Sluipmoordenaar
Dat stelt onafhankelijk waterdeskundige Peter van Rooij, directeur van wateradviesbureau Accanto.  Hij noemt verdroging een door het publiek onderschat gevaar in het Nederlandse denken over waterbeheer. Hoogwater is natuurlijk veel aanschouwelijker en ziet er al snel dreigend uit. Droogte is meer een sluipmoordenaar die onzichtbaar de dijken kan aantasten.

Dijkbewaking verbetert
De waterschappen hebben dit gevaar wel goed in de smiezen, aldus Van Rooy. Sinds de vorige grote droogte van 2003 hebben zij hun zaken veel beter op orde. ‘De tijd dat ze met een boterham in de hand op het oog een dijk inspecteerden ligt achter ons’.

Wake up call
Van Rooy refereert aan de vorige periode van grote droogte. Deze  leidde tot de dijkbreuk bij het dorpje Wilnes in het groene hart, waarbij een hele woonwijken onder water liep. De uiteindelijke schade bedroeg miljoenen. Hij spreekt van een wake up call, die door de waterschappen goed is opgepikt.

Verloven ingetrokken
‘Verloven zijn ingetrokken, dijkwachters zijn allemaal paraat. Na Wilnis werd veel elektronische bewakingsapparatuur geplaatst. ‘We weten nu veel beter waar de zwakke plekken zitten, vooral bij de kleinere keringen zijn veel blinde vlekken weggewerkt’.

Secundaire keringen
Maar dat neemt niet weg dat de dijken zouden kunnen bezwijken als de droogte te lang aanhoudt. Het gaat dan vooral om de zogenoemde secundaire keringen. De dijken langs de grote rivieren en de kust zijn meestal minder gevoelig voor dit soort weersomstandigheden.

40.000 kilometer
“Nederland telt 40.000 kilometer van dit soort (veen)dijken en dijkjes langs kleinere rivieren, beekjes meertjes en dergelijke. Die kun je nooit allemaal met zekerheid tegen dit soort extreme droogte bestendig maken. Dat kun je de waterschappen niet eens kwalijk nemen, het zou domweg teveel geld kosten’.