of 59232 LinkedIn

Ruimtelijke ordening ‘nodeloos ingewikkeld’

De regels voor ruimtelijke ordening zijn zo ingewikkeld geworden, dat zelfs betrokkenen door de bomen het bos niet meer zien. De roep om één wet voor het omgevingsrecht klinkt luider.
De regels voor ruimtelijke ordening zijn zo ingewikkeld geworden, dat zelfs betrokkenen door de bomen het bos niet meer zien. De roep om één wet voor het omgevingsrecht klinkt luider.

Tijdens een donderdag gehouden debat sprak voor het eerst een topambtenaar van het ministerie van Vrom zich openlijk uit voor ‘een fundamentele herziening van het omgevingsrecht’. Chris Kuijpers, directeur- generaal Ruimte bij Vrom, wierp de vraag op of het niet beter zou zijn om voor het omgevingsrecht één nieuwe wet te maken.

 

Bestuurders mopperen al geruime tijd over de in hun ogen nodeloos ingewikkelde en bureaucratische regelgeving. ‘We hebben het onszelf onmogelijk gemaakt om nog gebiedsgericht te werken. De specialisten, adviezen en procedures buitelen over elkaar heen’, aldus PvdA’er Co Verdaas, gedeputeerde voor ruimte in Gelderland, en een van de sprekers op de door het Nirov georganiseerde bijeenkomst.

 

Als het in de volgende kabinetsperiode daadwerkelijk komt tot voorstellen om het omgevingsrecht vergaand te vereenvoudigen, komen onder meer de Wet geluidhinder, de Wet milieubeheer, de Natuurbeschermingswet, de Wet bodembescherming en de Flora- en faunawet ter discussie te staan. Deze wetten zouden kunnen opgaan in één nieuwe omgevingswet.

 

Volgens Co Verdaas ‘zit iedereen nu op zijn eigen domein te figuurzagen’. De gedeputeerde: ‘Het oorspronkelijke doel verdwijnt achter een brij aan procedures. Al die wetgeving heeft ons heel veel goeds gebracht, maar ze is nu aan het einde van haar cyclus. We willen niet meer bij elk project op 50 punten gaan meten of de norm misschien met een tiende wordt overschreden. De mensen zijn letterlijk het overzicht kwijt. Dat zorgt voor wantrouwen en onvrede. Voor geïnteresseerde burgers is het een drama.’

 

Tegenwerken

 

Het vereenvoudigen van de regelgeving past in het Actieprogramma vernieuwing instrumentarium gebiedsontwikkeling, waar Vrom sinds enige tijd aan werkt, deels samen met LNV en Verkeer en Waterstaat. Ook sluit het aan bij aanbevelingen uit het rapport van de werkgroep Leefomgeving en Natuur in het kader van de Brede Heroverwegingen. Hierin wordt gesteld dat de operatie op termijn enkele miljarden euro’s kan opleveren aan ‘besparingen c.q. maatschappelijke baten’.

 

Binnen Vrom en andere departementen leeft overigens nadrukkelijk de overtuiging dat alleen het aanpassen van wetgeving niet voldoende is. Ook de bestuurlijke cultuur van elkaar tegenwerkende overheden zou doorbroken moeten worden. Daarnaast zouden procedures binnen de bestaande wetgeving bekort en vereenvoudigd kunnen worden door het vergroten van kennis en kunde bij decentrale overheden.

 

De meningen over de vraag of er één nieuwe omgevingswet moet komen, zijn binnen de departementen verdeeld. Er is ook een stroming die vindt dat het misschien beter is om aparte wetten te behouden, en die beter op elkaar af te stemmen. Niet alleen bij het omgevingsrecht, ook op andere terreinen in de ruimtelijke ordening is de praktijk vaak nodeloos ingewikkeld, vindt gedeputeerde Verdaas: ‘We hebben de Ecologische Hoofdstructuur voor de natuur, Natura 2000 voor het soortenbehoud in Europees verband, en de Nationale Landschappen voor het landschap. Een stapeling van concepten en vereisten, met elk weer zijn eigen regels en beschermingsconstructies. Waarom moet het allemaal zo ingewikkeld? Het denken moet om. Het proces leidt nu te veel af van de eigenlijke doelen. Hetzelfde zie je in het onderwijs en in de zorg. Ook daar vraagt men zich af: wie gaat nog over wat?’

