Gerard van Westerloo
Gerard van Westerloo was bijna een kwart eeuw lang redacteur van Vrij Nederland waar hij verantwoordelijk was voor de wekelijkse kleurenbijlage. Na zijn vertrek was hij korte tijd hoofdredacteur van De Groene Amsterdammer en ook een tijdje interimhoofdredacteur van VN. Nu werkt hij, behalve aan enkele boeken, voornamelijk voor het M_Magazine van NRC Handelsblad en voor het heropgerichte Hollands Diep. Hij woont samen met Irene Houthuijs, verslaggeefster bij de VPRO/VARA radiorubriek Argos en heeft een zoon die in opleiding is als intensivist bij het AMC in Amsterdam.
27.08.10
•
1 reactie
Het is een verlangen dat me zelden bespringt, stel u gerust, maar op dit moment zou ik wel eens een kijkje willen nemen in het hoofd van Job Cohen, tot voor kort burgemeester van Amsterdam en sinds het vertrek van Wouter Bos politiek leider namens de Partij van de Arbeid.
06.08.10
•
5 reacties
Waarschijnlijk is het in Nederland zelden of nooit eerder voorgekomen: een minderheidskabinet. Op de vorming ervan heeft Ruud Lubbers namens het CDA een wonderlijk stempel gedrukt. Er is ruimte voor twijfel of hij daar zelf erg tevreden over is.
09.07.10
•
1 reactie
Het lijkt er toch op uit te draaien: een kabinet waarvan Mark Rutte de premier wordt, maar waarin hij te maken krijgt met drie linkse tegenstrevers, de voormannen en -vrouw van PvdA, GroenLinks en D66.
28.06.10
Ik geef het toe. Voor voetbalhaters als mijn eigen vrouw zijn het slopende dagen. Voor voetbalminnaars zoals ik echter kan de bal niet voldoende over het beeldscherm rollen. Voor ons is het feest, zeker nu ‘onze jongens’ zich geplaatst hebben voor de volgende ronde.
11.06.10
•
4 reacties
Tijdens mijn laatste bezoek aan Suriname, 2 jaar terug, tekende de mogelijkheid zich al af. Niemand zou er raar van opkijken als Desi Delano Bouterse, op 8 december 1982 de moordenaar van vijftien vooraanstaande landgenoten onder wie mijn vriend en collega Jozef Slagveer, tot de nieuwe president gekozen zou worden.
28.05.10
Wie twee maanden geleden gezegd of geschreven zou hebben dat de verkiezingen van 9 juni aanstaande een nek aan nekrace op zouden leveren tussen de VVD en de PvdA, zou voor niet goed snik zijn gehouden. Op dat moment leek het er nog op dat Rutte cum suis het af zouden leggen tegen de Wilderianen en dat de firma Bos-Cohen blij mocht zijn met een zeteltje of veertien.
14.05.10
Als volbloed Republikein ben ik dol op de uitslagen van de jaarlijkse enquête die Maurice de Hond rond Koninginnedag aan de populariteit van Haar Huis wijdt. Natuurlijk ben ik het met de leden van het Republikeins Genootschap, een gezelschap bedaagde oudere heren, volkomen eens dat het Koningschap in dit land, zo niet afgeschaft, dan toch louter ceremonieel beleefd zou moeten worden.
23.04.10
Ik denk niet dat er tot voor kort erg veel Nederlanders waren die op de vraag naar de Eyjafjallajökull spontaan geantwoord zouden hebben, o, ja, dat weet ik wel, dat is die vulkaan op IJsland, de buurman van de Katla die ook vreemde kuren vertoont.
09.04.10
Het begon allemaal bij de eerwaarde pater Raniero Cantalamessa, die in aanwezigheid van Zijne Heiligheid de paus van Rome, de fijngevoeligheid had om de heksenjacht tegen kindermisbruikende priesters te vergelijken met een virulente vorm van antisemitisme.
26.03.10
Bijna alle kranten en weekbladen hebben hem juichend binnengehaald: Job Cohen, lijsttrekker namens de PvdA en na 9 juni kandidaat-premier voor Nederland. Op Geert Wilders na, die niets beters wist te bedenken dan hem voor de zoveel duizendste keer voor een ‘theedrinkende multicultiknuffelaar’ uit te schelden, sprak vrijwel iedereen van een gouden greep.