Dit citaat komt uit een - zeer aanbevolen! - verhaal geschreven door Brian van der Bol in onze special (vanaf pagina 27) over veiligheid & openbare orde rond oud en nieuw. De residentie is de stad die in Nederland van oudsher het meest zucht onder nieuwjaarsgeweld. Geplunderde winkels, uitgebrande en/of vernielde auto’s, charges door de Mobiele Eenheid, gigantische illegale straatvuren, politieagenten die met stenen werden bekogeld, gewonden en soms zelfs doden - voor de autoriteiten was het dikwijls op 1 januari geen reden af te zien van de typering ‘een relatief rustige oud en nieuw’.

In hetzelfde verhaal komen agenten aan het woord die in de jaren 80 hun leven op straat niet zeker waren. Eén van hen zegt: ‘Je kreeg een lijst mee wie er dienst had, waar de lange latten lagen en waar je koffie kon halen. Dat was je draaiboek.’ Een collega: ‘Om nou te zeggen dat er over was nagedacht, nou nee. We deden maar wat.’ Den Haag mag de kroon spannen, de hofstad was lang niet de enige gemeente die nog niet zo lang geleden op 31 december veranderde in oorlogsgebied.

Sindsdien is er veel veranderd en zo erg mis als het in de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw ging, gaat het nu niet meer. Sterker nog: het aantal incidenten tijdens oud en nieuw daalt al jaren gestaag.

Dat is te danken aan alerte burgemeesters die in samenwerking met de politie steeds fijnmaziger te werk gaan. De les is overduidelijk geleerd: in plaats van afwachten en reageren op nieuwjaarsellende, zijn gemeentebesturen nu al ver voor 31 december bezig ervoor te zorgen dat het tijdens oudjaar niet uit de hand loopt.

Interessant daarbij is om te zien dat burgemeesters als hoeders van de openbare orde eigen keuzes maken, afhankelijk van de lokale omstandigheden blijkbaar. De ene burgemeester bewerkstelligt dat notoire oudjaarhooligans uitstaande taak- of gevangenisstraffen juist rond de jaarwisseling uitdienen, de andere zorgt voor gebiedsverboden, een derde legt preventieve dwangsommen op, een vierde stuurt potentiële relschoppers van tevoren een waarschuwingsbrief en de vijfde schakelt ‘rolmodellen’ in die reljeugd tot de orde roept. Gemene deler: zacht waar het kan, hard waar het moet.

Gericht beleid dat vruchten afwerpt: mooi om te lezen.