of 59250 LinkedIn

Bijzondere maatregelen nodig om klappen Vestia op te vangen

Corporaties die bereid zijn om te investeren in stilgelegde projecten van Vestia moeten voor zover die investeringen onrendabel zijn financieel worden gecompenseerd door vrijstelling van de voorgenomen verhuurdersheffing. , vindt Karakus.
4 reacties

De Rotterdamse wethouder Hamit Karakus (wonen, vastgoed) stelt minister Liesbeth Spies (Binnenlandse Zaken) voor om de zware klappen die Rotterdam krijgt door het financiële debacle bij woningcorporatie Vestia op te vangen met ,,bijzondere en onconventionele maatregelen’’.

Vrijstelling
Corporaties die bereid zijn om te investeren in stilgelegde projecten van Vestia moeten voor zover die investeringen onrendabel zijn financieel worden gecompenseerd door vrijstelling van de voorgenomen verhuurdersheffing. De wethouder heeft zich voor zijn plan verzekerd van de steun van vier Rotterdamse corporaties. Zij mede-ondertekenden de brief die Karakus woensdag aan de minister stuurde.

Derivaten
Vestia kwam in de problemen door het bezit van miljarden euro's aan derivaten. Deze financiële producten verzekeren tegen een toekomstige rentestijging op leningen. Doordat de rente daalde, moest Vestia geld bijstorten. De corporatie heeft 1,5 miljard euro in onderpand moeten geven aan banken. Geplande investeringen werden geschrapt. Vestia voltooit alleen nog enkele projecten waar het juridisch niet onderuit kan.

Eindoordeel
Minister Spies komt eind deze maand met een eindoordeel over het verbeterplan van Vestia, waarover zij in april de Tweede Kamer heeft geïnformeerd. Dit voorziet ook in de verkoop van 15.000 van de 80.000 woningen.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Bas (Logicus) op
Dergelijke misstanden worden veroorzaakt door het te grote verschil in beloning tussen de vloer en de top. In een gezonde economie is die verhouding maximaal 1:10. De meeste grotere bedrijven hebben een verhouding boven de 1: 80 (zelfs 1:400 bij Shell). Er is historisch nog nooit een enkele relatie tot de geleverde prestatie van de CEO aangetoond die een rechtvaardiging bied om over de 1:10 verhouding te komen. Een kwalitatief goede Executive hoort namelijk door zijn behaalde prestaties uit het verleden te groeien tot zijn functie.
Door P.J. Westerhof op
Wat mij bevreemdt is dat - zowel binnen overheid als bedrijfsleven - 'managers' niet persoonlijk aansprakelijk gesteld worden voor hun mismanagement. Juridisch zijn daartoe voldoende mogelijkheden.

Nu worden directe en indirecte schade, én kosten van de reddingsacties, wachtgelden, bonussen en gouden handdrukken afgewenteld op de belastingbetaler, bewoners, inwoners en klanten.

Net zoals destijds de banken, zijn betreffende organisaties technisch failliet.
Stel dus van overheidswege een curator aan en ruim op, van boven naar beneden.

En vergeet niet : diverse gemeenten staat een artikel 12-status te wachten. Prestigieuze projecten gaan ten koste van gemeentelijke onderhoudsplichten. Gemeentelijke heffingen en belastingen kunnen niet onbeperkt verhoogd worden.
Eéns zal de wal het schip keren.
Door Bas (Logicus) op
@Willemsen, de hoofdverantwoordelijke kreeg een zak van 3 miljoen mee. Overige incompetente directieleden, commissarissen en bestuursleden zijn ook nog goed voor een slordige 25 miljoen op jaarbasis. Maar dat geeft niet ze kunnen(moeten) nu op personeelslasten gaan bezuinigen. Er mogen nu 100 mensen (de echte werkers) van de werkvloer weg. Maar geen zorgen die werkplekken worden straks weer gevuld door mensen die door het UWV verplicht worden om op gemotiveerde wijze onder het minimumloon te werken. Dus als het even meezit hebben deze 100 mensen straks toch weer een baantje bij hun oude werkgever. Het is dan alleen tegen = 60% van hun oorspronkelijk salaris. Ik ben alleen benieuwd of men daar werkelijk vrolijk van wordt.
Door A. Willemsen op
Waar zijn de vertantwoordelijken in dit verhaal gebleven. Zeker met een zak geld de laan uitgestuurd? Geef mij zo'n baan. Een paar jaar aanmodderen en vervolgens met een riante regeling eruit geschopt worden.