of 59142 LinkedIn

Raadslid rekent in thriller af met college

Na de onlangs uitgebrachte thriller "Moord op een wethouder" van Eugeen Hoekstra, oud-wethouder en -raadslid in Schagen, verscheen dinsdag "Valwind" van Berthoo Lammers, fractievoorzitter van ONS Noordoostpolder. Het lijkt wel een trend dat (oud-)raadsleden thrillers schrijven over machtsmechanismen in het lokaal bestuur. Lammers wil ook iets kwijt: ‘Lokaal bestuur behoort de belangen van haar inwoners te behartigen.’

Het lijkt een trend: (oud-)raadsleden die thrillers schrijven over machtsmechanismen in het lokaal bestuur en waarin en passant een wethouder wordt omgelegd. Eugeen Hoekstra, oud-wethouder en -raadslid in Schagen, bracht Moord op een wethouder uit en dinsdag verscheen Valwind van Berthoo Lammers, fractievoorzitter van ONS Noordoostpolder. ‘Lokaal bestuur behoort de belangen van haar inwoners te behartigen.’

Uw thriller verschijnt vooralsnog alleen regionaal en is ook geïnspireerd op ware gebeurtenissen in uw gemeente Noordoostpolder rond de besluitvorming over de plaatsing van megawindmolens. In het boek wordt een wethouder vermoord door omwonenden. Is dit boek geboren uit literaire aspiraties of politieke frustraties?

‘Niet uit politieke frustraties. Eind oktober 2011 stemde een raadsmeerderheid van de gemeente Noordoostpolder voor een maatwerkvergunning om geluidshinder van windmolens voor omwonenden te beperken en dus van het rijksinpassingsplan af te wijken. Die motie werd niet uitgevoerd. Toch hield de wethouder tot april 2013 vol dat hij ermee bezig was tot bleek dat het college op 3 januari 2012 een brief naar het ministerie van Economische Zaken had gestuurd waarin het fiat gaf voor het rijksinpassingsplan. Ze hebben ons toen bewust onjuist geïnformeerd, voorgelogen en misleid. Onze motie van wantrouwen haalde het net niet. Terugdraaien kon niet meer, want dat zou miljoenenclaims opleveren. Vanaf dat moment liep ik met het verhaal rond.’

Wat maakt het fictie?
‘In werkelijkheid zijn de omwonenden naar de rechtbank gestapt. Er is nooit met ze gesproken. Maar wat was er gebeurd als ze zich echt boos hadden gemaakt? In onze gemeente bepaalt het CDA al decennialang de politieke signatuur in dit agrarische gebied met 3000 boeren. Dat zij zo, maar houd dan rekening met omwonenden. Ik leg bloot hoe de gemeente buitenspel wordt gezet. Dat gebeurt overal in Nederland door de windmolenmaffia. Kijk naar het IJsselmeer. Een Natura2000-gebied, maar dan wordt een stukje uitgelicht, een MER-rapportage erop losgelaten en mogen daar windmolens komen. Daarna gaan we weer vrolijk verder. Minister Plasterk maakte van Urk nota bene beschermd stadsgezicht, maar toch mochten daar enorme molens komen. Er is over het plaatsen ervan nooit overleg geweest met Urk. Ik vind dat je daar draagvlak voor moet zoeken en vinden.’

 

In uw boek nemen omwonenden het recht in eigen hand en wordt een wethouder vermoord.

‘Mijn boek is een politieke thriller waarin een politieke moord plaatsvindt op een disfunctionerende wethouder door omwonenden en derden die niet meer tegen de macht van de windmolenmaffia kunnen.’

Zou zoiets in werkelijkheid ook kunnen gebeuren?

‘Ja, ik denk dat zoiets wel degelijk zou kunnen gebeuren. Grote les in het boek is dat je in dit soort processen gezamenlijk moet optrekken. We kregen het windmolenpark opgedrongen. Ik ben boos dat de overheid lokaal niet de eigen verantwoordelijkheid pakt. Op vrijwel alle posities in dit dossier zitten CDA’ers. De vorige voorzitter van de windkoepel. En de dijkgraaf die ervoor zorgde dat molens dichter bij de dijk mogen staan en de vorige ministers.’


Het boek is een waarschuwing voor wat kan gebeuren als je mensen erbuiten laat?

‘Ja, je ziet hetzelfde proces nu bij de Afsluitdijk. Daar maakt It Fryske Gea zich nu al boos over. Het gaat alleen maar om SDE-subsidies (Stichting Duurzame Energie). Boeren kost het niets. Hier kregen ze 125 miljoen innovatiesubsidie, maar niemand die zich afvraagt waaraan die is besteed. Dat zoiets mogelijk is! Wat mij het meest steekt is dat het rijksinpassingsplan zijn oren laat hangen naar initiatiefnemers (de agrariërs) zonder met omwonenden rekening te houden. Ik heb het gevoel dat het een landsopdracht is te voldoen aan Europese richtlijnen en dat wordt doorgedrukt. Voor de initiatiefnemers gaat het alleen om subsidies en niet om de groene energie.’

 

U noemt laksheid van het lokale bestuur als oorzaak van hoe besluitvorming in uw gemeente is gegaan. Was men laks of heeft men moedwillig zo gehandeld?
‘Beiden. Gemeenten mogen hun eigen afweging maken over geluidsoverlast en dat hebben ze niet gedaan. Het had wel gekund. In het boek geef ik mijn visie op hoe de overheid heeft gehandeld en hoe de lobbymachine werkt, verpakt in fictieverhaal.’

 

De gemeentebestuurders in het boek zijn ook fictioneel, maar de namen lijken erg op die van de huidige bestuurders. Geen toeval, lijkt me.

‘Als mensen zich erin herkennen is dat hun eigen verantwoordelijkheid. Nogmaals, het boek is fictie over wat er had kunnen gebeuren.’

 

U verwijst in het boek naar echte documenten. Wilt u zo alsnog recht halen voor de omwonenden?

‘De rode draad van het boek is: overleg goed. Het rechercheteam probeert de moord op te lossen en komt met alle partijen in aanraking. Dan zie je de verbanden. Het is fictie. In werkelijkheid heeft het college zijn fouten erkend en excuses aangeboden, voor wat het waard is. Ik zet in op kwaliteiten die bestuurders moeten hebben. Als je een dergelijk miljardenproject wilt begeleiden moet je minstens hbo-niveau hebben. Wij hebben een falende overheid die niet de belangen van omwonenden behartigt. Doe geen concessies meer aan die initiatiefnemers. Begrijp me goed: ik heb niets tegen windenergie of duurzaamheid, maar behartig die belangen van omwonenden en laat ze participeren. Om een woord van Rutte te gebruiken: pleur die windmolens niet in onze achtertuin neer.’

Verstuur dit artikel naar Google+