of 58940 LinkedIn

Marktontwikkelingen in de lokale overheid: Wat kunt u doen?

Als het gaat om softwareontwikkeling en implementatie is de lokale overheidsmarkt sterk in beweging. In vraag- als aanbodkant. Zo gaan gemeenten steeds vaker in collectiviteit op zoek naar ICT-oplossingen, waarmee het aantal gemeentelijke Shared Service Centra, corporaties en samenwerkingsverbanden, sterk toeneemt. Ook de introductie van mobiele apps door gemeenten neemt een grote vlucht en zorgt voor de nodige beweging.

Aanbodkant
Ook de aanbodkant (lCT-leveranciers) is sterk in beweging, waarbij het aanbod steeds meer verschuift van on-premise naar cloudoplossingen. Verder vindt er tussen leveranciers steeds meer samenwerking plaats of worden partijen overgenomen om de eigen propositie te verstevigen. In sommige gevallen leidt dat er toe dat leveranciers (steeds grotere) suites leveren in plaats van losse componenten. Dat klinkt aanlokkelijk, maar het zorgt er wel voor dat de keuzevrijheid van gemeenten beperkt wordt. Als gemeente moet je dat niet willen. Er is nog iets anders aan de hand. Koppelvlakken worden steeds verder gestandaardiseerd, waardoor het ook voor nieuwe partijen interessant wordt om de gemeentemarkt te betreden. Deels kleine partijen, maar recentelijk zien we dat ook internationale spelers die markt ontdekken. Zoals IBM, dat samen met Capgemini een oplossing voor het sociale domein bedacht en hun intrede wil doen op de Nederlandse gemeentelijke ICT-markt.

Collectiviseren
In een markt die volop in beweging is, ligt de bal voor een groot deel bij gemeenten zelf. Zij kunnen zelf het nodige doen. In dat kader is de afspraak die gemeenten vorig jaar (juni 2015) tijdens de Algemene Ledenvergadering van de VNG hebben genomen, van wezenlijk belang. Gemeenten spraken zich daarbij nadrukkelijk uit voor collectiviseren waar het kan en maatwerk waar het moet. Door collectiviseren kunnen enorme besparingen worden gerealiseerd. Je hoeft immers niet voor elke gemeente een eigen aanbesteding toe te passen en bovendien kun je de prijzen beter vergelijkbaar maken. Collectiviseren kan als nadeel hebben dat je een tijdje de markt op slot zet voor de periode van de gunning. Dat kun je voorkomen door te werken met een korte gunningsduur (bijvoorbeeld twee jaar) en de keuze bij de gunning niet te beperken tot één leverancier. Daardoor houd je keuzevrijheid en prikkel je leveranciers om te blijven innoveren. Zorg bij collectiviseren wel dat bij de gunning nadrukkelijk op compliancy (het voldoen aan standaarden) wordt gestuurd, waardoor de implementatie van de software bij gemeenten sneller en eenvoudiger kan verlopen.

Prijsmodellen
Voor wat betreft prijsmodellen, doen gemeenten er goed aan om de klassieke prijsmodellen (een groot bedrag betalen bij gunning en een jaarlijkse onderhoudsbijdrage), of een prijs gebaseerd op het aantal inwoners per jaar, niet meer te accepteren. Dat is niet meer van deze tijd. Beter is toe te werken naar een prijsmodel gebaseerd op intensiteit van het gebruik, waarbij pas betaald wordt als de softwareapplicatie ook daadwerkelijk in gebruik is. Hiermee wordt de leverancier (nog) meer betrokken en heeft ook meer baat bij een succesvolle implementatie. Helaas komt het nog te vaak voor dat de betrokkenheid van leveranciers, zodra het geld op hun rekening staat, niet meer al te sterk is. Dat is grotendeels op te lossen door te werken met een prijsmodel gebaseerd op intensiteit van het gebruik.

Best én bad practices
Tot slot. Gemeenten zullen, geredeneerd vanuit de collectiviseringsgedachte, bereid moeten zijn om best én bad practices met elkaar te delen. Deel die ervaringen. Daardoor wordt de markt transparanter en kunnen we uiteindelijk (nog) efficiënter werken tegen lagere kosten. Zeker nu de markt volop in beweging is, ligt die kans er. Laten we die dan ook grijpen!

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Sven Blom | KBenP (Adviseur) op
Kees,

Ik ben getriggerd door jouw onderdeel over het prijsmodel. Je schiet concreet bepaalde vormen af, maar blijft vaag over een ander model.

De afgelopen jaren heb ik tientallen aanbestedingen en implementaties van zaaksystemen en zaakgericht werken mogen doen en de prijsgrondslag blijft een continu discussiepunt waarbij ik nog geen goede oplossing heb gevonden.

Mijn probleem is vaak dat onbekende kosten niet stroken met het financieringsmodel bij de gemeente. Daarnaast is het steeds minder gebruikelijk om de verantwoording van de organisatorische implementatie bij de (technische) leverancier te beleggen en is het dus een vreemde afhankelijkheid.

Heb jij concrete voorbeelden waar dit wel goed is geregeld?