Overlastgevers geven huissleutel aan wijkagent
In de Groningse Korrewegwijk krijgt de buurtagent de huissleutel van een overlastgever, zodat hij ongewenste bezoekers uit zijn huis kan zetten. Het project Noorderslag is zo succesvol dat de aanpak ook in andere wijken en in de provincie wordt ingezet.
Nederhoed
Buurtagent Andries Nederhoed uit de Korrewegwijk hanteert de aanpak nu al drie jaar en boekt goede resultaten. Zelf was hij donderdag niet voor commentaar bereikbaar, maar persvoorlichter Anthony Hoogeveen van de regiopolitie Groningen legt graag uit hoe de vork in de steel zit. ‘Andries kreeg veel meldingen van overlast en ging daarover met de overlastgevers in gesprek. Het bleek dat de bewoner zelf ook baalde van de overlast, maar er niets aan kon doen. Het gaat vaak om sociaal-zwakkeren. Als mensen met een kratje bier voor de deur staan of geen slaapplek hebben laat hij ze binnen. Maar intussen voelt hij zich niet meer baas in eigen huis.’
Huisuitzetting
Je kunt dan de ggz of maatschappelijk werk erop af sturen, maar de buurtagent is de oren en ogen van de wijk, weet Hoogeveen. ‘In een gesprek kwam het idee op de politie toestemming te geven om ongewenste bezoekers weg te sturen. Dat ervaren zij als een steun in de rug.’ Een niet onbelangrijke bijkomstigheid is dat klachten over de bewoner ook bij de woningstichting terechtkomen. Uiteindelijk kan huisuitzetting dan het gevolg zijn. ‘Als iemand al psychische of drugs- en alcoholproblemen heeft en hij komt zonder uitkering op straat terecht, is er ook een probleem. Daar wilden we ook iets aan doen.’
Contract
Het project Noorderslag is tot nu toe in 23 situaties ingezet, waarvan 22 keer succesvol. De politie koppelt de situaties door aan de woningstichting, het OM en de verslavingszorg en natuurlijk is er afstemming met de bewoner zelf. Hoewel de aanpak de privacy van de bewoner aantast, zien bewoners het zelf als een stok achter de deur, vertelt Hoogeveen. ‘Uiteraard kan dit alleen op vrijwillige basis. Als een bewoner het niet wil, begin je niks. Je maakt goede afspraken, legt dit vast in een contract en ondertekent dat allebei.’
Onvoorspelbaar
De buurtagent komt op onregelmatige basis langs bij de bewuste huizen en stuurt, als het nodig is, mensen de huizen uit. ‘Soms is dat twee keer op een dag, soms een week niet. Jouw komst moet niet voorspelbaar worden, want daar spelen ze op in.’ De overlast in de wijk is volgens Hoogeveen zeker afgenomen, al heeft hij geen cijfers. Natuurlijk stemt ook niet iedere overlastgever in met de sleuteloverdracht. ‘Maar de meesten kiezen toch eieren voor hun geld. Ze willen niet op straat komen te staan.’ Als iemand drie keer het huis uit is gezet, volgt ontzegging van toegang tot de woning. Komt de persoon alsnog, dan wordt procesverbaal opgemaakt. ‘Als de bewoner aangifte doet van huisvredebreuk, volgt een boete. Dat is een drempel. Het mes snijdt aan twee kanten.’
Provincie
De aanpak is zo succesvol dat deze ook in het westen en zuiden van de stad zal worden gehanteerd. Zelfs in de provincie is belangstelling. Zo heeft Winschoten heeft de aanpak al eens toegepast. ‘In elk dorp is het anders. In een gemeente als Winsum bestaat bijvoorbeeld een andere vorm van aanspreken en gaat het om andere overlast, eerder om jongeren die in een bepaald huis bivakkeren. Hoe dan ook staat of valt de aanpak met de wil van de bewoner zelf.’
Buurtagent Andries Nederhoed uit de Korrewegwijk hanteert de aanpak nu al drie jaar en boekt goede resultaten. Zelf was hij donderdag niet voor commentaar bereikbaar, maar persvoorlichter Anthony Hoogeveen van de regiopolitie Groningen legt graag uit hoe de vork in de steel zit. ‘Andries kreeg veel meldingen van overlast en ging daarover met de overlastgevers in gesprek. Het bleek dat de bewoner zelf ook baalde van de overlast, maar er niets aan kon doen. Het gaat vaak om sociaal-zwakkeren. Als mensen met een kratje bier voor de deur staan of geen slaapplek hebben laat hij ze binnen. Maar intussen voelt hij zich niet meer baas in eigen huis.’
Huisuitzetting
Je kunt dan de ggz of maatschappelijk werk erop af sturen, maar de buurtagent is de oren en ogen van de wijk, weet Hoogeveen. ‘In een gesprek kwam het idee op de politie toestemming te geven om ongewenste bezoekers weg te sturen. Dat ervaren zij als een steun in de rug.’ Een niet onbelangrijke bijkomstigheid is dat klachten over de bewoner ook bij de woningstichting terechtkomen. Uiteindelijk kan huisuitzetting dan het gevolg zijn. ‘Als iemand al psychische of drugs- en alcoholproblemen heeft en hij komt zonder uitkering op straat terecht, is er ook een probleem. Daar wilden we ook iets aan doen.’
Contract
Het project Noorderslag is tot nu toe in 23 situaties ingezet, waarvan 22 keer succesvol. De politie koppelt de situaties door aan de woningstichting, het OM en de verslavingszorg en natuurlijk is er afstemming met de bewoner zelf. Hoewel de aanpak de privacy van de bewoner aantast, zien bewoners het zelf als een stok achter de deur, vertelt Hoogeveen. ‘Uiteraard kan dit alleen op vrijwillige basis. Als een bewoner het niet wil, begin je niks. Je maakt goede afspraken, legt dit vast in een contract en ondertekent dat allebei.’
Onvoorspelbaar
De buurtagent komt op onregelmatige basis langs bij de bewuste huizen en stuurt, als het nodig is, mensen de huizen uit. ‘Soms is dat twee keer op een dag, soms een week niet. Jouw komst moet niet voorspelbaar worden, want daar spelen ze op in.’ De overlast in de wijk is volgens Hoogeveen zeker afgenomen, al heeft hij geen cijfers. Natuurlijk stemt ook niet iedere overlastgever in met de sleuteloverdracht. ‘Maar de meesten kiezen toch eieren voor hun geld. Ze willen niet op straat komen te staan.’ Als iemand drie keer het huis uit is gezet, volgt ontzegging van toegang tot de woning. Komt de persoon alsnog, dan wordt procesverbaal opgemaakt. ‘Als de bewoner aangifte doet van huisvredebreuk, volgt een boete. Dat is een drempel. Het mes snijdt aan twee kanten.’
Provincie
De aanpak is zo succesvol dat deze ook in het westen en zuiden van de stad zal worden gehanteerd. Zelfs in de provincie is belangstelling. Zo heeft Winschoten heeft de aanpak al eens toegepast. ‘In elk dorp is het anders. In een gemeente als Winsum bestaat bijvoorbeeld een andere vorm van aanspreken en gaat het om andere overlast, eerder om jongeren die in een bepaald huis bivakkeren. Hoe dan ook staat of valt de aanpak met de wil van de bewoner zelf.’
