of 59250 LinkedIn

Milieu-informatie niet vrij: veel onnodig onderzoek

Bij onderzoeksinstituten ligt een schat aan informatie over milieueffecten die nu niet voor overheden en plannenmakers toegankelijk is.

Overheden en plannenmakers doen veel onnodig onderzoek naar de milieueffecten van hun initiatieven. Bij onderzoeksinstituten ligt een schat aan informatie die nu voor hen niet toegankelijk is. Dat moet anders, vindt het ministerie van Infrastructuur en Milieu.

Geluid, luchtkwaliteit, archeologie

Kennisinstituten zoals RIVM, Kadaster, Planbureau voor de Leefomgeving, TNO en Deltares beschikken over veel milieu-informatie. Bijvoorbeeld over geluidsbelasting, luchtkwaliteit, of archeologische en cultuurhistorische waarden.

 

Ontsluiten en beschikbaar stellen

Die informatie moet worden ontsloten en beschikbaar gesteld, zegt Edward Stigter, directeur van het Interdepartementaal Programma Eenvoudig Beter, waar wordt gewerkt aan de uitwerking van de nieuwe Omgevingswet. Deze wet vervangt honderden weten en regels over ruimte, wonen, infrastructuur, milieu, natuur en water, die relevant zijn voor gebiedsontwikkeling.

 

Nodeloos onderzoek naar algemene gegevens

Volgens Stigter wordt grofweg de helft van het onderzoek voor milieueffectrapportages nodeloos gedaan. ‘Het gaat dan om algemene, planonafhankelijke gegevens, want onderzoek naar de effecten van een plan op de leefomgeving blijven natuurlijk wel nodig.’ De informatie bij kennisinstituten is deels niet vrij toegankelijk, maar ook niet altijd actueel, schetst Stigter het probleem.

 

Advies Raad van State

Eerder stelde de Raad van State al in een advies over de Omgevingswet dat er veel winst te behalen is door milieu-informatie toegankelijk te maken voor overheden en andere initiatiefnemers.

 

Voorstel van kennisinstituten

Het ministerie heeft de kennisinstituten gevraagd om voor de zomer met een gezamenlijk voorstel te komen om dat stapsgewijs te realiseren, zo meldde Stigter vorige week op een symposium van het netwerk van milieuprofessionals VVM. Dat kan in de vorm van één loket, zegt Stigter. ‘Maar je hoeft niet meteen te denken aan één autoriteit. Als de verschillende informatiesystemen maar digitaal te koppelen zijn.’

 

Logisch moment

Dat traject staat volgens hem los van het proces van de Omgevingswet, die volgens planning in 2014 van kracht wordt. ‘In de wet zal wel worden opgenomen dat milieu-informatie digitaal beschikbaar moet zijn, maar de Omgevingswet kan ook functioneren zonder dat die informatie gebundeld of gekoppeld is. Het is alleen vanuit de geest van de wet – het omgevingsrecht wordt eenvoudiger en beter – en gezien de winst die ermee is te behalen, logisch om er op dit moment werk van te maken.’

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Wietske Jonker-ter Veld (gepensioneerd, actief lid natuur- en milieu organisaties) op
Er zijn veel vrijwilligers die onbetaald gegevens verzamelen en hun inventarisaties doorgeven. Het is ook voor hun frustrerend dat zij gegevens van anderen niet zonder kosten kunnen inzien.
Door Jos van Loon (werkvoorbereider) op
Als er onderzoek gedaan wordt voor een bepaald werk of uitbreiding moet er onderzoek gedaan worden. Natuurlijk kost dit geld. Wel zie je vaak als deze informatie gepublceerd wordt het woordje "copyright". Men zou dan bij het indienen van dergelijke verplicht moeten worden om alles vrij te geven voor verder gebruik. Anderen en vervolg plannen zouden dan hiervan gebruik kunnen maken.
Door Jan op
en dat bedenken ze nu pas, jaren lang wordt er geld in al die organisaties gepompt, maar de resultaten mogen/kunnen we niet voor overheids-nut gebruiken.... Nu weten we dus waar de zoveelste bron van geldverkwisting ligt. Als de overheid nu eens dáár naar ging kijken in plaats van domweg weer meer inkomsten bijeen te graaien om te 'bezuinigen'.