Er is veel commotie rondom de centrale opslag van biometrische gegevens door de overheid. De landelijke database blijkt niet solide, en de veiligheid en privacy van de burgers is in het geding.

Verbieden, gedogen of legaliseren? Dat is kort gezegd het dilemma rondom het Nederlandse coffeeshopbeleid. Sommige gemeenten menen dat coffeeshops leiden tot overlast van met name buitenlandse klanten die in Nederlandse (grens)gemeenten softdrugs komen kopen. Andere gemeenten vinden juist dat coffeeshops ertoe bijdragen dat er minder overlast is doordat de straathandel in softdrugs zich concentreert binnen de muren van de coffeeshops.

'De overheid raakt steeds meer het overzicht op het handhaven van de veiligheid kwijt, terwijl ze het wel als een kerntaak bestempelt.' Die woorden sprak de voorzitter van de Onderzoeksraad voor de Veiligheid, Pieter van Vollenhoven, begin 2009. Burgers en organisaties weten steeds minder welke taken op het gebied van veiligheid door welke overheden worden uitgevoerd. Dat leidt er bijvoorbeeld weer toe dat de 25 veiligheidsregio’s in Nederland de neiging hebben om op eigen houtje hun organisatie voor rampen- en crisisbestrijding in te richten en dat samenwerking tussen partijen nodeloos ingewikkeld is, of het nu om bestrijding van criminaliteit of optreden bij calamiteiten gaat.

De Wet Bibob (Bevordering integriteitsbeoordeling door het openbaar bestuur) geeft gemeenten sinds juni 2003 de bevoegdheid het doopceel te lichten van aanvragers van een vergunning of subsidie, of van inschrijvers op een aanbesteding. Als uit onderzoek blijkt dat de aanvrager banden heeft met het criminele milieu kan de vergunning worden geweigerd of ingetrokken.

Uit recent gepubliceerd onderzoek van de commissie-Havermans blijkt dat de politie Gelderland- Midden tot op de dag van vandaag de financiële naweeën ondervindt van het verkopen en terughuren van haar panden. Deze zogeheten sale and lease back-constructie kreeg zijn beslag in 1998. De kopende partij boekte destijds in recordtempo miljoenenwinsten. De gesloten huurcontracten bleken later nadelig voor de politie; het noodlijdende korps draaide onverwacht op voor het ‘arbo-proof’ maken van de panden.