of 59100 LinkedIn

Noodopvang bleef leeg na actie tegen mensenhandel

Bij de megaoperatie tegen mensenhandel in Den Haag verklaarden 157 prostituees daarvan geen slachtoffer te zijn. Politie en hulpverlening denken daar anders over.

Bij de megaoperatie tegen mensenhandel in Den Haag verklaarden 157 prostituees daarvan geen slachtoffer te zijn. Politie en hulpverlening denken daar anders over.

Het Coördinatiecentrum Mensenhandel (CoMensha), de Vrouwenopvang en de Federatie Opvang hadden voor een grote groep vrouwen noodopvang geregeld na de grootscheepse actie van de politie tegen mensenhandel in de raamprostitutie, die vorige week vrijdagavond in de Haagse Doubletstraat plaatsvond.

 

‘Het was voor ons belangrijk dat duidelijk zou worden dat de gemeente hier een verantwoordelijkheid heeft om financieel garant te staan voor die opvang’, zegt Johan Grotworst, directeur van de Federatie Opvang.

 

Onlangs stuurde de Nationaal Rapporteur Mensenhandel Corinne Dettmeijer over dit onderwerp een brief aan de Tweede Kamer waarin ook zij erop wees dat deze groep slachtoffers onder verantwoordelijkheid hoort te vallen van de gemeente en dat de Wmo hiervoor het wettelijk kader is. ‘Dat hangt nu nog een beetje in de lucht. Maar bij deze actie hebben burgemeester, politie en het OM hun verantwoordelijkheid genomen en dat heeft heel goed gewerkt. Dat is de grote winst van de afgelopen weken’, aldus Grotworst. ‘Overigens is er van de opvangmogelijkheden geen gebruik gemaakt’, constateert CoMensha manager Jerrol Marten. ‘Alle 157 prostituees die de politie in de loop van die avond en nacht heeft gesproken, hebben verklaard dat ze geen slachtoffer van mensenhandel zijn en dat ze het werk vrijwillig doen.’

 

De politie laat evenwel in een persbericht weten dat ‘de namen van een aantal vrouwen al bekend waren bij de politie, omdat zij in lopende en afgesloten onderzoeken naar voren kwamen als slachtoffer van mensenhandel in zowel Nederland als het buitenland.’ Op de vraag of het wel vaker voorkomt dat prostituees hun mening over vrijwilligheid bijstellen, antwoordt Marten: ‘Wat niet is, kan nog komen. Maar wij kunnen pas wat doen als die vrouwen vrijwillig aangeven dat zij wel degelijk slachtoffer zijn van mensenhandel. Pas dan kunnen zij gebruik maken van de B-9 regeling.’

 

Vergunning

 

Die term verwijst naar hoofdstuk B9 uit de Vreemdelingencirculaire, waarin de procedure staat beschreven die is bedoeld voor slachtoffers en getuigen van mensenhandel. Bij de geringste aanwijzing dat er sprake is van mensenhandel moet de politie de vreemdeling erop wijzen dat hij of zij aangifte kan doen of op een andere manier medewerking kan verlenen aan een strafrechtelijk onderzoek.

 

Vermoedelijke slachtoffers van mensenhandel krijgen vervolgens een periode van maximaal 3 maanden waarin zij in alle rust een beslissing kunnen nemen over de stappen die ze willen zetten. Als een slachtoffer besluit mee te werken, krijgt hij of zij een tijdelijke verblijfsvergunning zolang het strafrechtelijk onderzoek loopt. Die tijdelijke verblijfsvergunning krijgt een permanent karakter wanneer aangifte of medewerking daadwerkelijk leidt tot strafrechtelijke vervolging of wanneer het strafrechtelijk onderzoek langer dan 3 jaar duurt.

 

‘Los van de actie van vorige week hebben we overigens al langere tijd de indruk dat in een flink aantal gevallen de B-9 regeling wordt misbruikt om hier een legale verblijfstitel te verkrijgen’, zegt Wim Hoonhout, woordvoerder van de politie Haaglanden. ‘Maar dat is heel lastig om te bewijzen.’

 

Marten kan zich een dergelijk structureel misbruik niet goed voorstellen. ‘Natuurlijk zijn er altijd een paar slimmeriken die op deze wijze denken in Nederland te kunnen blijven, maar verreweg de meeste vrouwen die gebruik maken van de regeling hebben die echt wel nodig.’

 

Uit de CoMensha jaarcijfers 2010 blijkt dat het aantal aangiften de afgelopen 3 jaar is gestegen: van 228 in 2008 naar 394 in 2010. Ook het aantal B-9 aanvragen steeg: van 146 in 2008 naar 246 in 2010. Bij de actie in de Doubletstraat, de grootste in Nederland tot nog toe, zijn twee mannen aangehouden op verdenking van mensenhandel en het witwassen van geld.

