Het schijnt een goede gewoonte te zijn dat (afdelingen binnen) departementen niet met elkaar communiceren gedurende de ontwikkeling van nieuw beleid. Die indruk ontstaat na het lezen van de beleidskeuzen voor de decentrale geluidwetgeving (Swung II).

Stelt u zich de volgende situatie eens voor. U constateert dat een bedrijfswoning bij een palingkwekerij in strijd met het bestemmingsplan wordt bewoond door twee huishoudens. U legt een last onder dwangsom op. Daarbij vermeldt u zorgvuldig dat legalisering alleen mogelijk is indien er een omgevingsvergunning wordt aangevraagd. Of die omgevingsvergunning kan worden verleend weet u nog niet, omdat bij de aanvraag zal moeten worden onderbouwd waarom een tweede bedrijfswoning noodzakelijk is voor de bedrijfsvoering. U geeft duidelijk aan daarover nog geen uitspraken te doen.

Onder het motto “beter kunnen we het niet maken, wel eenvoudiger” heeft staatssecretaris Mansveld de Tweede Kamer geïnformeerd over de nieuwe geluidwetgeving voor provincies en gemeenten (Swung II). We hebben er lang, al meer dan 3 jaar, naar uitgezien. Er is het nodige vergaderd en onderhandeld met IPO en VNG. Geen extra bestuurslasten was het devies. Dat is gelukt. Maar gaat Swung II (Samen Werken in de Uitvoering van Nieuw Geluidbeleid) op termijn ook uitzicht bieden op een gezonde leefomgeving?

Een bekend gegeven is dat wie moet verkopen vaak niet de beste prijs ontvangt. Bij een faillissement wordt vaak slechts de executiewaarde gerealiseerd, maar zeker niet altijd. Het hangt bijvoorbeeld af van de vraag- en aanbodsituatie op de markt en het koopmanschap van de verkoper. Ogenblikkelijke verkoop bij faillissement is geen “must”. Als de schuldeisers er uiteindelijk mee gediend zijn, kan voor het verkopen van bezittingen meer tijd worden genomen, echter alleen als er overtuigende argumenten zijn.

Succes begint met ambitie. Of het nu gaat om Olympisch kampioen worden, je eigen bedrijf beginnen of de eerste man op de maan zetten. Voor fietsbeleid is het niet anders. Een gemeente die een ongezonde, gevaarlijke, vervuilde, slecht bereikbare stad wil inruilen voor het tegendeel zal zich een ambitieus fietsdoel moeten stellen.

Vroeger klonk het dat corporaties niet failliet kunnen gaan. Tegenwoordig wordt met grote regelmaat bericht dat het faillissement van één of meerdere corporaties dreigt. Wat is waar?

De inzet van de nieuwe Omgevingswet is meer bestuurlijke afwegingsruimte op lokaal niveau. Volgens het recente akkoord tussen het ministerie I&M en de VNG is dat mogelijk door een andere wijze van normering van milieukwaliteitsnormen. Per gewenste milieukwaliteit komt er een basisbescherming en een bandbreedte waarbinnen er afwijkingsmogelijkheden bestaan. Goed dat die knoop eindelijk is doorgehakt. Rest dan wel de vraag hoe meer ruimte voor bestuurlijke afweging aan de voorkant wordt geborgd aan de achterkant. Wordt de kwaliteit van de leefomgeving niet het kind van de rekening? Laten we eens verkennen wat voor opties er zijn voor het borgen van milieukwaliteit.

Annemarie Jorritsma en Friso de Zeeuw hebben elkaar vorig jaar diverse keren ontmoet. En met resultaat. Er is een nieuw kindje geboren: het gemeentelijk omgevingsplan. Jorritsma en de Zeeuw zijn daarover zeer content, maar kan de vlag nu ook uit? Ja en nee. Ja, want dit is een waardevolle stap in de goede richting. Nee, het is niet voldoende. Een kort resumé over wat er is voorafgegaan.