of 59232 LinkedIn

Wonen op de agenda

Reageer

Tijdens de verkiezingsdebatten was er amper aandacht voor het thema wonen, terwijl de demografie ingrijpend verandert. Vergrijzing, verstedelijking en culturele vermenging maken het belangrijk een goed woonklimaat te organiseren. 

Bottum-up innovatie beleid hard nodig

Overheidsbeleid wordt nog vaak top-down doorgevoerd. Het gaat vooral om de (grote) getallen en gevestigde belangen. Het risico van deze benadering is dat de menselijke maat en wat mensen echt willen snel uit het oog verloren wordt. Wanneer het over wonen gaat, lijkt het debat zich vooral te concentreren op volumes en geld, in plaats van de manier waarop mensen hun leven willen vormgeven. Staan de targets eenmaal vast, dan wordt er vaak nog maar naar één aspect gekeken en dat is de prijs. En is er dan nog wel genoeg aandacht voor hoe je voor je ouders kunt blijven zorgen als je in de stad wil blijven wonen? Of voor hoe je je woonwens kunt realiseren in de volkswijk waar je geboren en getogen bent in plaats van op die hippe zelfbouwplek?

Het probleem van woonbeleid is dat de samenleving meestal niet aan tafel zit. De overheid vindt het lastig om met slimme oplossingen die vanuit burgers en bedrijven komen, om te gaan. Een visie op hoe die kunnen bijdragen aan het oplossen van maatschappelijke vraagstukken, ontbreekt in het woonbeleid.

Wat ons betreft maken het nieuwe kabinet en de gemeentebesturen snel werk van een aanvullende, maatschappelijke woonagenda waarin consequent ruim baan wordt gegeven aan bottom-up innovatie. Het is ons inziens een kans om grote maatschappelijke uitdagingen op te lossen met vernieuwend woonbeleid.

Het is tijd voor een nieuwe mindset, zowel landelijk als lokaal. Namelijk dat de maatschappelijke component in bouwen gaat over veel meer vraagstukken dan enkel sociale huur. Neem de zorg voor ouderen. We verwachten daarin steeds meer van mensen, maar er is bijna geen gelegenheid om hier nieuwe woonvormen voor te ontwikkelen. En is het met deze gedachte in het achterhoofd niet gek dat we vooral naar corporaties kijken wanneer het gaat over maatschappelijk bouwen? Wat ons betreft moet het mes aan twee kanten snijden: laat corporaties niet het alleenrecht hebben op maatschappelijk bouwen.

Zorg tegelijkertijd ervoor dat maatschappelijke belangen meetellen in bouwaanbestedingen. Innovatiegericht inkopen staat bij de overheid op dit vlak nog in de kinderschoenen. Tenders mogen er wat ons betreft niet alleen zijn om de hoogste grondprijs binnen te halen. Nu krijgen zowel gemeenten als commerciële ontwikkelaars nog maar weinig de juiste prikkel om ook bewoners zonder grote portemonnee én mond een stem te geven. Mooie voorbeelden van bestuurders die hun nek durven uit te steken voor duurzame oplossingen, zijn er gelukkig al. Neem de gemeente Schiedam, die met haar aandacht voor senior smart living de wensen van ouderen en hun families liet prevaleren.

Er ligt een mooie taak voor onze nieuwe bestuurders. Met daarbij altijd de regel: weet eerst wat de woonbehoefte is, voordat je een schop in de grond steekt. Stelling voor de volgende Stemwijzer: “Mensen bepalen zelf hoe ze willen wonen, de overheid bevordert dat die woningen er komen.”

Yvonne van Mierlo, directeur Blauwhoed Studio bij Blauwhoed en Kai Pattipilohy , directeur bij bureau voor maatschappelijke innovatie Diversion

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.