of 59142 LinkedIn

Weg met heilige huisjes bij bestrijden ‘woonarmoede’

Steeds vaker kunt u berichten lezen over armoede en betaalbaarheidsproblemen van huurders. ´Woonarmoede´ is een groeiend vraagstuk, dat vraagt om focus op de meest nijpende situaties. De aandacht van corporaties en gemeenten richt zich op dit moment echter meer op middeninkomens en het verhogen van de huurprijsgrens. Het leren kennen en begrijpen van de woonarmoede vraagt meer inzicht in wie er werkelijk in de problemen komen; wie er niet rond kunnen komen. Serieuze focus op die groep vraagt dat een aantal heilige huisjes omver gaan.

Liefst 20% van alle huishoudens heeft een inkomen onder € 1.250

Een exacte afbakening van de groep laagste inkomens is altijd arbitrair. Niet zo interessant is of de woonquote hoog is, maar veel meer of mensen voldoende geld hebben. Vooral mensen met bijstand, WW of die arbeidsongeschikt zijn, hebben het moeilijk. Uit onderzoek dat wij uitvoerden blijken vooral de onderste 20% inkomens het zwaar te hebben. Zij verdienen netto minder dan slechts € 1.250 per maand. Goed om daar bij stil te staan.

 

Dan gaat het meer en meer om mensen met een uitkering, die arbeidsongeschikt of ZZP-er zijn. En minder om ouderen en werkenden. Met de extramuralisering van mensen met een psychiatrische aandoening of verstandelijke beperking, wordt deze groep alleen maar kwetsbaarder; 60% tot 75% kan niet rondkomen. 40% van hun inkomen gaat op aan huur, energie, gas en water. Een derde deel bespaart op primaire levensbehoefte als gezondheidszorg en zorgverzekeringen. Uitgave van iedere euro doet pijn, een manier van leven die aan mensen vreet.

 

Sociale huur niet bereikbaar voor laagste inkomens

De laagste inkomens zijn gebaat bij het beschikbaar komen van echt goedkope woningen. Die zijn er steeds minder. Ter illustratie. Medio oktober stonden in de hele stadsregio Arnhem-Nijmegen (740.000 inwoners) zeven woningen tot €400 te huur, terwijl 125 woningen een prijs boven € 400 hadden. Door huurprijsstijgingen en woningverbeteringen worden huurwoningen steeds duurder. Daarmee groeit de afhankelijkheid van toeslagen.

Opvallend is dat voor de laagste inkomens de particuliere verhuurders een relatief grote betekenis hebben. Hun woningen zijn snel beschikbaar, een must als je in een noodsituatie zit (bijvoorbeeld je werk verliest). Gereguleerde verdeelsystemen voor de sociale sector bieden deze spoedzoekers beperkte kansen. Sociale volkshuisvesting is daarmee gebureaucratiseerd in plaats van dat het de armsten onder snel helpt.

 

Heilige huisjes omver; prioriteit voor betaalbaarheid

Het aantal huishoudens in een kwetsbare situatie groeit en heeft te maken met hardnekkiger problemen. Gemeenten en corporaties zullen hier in hun woonbeleid, armoedebeleid en voorraadbeleid prioriteit aan moeten geven. Daarbij moeten wel een paar heilige huisjes omver.

 

  • Minder kwaliteit en goedkopere woningen. Zet minder in op kwaliteit en koester het goedkope bezit. Dus minder snel slopen, en consolideren van vastgoed op een basis-kwaliteitsniveau. Onderdeel daarvan is terughoudend zijn met energiebesparende maatregelen. Het verhaal dat daarmee de woonlasten op termijn naar beneden gaan is waar, maar de effecten vallen tegen. Temeer daar energielasten voor de laagste inkomens ook een belangrijke bespaarpost zij (trui aantrekken en kachel lager).
  • Handel paternalistisch. In het verleden gebeurde het toewijzen van huurwoningen op een behoorlijk strakke manier: lage inkomens in woningen met lage huren. Dit was de afgelopen steeds meer not-done; te paternalistisch. Mensen moesten meer keuzemogelijkheden hebben. Dit is tegengesteld aan de trend bij banken (onder druk van de AFM) voor het afsluiten van hypotheken. Corporaties en gemeenten moeten expertise ontwikkelen om meer rekening te houden met betaalmogelijkheden en betaalgedrag van mensen. Hierbij kunnen zij veel leren van kredietbeoordelaars in de consumentenmarkt.
  • Werk aan de winkel. Het belangrijkste is samenhang met het sociale domein. Dagstructurering, arbeidsgerichte dagactiviteiten halen mensen uit hun dagelijkse sores. Door de complexiteit van de toeslagenmethodiek is dat niet meteen ook de weg uit de armoede, maar wel een weg naar zingeving; een belangrijke eerste stap. Toeleiding naar werk kan dan volgen. Dat blijkt toch de belangrijkste factor om betaalbaarheidsproblemen te voorkomen.

