Volg ons op: , 46500 LinkedIn of

Kijk snel bij: Abonnementen Adverteren BB Magazine

Gedoogkronkels bij coffeeshop checkpoint

‘Wat niet mag, mag een beetje wel, maar veel niet’, zo staat te lezen in het vonnis van de rechtbank in Middelburg over coffeeshop Checkpoint in Terneuzen. Het is de rechtbank zelf die deze Cruijffiaans aandoende wijsheid smeedt om het gedoogbeleid rond Europa’s grootste coffeeshop samen te vatten. En het illustreert perfect de gedoogkronkels die in Nederland gegroeid zijn rond de handel in softdrugs.
Sjors van Beek 2 reacties
‘Wat niet mag, mag een beetje wel, maar veel niet’, zo staat te lezen in het vonnis van de rechtbank in Middelburg over coffeeshop Checkpoint in Terneuzen. Het is de rechtbank zelf die deze Cruijffiaans aandoende wijsheid smeedt om het gedoogbeleid rond Europa’s grootste coffeeshop samen te vatten. En het illustreert perfect de gedoogkronkels die in Nederland gegroeid zijn rond de handel in softdrugs.

Al jaren is bekend dat de ‘voordeur’ (verkoop) en de ‘achterdeur’ (leveranties) van de coffeeshop niet op elkaar aansluiten. Al in 2007 schreef de advocaat van Checkpoint dat ‘cliënt klem zit tussen twee overheden met verschillende agenda’s’. Dertigduizend woorden (sic!) hebben de rechters in Middelburg nodig om te motiveren waarom wat niet mag, wel een beetje mag, maar niet veel.

 

Lezing van het document loont de moeite voor wie zicht wil krijgen op de onwerkbare spagaat waarin alle betrokken partijen zich inmiddels hebben gemanoeuvreerd. De oppervlakkige uitleg is helder - het is ook de basis van het uiteindelijke oordeel dat de coffeeshophouder strafbaar was omdat hij té grote voorraden softdrugs in huis had. Maar inzoomen op de details werpt toch een ander licht op de zaak.

 

Checkpoint had volgens de rechtbank ‘maatschappelijk gezien de status van een gewone en legale onderneming’. Het CWI stuurde werkzoekenden naar de coffeeshop, die negentig personeelsleden had. Met een loonstrookje van Checkpoint konden ze allemaal gewoon een hypotheek afsluiten en na sluiting van de zaak kreeg iedereen een uitkering. Toch bestempelt dezelfde rechtbank Checkpoint als ‘criminele organisatie’.

 

De fiscus wist dat Checkpoint grotere handelsvoorraden aanhield dan de toegestane 500 gram, blijkt uit het vonnis. Zonder achterdeur is geen verkoop aan de voordeur mogelijk, stelde de verdediging. Volgens de rechtbank gaat dat ‘slechts voor een deel op, omdat in theorie Checkpoint op andere wijze had kunnen worden bevoorraad’.

 

Concreet neemt de rechtbank het de shop kwalijk dat ze de bevoorrading in eigen beheer heeft genomen en daarmee ‘bewust strafbare feiten heeft gepleegd’. Hoe het dan wel had gekund zonder veroordeeld te worden, zegt de rechtbank er niet bij. Iets dergelijks geldt voor de verkoop aan buitenlanders. 90 procent van de klandizie kwam uit België en Frankrijk. Levering voor de export was echter niet toegestaan, zo was vastgelegd in de officiële ‘gedoogverklaring’ - het woord alleen al.

 

De Belgen en Fransen hadden slechts ‘gebruikshoeveelheden’ mogen krijgen. Een joint bevat 0,3 gram hasj, en geen mens rookt vijftien joints ineens, redeneert de rechtbank. Juridisch gezien zal het best kloppen, maar het is ook als naïef te kwalificeren. De gemeente krijgt van de rechters een veeg uit de pan, onder meer voor het plaatsen van verwijsborden naar de coffeeshop en het ‘witwassen’ van drugswinsten: Checkpoint subsidieerde gemeentelijke drugspreventieprojecten maandelijks met 1000 euro.

 

Maar minstens zo dubieus is het handelen van het Openbaar Ministerie, dat in de driehoek meepraatte over het gedoogbeleid en in stilte een inval voorbereidde die zelfs voor de burgemeester als een verrassing kwam. Volgens de rechtbank had het OM een ondubbelzinnig signaal’ moeten geven: ‘Checkpoint moet krimpen!’

 

Dat coffeeshops niet onbeperkt kunnen uitgroeien tot softdruggroothandels lijkt met dit vonnis wel duidelijk. De vraag hoe het dan wel moet, is echter nog steeds niet beantwoord. Het wachten is daarmee op nieuwe ‘Terneuzens’.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door hans zonneveld op
logisch,toch!
Door nol van schaik (cofeeshop ondernemer) op
Dit is pure Kafka, hiervoor heeft zelfs Cruijff geen verklaring.

Ik hoop dat ik niet te veel klanten aantrek met mijn gedoe hier, want dan kan dat zich tegen me keren, in Nederland wordt je gestraft als je succes hebt...

Het verwijt aan de betrokken overheden in deze kwestie kost deze mensen niets, zij eten er ook geen boterham minder om. Uit deze mega zaak blijkt dus dat tussen de overheden totaal geen communicatie bestond over het fenomeen Checkpoint.
De Belastingdienst heeft jaren kunnen constateren dat er tonnen cannabis per jaar verhandeld werden, de vele miljoenen belasting over deze verkoop werden ontvangen zonder opmerking.

Als nu bljkt dat hier sprake was van crimineel verkregen winsten is de daarover ontvangen belasting ook crimineel geld. Dat maakt, naar mijn bescheiden mening, de belastingdienst medeplichtig. De belastingdienst wordt echter niet aangeklaagd en vervolgd, sterker nog, ze pakken Maddy nog eens tien miljoen af, met de steun en zegen van een verdwaasde rechtbank.

Wat niet mag, mag wel, en ook best veel, als je maar veel belasting betaalt.

Beware of success!

Vacatures

Van onze partners