of 59045 LinkedIn

Snippergroenactie Zuidhorn loopt uit de hand

De gemeente Zuidhorn is in opspraak door een snippergroenactie in de dorpskern Aduard. Door bewoners wordt getwijfeld aan de motieven en vinden ze dat de gemeente zich door een consultancy voor het karretje laat spannen.

Het is een issue dat in meer gemeenten speelt: het inventariseren van snippergroen. Het aanspraak maken op groenstroken die al jaren in gebruik zijn door burgers is meestal geen dankbare gemeentetaak. Daar is de Groningse gemeente Zuidhorn inmiddels ook achter. Een plaatselijke opschoonactie leidde tot veel onrust en klachten.  Een opgerichte actiegroep strijdt nu voor behoud van de lapjes grond en beticht de gemeente van onwettig handelen, belangenverstrengeling en intimidatie.

Opmerkelijke situaties
Snippergroen is een fenomeen waar elke gemeente mee te maken heeft. Het zijn de lapjes grond die burgers weliswaar in gebruik hebben, maar die officieel aan de gemeente toebehoren. Als de gemeente er twintig jaar lang geen aanspraak op heeft gemaakt vervalt het automatisch en gratis aan de bewoner. Maar is er enige vorm van overeenkomst of factuurrelatie dan kunnen gemeenten de grond opeisen, verkopen of in bruikleen geven. Er kunnen hierdoor opmerkelijke situaties ontstaan. Zo kreeg een plichtsgetrouwe bewoonster uit de gemeente Voorst ooit als enige in de straat een rekening van 4000 euro voor een lapje grond. Ze was de enige in haar straat die jarenlang keurig het symbolische bedrag van een rijksdaalder per jaar betaalde en zo een factuurrelatie met de gemeente had. Haar buren vertikten dat en kregen de grond voor niets.

Emoties
Vaststaat dat het onderwerp snippergroen emoties oproept, de gemeente staat immers letterlijk in je voortuin. ‘Het is een complex en juridisch onderwerp,’ geeft  wethouder Fred Stol van Zuidhorn onmiddellijk toe, ‘ik kan me voorstellen dat het bij sommige bewoners als onredelijk kan overkomen.’ Hij vervolgt: ‘Maar we willen graag weten van wie de grond is. Dat is ook onze taak, in de gemeentewet staat dat we goed op de grond van de gemeente moeten letten.’ De snippergroenactie is evenwel voorlopig stopgezet.
 
Karretje consultancy 

Bewoners die zich verenigd hebben in Actie Snippergroen betichten de gemeente ervan met opzet grond aan burgers te verkopen terwijl die vanwege de verjaring er gratis recht op hebben. Verder vinden ze dat het gemeentebestuur zich voor het karretje heeft laten spannen van een consultancybureau. Ze beweren dat die medewerkers zich voordoen als ambtenaren van de gemeente en een vergoeding krijgen voor iedere overeenkomst die zij afsluiten. Volgens de bewoners maakt de gemeente zich hiermee schuldig aan onbehoorlijk bestuur en zelfs aan belangenverstrengeling.

'Niets waard'
Oud-raadslid en fractievoorzitter Feitze van Zwol is erg kritisch op de gang van zaken en volgt de snippergroenactie op de voet. ‘De grond die de bewoners zouden moeten kopen is helemaal niets waard,’ zegt hij. ‘Je kunt namelijk helemaal niets met zo’n lapje grond. Wees blij dat burgers het willen onderhouden, maar ga er geen geld voor vragen. Een verstandige gemeente zegt: “laat maar.” De oud-politicus heeft weinig vertrouwen in de beweegredenen van het gemeentebestuur om het snippergroen te inventariseren. ‘Op het moment dat ze de brieven verstuurden naar de bewoners met snippergroen weten ze toch al welke grond van wie is? Nee, ze zijn gewoon verblind geraakt door de mogelijke opbrengst die ze is voorgespiegeld, 800 duizend euro is ze door het adviesbureau verteld.’

Inzicht grondgebruik
Wethouder Stol weerspreekt de aantijgingen. ‘Nogmaals, het is onze taak om inzicht in het grondgebruik te krijgen. Verkopen terwijl burgers er recht op hebben is zeer zeker niet ons beleid. We zijn open in het verstrekken van informatie over de verjaring, het staat ook  op onze website. En we gebruiken zeker niet zulke verkooptactieken,’ verzekert de wethouder.

