of 59232 LinkedIn

Omwonenden evenementen nog te vaak buitenspel

Gemeenten moeten zich vaker oplossingsgericht opstellen tegenover klagende omwonenden van evenementen, schrijft de Nationale Ombudsman in het vandaag verschenen rapport ‘Van een koude kermis thuiskomen’. Dat is opgesteld naar aanleiding van klachten van omwonenden die zich door hun gemeente niet serieus genomen voelen.

Gemeenten moeten zich vaker oplossingsgericht opstellen tegenover klagende omwonenden van evenementen, schrijft de Nationale Ombudsman in het vandaag verschenen rapport ‘Van een koude kermis thuiskomen’. Dat is opgesteld naar aanleiding van klachten van omwonenden die zich door hun gemeente niet serieus genomen voelen.

Schuring

Aanleiding voor het onderzoek van de Ombudsman is de stroom van klachten over gemeentelijk evenementenbeleid van de afgelopen jaren. Gemeenten zijn bijvoorbeeld vaak niet bereikbaar voor klachten en over de behandeling van klachten wordt vaak niet teruggekoppeld. Volgens de Ombudsman schuurt het tussen gemeenten, die een aanzienlijk economisch belang hebben bij evenementen, en omwonenden die de indruk hebben dat zij aan dat belang ondergeschikt zijn.  ‘Wanneer de gemeente vervolgens op andere punten [het zorgen voor veiligheid en een goede leefomgeving, red.] niet tegemoet komt aan de verwachtingen van omwonenden wordt dit gevoel versterkt en het wantrouwen ten opzichte van de gemeente gevoed.’ De Ombudsman oordeelt dan ook dat gemeenten, vooral als het ruim faciliteren van evenementen een last voor omwonenden oplevert, meer moeten doen om omwonenden tegemoet te komen.

 

Informeel

In het rapport wordt aanbevolen dat gemeenten de burger meer betrekken in de zogenoemde evenementencyclus. Bij het vaststellen van evenementenbeleid is het volgens de Ombudsman van belang dat de gemeente in kaart brengt welke burgers direct geraakt worden door een beleidswijziging. Gemeenten moeten burgers actief informeren en de kans geven om te reageren. Op het moment dat een initiatief voor een evenement wordt onderzocht, moeten gemeenten een omgevingsanalyse uitvoeren en omwonenden informeren over het initiatief en de manier waarop zij met de gemeente in contact kunnen treden. Ook kunnen gemeenten meer doen om klachten in een informele context aan te pakken in plaats van direct naar klachtenprocedures te verwijzen.

 

Incidenten

In de besluitfase zouden gemeenten burgers voldoende tijd moeten gunnen om bezwaar aan te tekenen. Ook in deze fase kunnen er meer mogelijkheden zijn voor burgers om hun klachten langs een informele weg kenbaar te maken. Op het moment dat een evenement wordt gehouden, is het belangrijk dat gemeenten bereikbaar zijn en met klagers communiceren over de behandeling van hun klachten. Tot slot beveelt de Ombudsman aan dat gemeenten na het evenementenseizoen signalen en meldingen van omwonenden inventariseren. Per evenement zou een college moeten vaststellen wat er een volgende keer verbeterd kan worden en of een beleidswijziging nodig is. Ook achteraf kunnen gemeenten burgers nog beter informeren over de behandeling van hun klachten.

 

Leercyclus

De Ombudsman wijst in de conclusie op de dynamiek van de evenementencyclus, die beïnvloed kan worden door bijvoorbeeld incidenten of veranderingen op politiek gebied. ‘De gemeente zal daarop moeten inspringen en moet er rekening mee houden dat zij niet van te voren op alles kan anticiperen. Dit vraagt om terugkerende evaluaties en aanscherping van de handelwijze van de gemeente’, aldus het rapport. Ook voor de Ombudsman zelf  is er sprake van een leercyclus; Van Zutphen wil graag van de gemeenten vernemen hoe zij met het advies omgaan.

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Toine Goossens (Toezichthouder gedrag en moraal) op
Dit is een bijzonder eenzijdig gericht onderzoek. Bij het afgeven van een evenementenvergunning dient een bestuursorgaan de belangen van alle betrokkenen te wegen. Dat doen gemeenten.

Dat omwonenden daar niet tevreden mee zijn is niet bijzonder. Dat ligt niet aan de belangenafweging die het bestuursorgaan maakt, maar aan het belabberd lage acceptatieniveau van burgers in Nederland. Er hoeft maar iets in de omgeving te gebeuren of de aanwonenden lopen zich de sloffen uit het vuur om dat tegen te houden.
De recente bewonersopstanden in Dalfsen (vlieggeluid) en Vleuten de Meern (tippelzone) tonen dat weer eens overduidelijk aan. Het doel is om het besluit onmogelijk te maken, niet om inspraak te leveren. Dat is een ernstig misbruik van de inspraakrechten. Dat misbruik is een belangrijke bron van verlies aan solidariteit in de samenleving.

Het zijn namelijk geen conflicten tussen burgers en aanwonenden, maar conflicten tussen belangen van burgers onderling. Feest vieren en festivals organiseren is niks nieuws, dat is altijd zo geweest. In het Limburgse dorp waar ik vandaan kom werd er het hele jaar door feest gevierd of een festival georganiseerd. Neem carnaval, het dorp staat 5 dagen op zijn kop. Randstedelingen komen er van mee genieten. 2 maal per jaar kermis. Dat was 2 maal vier dagen een festival. Dan waren er nog de verenigingen die een lustrum te vieren hadden. Het hele dorp genoot mee. Nee dorpen waren er trots op dat er een festival plaats vinden. Het Limburgs Schuttersfeest, een waar evenement, de muziekconcoursen en niet te vergeten het vieren van St Cecilia, de patrones van de muzikanten die dat luidruchtig vierden en aan het eind van de dag lazarus hun klanken te berde brachten.
Ik heb het dan niet eens over al het verkeer dat midden door het dorp raasde.

Ombudsman, telt u eens objectief mee. Elke samenleving heeft behoefte aan ontspanning. Dat was vroeger zo en dat is nu nog zo. Waar vroeger acceptatie voorop stond is het nu NIMBY dat het normaal functioneren van een samenleving dwars zit.

Over dat NIMBY gedrag wordt in Utrecht, de stad waar ik woon keer op keer gewezen. Bestuursbesluiten die met veel veel zorg en integriteit genomen worden, worden tot op de laatste dag middels een kort geding aangevochten.

Ombudsman, er is iets fundamenteel mis met het delen en accepteren van elkaars overlast. Dat gegeven dient een integraal onderdeel van uw visieontwikkeling op dit dossier te zijn. Dat betekent dat u wederhoor toepast en dat u dieper onderzoek doet naar de procedures en processen rondom activiteiten waar over geklaagd wordt.

Ik mis in uw rapport iedere cijfermatige onderbouwing, is mis een analyse van de bevolkingsgroepen die bij u klagen. Zijn de klachten wel evenredig over alle klassen verdeeld?

Aan uw advies hebben gemeenten niets, nul komma nul. Gemeenten worden in alle besluitvormingsprocessen die de omgeving betreffen geconfronteerd met angsten en emoties. Dat gaat gepaard met het uiten van suggesties, van fabeltjes, van bijgeloof. Met inspraak heeft dat niets meer van doen.

Geachte heer van Zutphen, het is hoog tijd dat u de samenleving wijst op de verderfelijke aspecten van de heksenvervolgingen. Die keren namelijk terug en gemeenten weten bij lange na niet hoe dat ten goede te keren is.

Vacatures

Van onze partners