 

                                  

12 november organiseerden Platform31 en OTB hun jaarlijkse wooncongres. Over het onderwerp ‘betaalbaarheid aan de onderkant van de woningmarkt’ leidde Bram Klouwen het panelgesprek in. De bijdrage van Bram Klouwen is verwoord in deze blog.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Ulmar op
Mooi dat er nu zoveel aandacht aan armoede en schuldbeheersing wordt besteedt aan dit soort hulpverlening hebben ze tenminste wat want hier doe je echt iets goeds mee hier moet nu de meeste tijd,wijkteampersoneel en geld naar uitgaan i.p.v dat geklets en gepest de hele dag in de woonwijken !
Door Moe (Huurder met laag inkomen) op
@leegstaande gebouwen Graag wil opmerken dat huurders nog steeds minder gecompenseerd worden in woonkosten dan huurders. U zegt wel zo gemakkelijk dat het maar eens afgelopen moet zijn met het rondpompen van toeslagen, maar ook huurders betalen tenslotte voor het wonen evenals kopets. Kopers profiteren onevenredig meer in de tegemoetkoming voor voor het wonen dan huurders. Dus dan ook de HRaftrek maar van de baan.
Door Moe (Huurder met laag inkomen) op
Goedkopere huurwoning is prima natuurlijk. Maar wat betekent het dan maar interen op kwaliteit? Goed geïsoleerde woningen, liefst zgn. woningen met 0 op de rekening komt ook de huurder met laag inkomen ten goede. Slecht geïsoleerd betekent ook meer stookkosten waardoor huurders alsnog met hoge woonkosten geconfronteerd worden. Belangrijk is ook dat woningen levensloopbestendig moeten zijn/ gemaakt worden. Kan dit zonder dat dit doortelt in een hogere huur? Verder is het ook belangrijk dat wijken aantrekkelijk blijven om in te wonen. Worden het kleine, benauwde kippenhokjes die i.v.m. kostenbesparing dicht op elkaar worden gebouwd, komt dat uiteindelijk de leefbaarheid in wijken en buurten ook niet ten goede.
Door Janneke op
Goedkoper bouwen kan. Een woning moet wel voldoen aan de normen. Maar het blijft vreemd dat het bouwen in NL zo veel duurder is dan in Duitsland.
Dus ook kantoren ombouwen kan redelijk goedkoop.
En kijk behalve wat iemand kan betalen ook naar wat iemand nodig heeft. Als je alleen woont is 1 slaapkamer voldoende. En als de kinderen het huis uit zijn, kan een oudere ook naar een kleinere woning.
Door leegstaande kantoorgebouwen (leegstaande kantoorgebouwen) op
En waarom niet goedkoper bouwen? Een woonkamer/keuken en een slaapkamer is toch voldoende? Er zijn leegstaande kantoorgebouwen genoeg. Ik ben bang dat er een keer een einde gaat komen aan het rondpompen van belastinggeld in het Toeslagencircus.

Contactgegevens

Boulevard Heuvelink 104

Afbeelding

6828 KT Arnhem

Postbus 1174

6801 BD Arnhem
026-3512532


www.companen.nl

info@companen.nl

Meer nieuws

Woonarmoede

Expertise

NIEUWSBRIEF Companen

Wilt u op de hoogte blijven van ontwikkelingen op het gebied van woningmarkt en leefomgeving?

 

Meld u dan hier aan.

Bloggers