 

Steden

 

Chris Kuijpers meent dat de ruimtelijke agenda in de toekomst nadrukkelijk zal worden bepaald door bevolkingsstagnatie en -krimp. Omdat steden worden beschouwd als ‘de motor van de economie’, is het volgens Kuijpers van belang om deze vitaal te houden. Maar juist ook vanwege de demografische ontwikkelingen heeft elke stedelijke regio haar eigen aanpak nodig, meent de topambtenaar van Vrom. ‘Het generieke beleidsdenken over stedelijke netwerken is aan herziening toe.’

 

Andere grote onderwerpen in de ruimtelijke ordening zijn voor de komende decennia het water (stijging zeespiegel en rivierpeil, toenemende regenval) en de energievoorziening, aldus Kuijpers. Hij wijst op de problemen met de inpassing van windmolens. Ook ‘andere duurzame oplossingen’ vergen volgens hem veel ruimtebeslag en zijn moeilijk in te passen in stedelijke regio’s.

 

Voor een succesvolle aanpak zijn volgens Kuijpers drie dingen nodig: goede regelgeving, goed bestuur en ‘bovenal’ betrokkenheid. Alleen op die manier zal het lukken om ‘uit de bestuurlijke spaghetti te komen’ en om regelgeving te vereenvoudigen en versnellen, aldus Kuijpers.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Stef Bakker (unitmanager omgeving Noord-Holland) op
Het is een zinloze actie als je de genoemde wetten bij elkaar veegt zonder de totale context in de gaten te houden. Ik zou daarom graag aan dit rijtje wetten nog enkele wetten willen toevoegen: Waterwet, Wro en Wbb.
Door jurgen (adviseur) op
Beste Peter,
We leven in een democratische rechtstaat.
Amendementen zijn daarvan een essentieel onderdeel.
Waar het in dit land op vastloopt zijn ambtenaren met hun eigen koninkrijkjes.
Moraal moet zijn: regel zo weinig mogelijk maar wat je regelt, regel dat doelmatig.
Hét bestemmingsplan is daarvoor een prachtig instrument mits je dat met gevoel en beleid toepast.
Door J.Drijfhout (medewerker vergunningen) op
Strijdigheid met het bestemmingsplan is er vaak de oorzaak van dat het proces om tot een bouw/wabovergunning te komen zwaar vertraagd. Maak het bestemmingsplan flexibeler, dat scheelt een hoop.
Ga niet nog eens de regelgeving overhoop halen. Dat is voor allen die er mee te maken hebben zwaar frustrerend.
Door Ricus Tiekstra (beleidsmedewerker) op
Wat is de oorzaak van die ingewikkelde wetgeving? Volgens mij komt dat door allerlei tegenstrijdige belangen in ons land. Wonen, werken, recreëren, natuurbescherming, landbouw, industrie, mobilitiet, waterbeheer etc. Ieder belang vecht om voorrang. Als we dat allemaal in regelgeving willen vangen is het niet zo vreemd dat deze regelgeving onoverzichtelijk, ingewikkeld en met elkaar in strijd is.
Door Peter (sr. adviseur) op
Ergo: vóórdat de Wabo in werking is getreden is hij in feite al verouderd. Eén wet lijkt aantrekkelijk, maar wel eenvoudig houden. Bijv. behandel een bestemmingsplan (wellicht omgevingsplan) als een normale verordening. Eventueel zienswijze op het ontwerp, maar geen beroep na de vaststelling. Een gewoon algemeen verbindend voorschrift dus. Minder vrijstellingsmogelijkheden (meer positief regelen). Wat te denken dat binnen x jaar na het vaststellen geen vrijstelling kan worden verleend. Er is dus behoorlijk wat winst te boeken. En dan nog dit: svp het ontwerp opstellen met gemeente-ambtenaren uit de praktijk (dat is niet de VNG) en liefst geen amendementen die de werking frustreren.

Afbeelding