 

Over de nationaliteit van deze mannen kon de politie Haaglanden nog geen uitspraak doen. Wel is uit de gemeentelijke controle van de sekspanden en twee nabijgelegen horecagelegenheden gebleken dat de inrichting van een aantal panden niet overeenkomt met de vergunning.

 

Aan de actie werd deelgenomen door 400 medewerkers van de Nationale Recherche en andere medewerkers van het Korps landelijke politiediensten (KLPD), de politie Haaglanden, het OM Den Haag, het landelijk parket en de gemeente Den Haag. De komende weken staat in het teken van verder onderzoek en uitwerking van de verkregen gegevens.  

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Simon (militair analist) op
Weer een keiharde misslag van de overheid. Ik begrijp het wel, er moet wat hout op het vuurtje om de Wet Registratie Prostitutie, die toch al gammel in elkaar zit, door de Eerste Kamer te krijgen. Maar dit is toch wel een blunder van jewelste. Geen resultaten! Honderden agenten ingezet, meer dan honderd vrouwen ingesloten voor verhoor, en geen enkele belastende verklaring. Zelfs met de extra motivatie die de vrouwen wordt voorgeschoteld. Misschien moet de overheid haar beeld van de werkelijkheid eens bijstellen. Begint u maar met het lezen op de zeer informatieve blog van Zondares, een vrouw uit het vak:
http://zondares.blogspot.com
Door bas (logicus) op
Ik begrijp de naïviteit niet van de betrokken organisaties niet.
Er is al sinds jaar en dag bekent hoe de smokkelroutes lopen en wat de werkwijze is van de betrokken pooierbendes. Er zijn voldoende rapportages geweest en ook op de Nederlandse TV. Tijdens de smokkelroute waar in de safe-houses (vaak ergens op de Balkan-route) meerdere dames wachten op verder transport komen de dames tot besef dat er wat anders speelt dan ze dachten.
Zoals altijd is er wel eentje bij die wat mondiger is dan de rest. Deze dame word dan even groepsgewijs door vele betrokken smokkelaars en pooiers verkracht in het bijzijn van de overige dames. Daarna wordt ze in elkaar gemept, oren en neus afgesneden en laten ze haar langzaam doodbloeden. En alles in het bijzijn van de overige dames. Keihard en genadeloos.
Het lijk wordt ergens op een onvindbare plek gedumpt. Tegen de overige handelswaar wordt gezegd dat indien ze niet luisteren hun, of hun dierbaren het zelfde lot wacht indien ze niet gewillig hun werk in de prostitutie gaan doen en daarbij de opbrengsten afstaan aan de pooiers.
Neem daarbij het veilig gevoel dat de dames hebben in Nederland dankzij het hardhandig justitieel optreden tegen dergelijke pooiers. We pakken ze wel 5% van het door hun geroofde geld af en geven ze een gevangenisstraf van maximaal enkele jaren. In het ergste geval krijgt de pooier ook nog verlof. Zogenaamd om te werken aan een familiale band met een recent geboren baby.
Het voorbeeld van Saban Baran is bij vele slachtoffers breeduit bekend en bij sommige van zijn slachtoffers zijn al represailles uitgevoerd.
Goede motivatie voor de dames in de Haagse Doubletstraat om maar niet te praten.
En de wijze waarop de organisaties het nu proberen te bestrijden zal nooit leiden tot een echt positief resultaat. Eerst moet justitie op Europees niveau er o.a. voor zorgen dat deelname aan deze vorm van bendevorming leid tot minimaal 25 jaar daadwerkelijke gevangenisstraf zonder kans op vervroegde vrijlating en/of verlof. Waarbij dan ook nog het volledig geroofd bedrag op tafel moet worden gebracht, ook middels inbeslagnames bij familie, voordat er sprake kan zijn van in vrijheidstelling. En in beslagname van het paspoort (als reisdocument) om te voorkomen dat er nog iets vergeten is in beslag te nemen en de ex-gedetineerde na zijn straf ergens van een luxe leventje kan gaan genieten. Keihard en genadeloos want dat is de enige taal die deze daders spreken.
Door mariska (veiligheidsadviseur) op
vraag me wel eens af of dit soort acties, hoe sympathiek ook, efficient zijn te noemen. Slechts 2 verdachten, is geen hoge opbrengst, na zo'n zware inzet. Uiteraard een lastige doelgroep. Maar toch. Zou het niet efficienter zijn om de aangifte procedure te vereenvoudigen (niet meer die lange intakes, opnames, diverse verhoren, weer getuigenverhoor bij de RC, getuigenverhoor bij de rechtbank)? En om meer anoniem te mogen laten doen? Bijv. vijf anonieme ondersteunende bronnen gelden als bewijs? (bijv. naast een aangifte).
Want het huidige opsporingsbeleid biedt in de praktijk echt te weinig om bewijs rond te krijgen in zo'n moeilijk doelgroep/scene.

Vacatures

Van onze partners