ik heb nog eens nagedacht’ zegt hij. ‘Die vluchtelingen zitten toch ook met zijn allen in een groep. Kunnen jullie daar ook niet wat mee doen? Met zo’n soort groepsaanpak en dan elkaar helpen enzo? Want dat werkt beter dan met die hulpverleners. Misschien moet je daar eens een plan van aanpak voor maken’. Hij drukt me een doos aardbeien in de hand en geeft me een vette knipoog. ‘Fijn weekend nog!’

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reageer op dit artikel

Door mo op
hoi Bart, het zou wat mij betreft de peiler moeten zijn van elke hulpverlener, ouder en docent. ps leuk stuk!
Door Bart op
Ha Mo, ja oorspronkelijk van Rogers en daarna doorontwikkeld door anderen. Het is een van de peilers van o.a. SKILSS en ook van Motiverende Gespreksvoering. Maar afijn, dat hoef ik jou niet te vertellen.
Door mo op
""onvoorwaardelijke acceptatie, uitgaan van de kracht van de groep en de groep de regie geven""
Komt me bekend voor vanuit de hulpverlening. ps onvoorwaardelijke acceptatie is dat niet van Carl Rogers? :-)

Contactgegevens

Afbeelding

RadarGroep

Veemarkt 83

1019 DB Amsterdam

T: 020 463 50 50

www.radar-groep.nl

E: info@radar-groep.nl

 

AfbeeldingStade Advies

De Pionier

Grebbeberglaan 15

3527 VX Utrecht

T: (030) 23 61 861

www.stade.nl

E: advies@stade.nl

Meer nieuws

Bloggers

NIEUWSBRIEVEN

Wilt u op de hoogte blijven van nieuwe ontwikkelingen bij Radar? Wij sturen regelmatig nieuwsbrieven met daarin actuele thema’s en innovatieve oplossingen voor sociale vraagstukken.

 

Meld u hier aan voor de digitale nieuwsbrief van de RadarAdvies.

Meld u hier aan voor de digitale nieuwsbrief van Stade Advies.

Whitepapers RadarGroep