of 59054 LinkedIn

Van smart city naar intelligent community

Stephen Chadwick 1 reactie

Het concept ‘smart city’ verdient een heroriëntering. Een betere term is ‘intelligent communities’. Voor een leefbaardere wereld moeten we niet alleen de fysieke stad zelf maar ook de onderlinge connecties digitaliseren.

Een stad ‘behangen’ met technologie is nooit een doel op zich, en bovendien nauwelijks leefbaar. De mens en zijn gedrag spelen daarvoor een te grote rol. Het Internet of Things en big data voorzien onze fysieke leefomgeving van een virtuele laag. Die laag biedt inzichten die we voorheen niet hadden. Op basis van die inzichten kunnen we sturen, optimaliseren, beschermen, verbeteren of anderzijds ‘slim’ handelen. We noemden dit tot voor kort niet voor niets de ‘smart city’.


Tot op heden zijn toepassingen voor smart city’s vooral gericht op duidelijk zichtbare, fysieke zaken: infrastructuur, gebouwen, verkeersstromen. Sensoren meten de drukte op wegen, brengen mensenmassa’s in kaart en visualiseren de CO2-uitstoot van fabrieken of energieverbruik van gebouwen. Maar onder die zichtbare oppervlakte spelen leefbaarheidsfactoren van de stad een rol. Denk aan zaken als gezondheidszorg en onderwijs, of aan logistieke processen als afvalstromen en voedselstromen.

 

Deze processen trekken zich niets aan van de fysieke stadsgrenzen en vragen dus om een andere aanpak waarbij we de factor mens centraal stellen. Een goed voorbeeld is het project ‘Trash Track’. Onderzoekers plaatsten gps-chips op willekeurige stukken afval, om zo de afvalstromen in kaart te brengen. Afval is typisch een verschijnsel dat zich weinig aantrekt van stadsgrenzen. Sterker nog: sommige stukken afval bleken na analyse het hele continent te doorkruisen. Weinig efficiënt en zeker niet ecologisch verantwoord: het maakt pijnlijk duidelijk dat er op dit gebied nog een wereld is te winnen. Dit probleem kun je op twee manieren aanpakken. Een typische technologische smart-citybenadering is om de afvalstromen zelf te optimaliseren. Bijvoorbeeld door optimalisatie van de logistiek het aantal afgelegde kilometers drastisch te verminderen. Maar die aanpak ontbeert een belangrijke factor: het gedrag van de mens. Visueel inzicht in waar die plastic flessen heen gaan, creëert bewustwording rondom het onderwerp en legt daarmee de basis voor gedragsverandering. 
 

Een andere manier om bewoners actief te betrekken bij dergelijke processen, is door hen te betrekken bij de gegevensverzameling. Dat fenomeen heet crowdsourcing. Zoals bij de navigatieapp Waze. Deze app navigeert je niet alleen van A naar B, maar houdt ook rekening met bijzonderheden op de route. Denk aan files, omleidingen, afzettingen. De app is voor zijn realtime input in plaats van sensorinformatie, juist afhankelijk van alle Wazers, de gebruikers van de dienst.

 

Dergelijke toepassingen tonen pas hun ware kracht door de gedragsverandering die ze teweegbrengen. Wanneer mensen daadwerkelijk kiezen voor andere routes of reistijden en zo de doorstroming verbeteren, kun je daadwerkelijk spreken van een ‘intelligent community’.

 

De hierboven beschreven principes van big data en crowdsourcing zijn op allerlei belangrijke processen toepasbaar. Zolang we de factor mens niet vergeten, is technologie tot mooie dingen in staat.

 

Stephen Chadwick, Managing Director bij Dassault Systèmes

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door wazer (marvel) op
Afval blijft juist keurig binnen de stadsgrenzen, het zuigt ze aan als een helse magneet.