E-mail verwijderd
Wat ook niet hielp was dat de informatie die de actiegroep kreeg na een wob-verzoek nogal te wensen overliet. In de documenten bleken essentiële zaken te zijn weggelakt. Ook bleek correspondentie tussen de gemeenteambtenaar en de consultant te zijn verdwenen. Volgens de gemeente kwam dit omdat de betreffende ambtenaar van baan veranderd was en zijn e-mail verwijderd. Maar volgens deskundigen handelt de gemeente hiermee onwettig, zakelijke e-mail moet wettelijk gezien gearchiveerd worden. Op deze kwestie wil de wethouder niet ingaan. ‘Dit wordt momenteel door de bezwaarcommissie behandeld, gedurende dat proces kan ik daar niets over zeggen.’
 
Leermoment 

Toch zijn er wel degelijk zaken die anders moeten, vindt de wethouder. ‘Deze opschoonactie in het dorp Aduard was een pilot, daar moeten we van leren. Er volgt ook nog een uitgebreide evaluatie. We zijn in overleg met de actiegroep en we gaan naar aanleiding van de signalen ook wijzigingen in het proces doorvoeren. Welke dat zijn kan ik nog niet melden, het voorstel moet eerst nog in het college besproken worden, in de gemeenteraad en bij de bewoners. Ik kan alleen melden dat het goed nieuws is voor de bewoners.’

Verrast door commotie
Dat het opeisen van snippergroen voor zoveel ophef zou zorgen, zag de wethouder niet aankomen. ‘We zijn als gemeente verrast door de commotie, sterker nog, we dachten goed bezig te zijn. Onze manier van communiceren heeft kennelijk voor onzekerheid gezorgd. We proberen voortaan duidelijker te zijn.’

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Lodewijk op
Veruit de meeste mensen doen dat willens en wetens. En nu huilen vanuit de oppositie. Kraan ervoor of anders dokken.
Door Albert (burger) op
Groot artikel, maar helaas zeer onvolledig waardoor je ongenuanceerde meningen krijgt van mensen in hun reacties.

Het begon bij en brief van de gemeente waarin onjuistheden stonden, niemand in Aduard heeft het grond ingepikt, het geen de gemeente nu ook heeft erkent.

Een groot deel van het dorp weet wel dat het grond van de gemeente is, deze mensen hebben bij aankoop van het huis er voor een handtekening moeten zetten bij de notaris met een vermelding dat ze het grond voor de gemeente onderhouden, dus daar is gen onduidelijkheid van wie het grond is.
Ook staat er in het koopcontract dat het overdraagbaar is naar volgende eigenaren.

Een groot probleem is bureau Eiffel ook dit mis ik in een aantal reacties, een actiegroep heeft een zwartboek overgedragen aan de gemeente met ruim 130 handtekeningen en verhalen van bewoners hoe bureau Eiffel te werk is gegaan.

Leuk dat mensen kunnen reageren, maar een aantal weet niet waar ze in het geval van Aduard over schrijven.
Door S.L. (Adviseur) op
Het is weer lekken schieten vanaf de oppositiebankjes voor Feitze van Zwol. Het valt juist te prijzen dat de gemeente Groningen grip probeert te krijgen op haar eigendom, mits dat op een zorgvuldige wijze gebeurd.
Door H. Wiersma (gepens.) op
Op zichzelf is het juist dat gemeenten een einde willen maken aan deze ongewenste wild west - eigendomsverhoudingen.
De oplossing: maak onderscheid tussen structureel openbaar groen (groen wat de gemeente zelf wil/moet houden en niet structureel (snipper)groen.
Snippergroen kan voor een gereduceerde verkoopsprijs worden verkocht of tegen een beperkt bedrag in gebruik worden gegeven (een beperkt bedrag omdat de gemeente de grond niet (meer) behoeft te onderhouden).
Bewoners die een beroep wensen te doen op verjaring dienen deze verjaring natuurlijk wel te kunnen bewijzen.
Door Bram Haan (Burger) op
Ik snap er helemaal niets van. Als je het niet wil kopen, dan gebruik je het toch gewoon niet meer? Wat je leent, breng je weer terug. Ik ben ook burger, is ook mijn stukje grond. Dat ze het onderhielden was ook veel eigenbelang. Niks meer of minder. Gemeentelijke struiken of je eigen bloemen...je tuin groter laten lijken dan die is. Maar ik merk dat mede-inwoners zich gewoon ten koste van anderen willen verrijken. Grond niks waard? Wel bij de verkoop van hun huis. Zo los is het inderdaad niet zoveel waard. Ik ga een fonds oprichten, voor de achtergestelde burgers zonder geleend grond. Kopen wij al die kleine stukjes op. En maken er volkstuintjes van. Die zijn ook al weg bezuinigd. Gezeur!
Door Elizabeth (Betroffen en betrokken bewoner) op
Wat zou de gemeente raar opkijken als alle "illegaal" in bezit genomen stukjes grond teruggegeven zouden worden.
Hoeveel gemeenteambtenaren moeten er dan bij om de zaak te onderhouden.
De bezitters moeten het dan wel in de "oorspronkelijke" staat terugbrengen!
Hoe zou het er 40-, 60- of 80 jaar geleden hebben uitgezien? Foto's maken was een luxe hobby in die tijd.
In die tijd waren er ook weinig kabels en leidingen. Maar dat probleem schijnt ineens ook niet meer te bestaan. Je kan er niets mee, je mag er wel wat mee. Kopen!
Wat eerst onverkoopbaar was blijkt ineens waarde te hebben, vindt Eiffel.
Hoe bedenk je het.
Door M. Kap, Metora Advies op
Gemeenten moeten veel beter en eerder in kaart brengen welk snippergroen ze hebben en welke ze wil behouden of verkopen. Dan houd je de regie in handen. Veel problemen ontstaan daarnaast door niet te handhaven. Overigens mogen ook burgers hun verantwoordelijkheid nemen. Als je onrechtmatig andermans grond gebruikt moet je niet piepen dat er wat aan gedaan wordt. Wethouders hebben in mijn optiek veel te veel begrip voor die krokodillentranen.
Door Inwoonster Aduard op
Toen wij onze woning ruim twintig jaar geleden kochten, wisten wij helemaal niet dat de strook grond grenzend aan het trottoir van de gemeente was. In de hele straat is deze strook onderdeel van de voortuinen. Ik denk dat de gemeente zich een hoop werk en geld had kunnen besparen door alles gewoon bij het oude te laten.
En wat betreft Bureau Eiffel, daar heb ik geen goed woord voor over. Ik voel mij geïntimideerd en beledigd door hun medewerker.
Door mr. Fred van der Landen (vastgoedjurist / specialist landjepik) op
Was het maar zo dat het digitale systeem van het kadaster, waarmee heel Nederland werkt, de eigendomsgrenzen aangeeft. Niets is minder waar. Die "gevlogen" systeemgrenzen wijken vaak enorm af van de werkelijke kadastrale grens die alleen door een grensreconstructie op basis van het kadastrale veldwerk kan worden bepaald à € 500,- per grens. De systeemgrenzen en oppervlakten zijn wettelijk ook slechts een indicatie. Afwijkingen van 50 cm zijn geen anomalie. Maar het Kadaster biedt gemeenten op basis van die systeemgrenzen wel aan om te duiden waar er volgens hen sprake is van landjepik. Bewoners doen er goed aan om altijd een grensreconstructie te eisen en om ook zelf te kijken naar het veldwerk van hun perceel. Commerciele bureaus pikken bij voorkeur alleen de (gemakkelijke) krenten uit de pap. Zij hebben ook geen baat bij het na trekken van eventueel bestaande gebruikstitels uit de gemeentelijke archieven. Voor verjaring is gebruik van de grond niet voldoende. Er moet sprake zijn van bezitsdaden. HR 27-02-2009, LJN BH1634 geeft een mooi overzicht wanneer daar wel/niet sprake van is. En de rijdende rechter zit er bij landjepikzaken soms behoorlijk naast. Hij spreekt ook geen recht; juridisch is er sprake van mediation. Partijen tekenen voor het accepteren van zijn uitkomst.
Gemeenten staren zich bij landjepik veelal blind op het verwachte verkoopgeld. En daar spelen commerciele bureaus gewoon handig op in. En als het dan fout gaat mag de gemeente het uitzoeken. Gemeenten kunnen zich beter eerst eens goed laten voorlichten, maar ja het "geld" hè. Neemt niet weg dat gemeenten de wettelijke en maatschappelijke taak hebben om op hun eigendommen te letten. En die taak was decennia lang een ondergeschoven kindje. Dat weer rechtbreien moet dan wel gewoon eerlijk en redelijk gebeuren. De botte bijl is niet de weg. Dat blijkt ook in Zuidhorn maar weer.
Door Gerben op
De besluitvorming dient nog volledig plaats te vinden:
"Ik kan alleen melden dat het goed nieuws is voor de bewoners"

Populisme rules! Typerend in dit verband ook de bemerking van dat oud raadslid
"van wie de grond is"