of 59045 LinkedIn

'Een stoplicht springt op rood, een stoplicht springt op groen ...'

Of het nou gaat om de ideale opstelling van het Nederlands elftal, het mooiste strand van de wereld of cybersecurity; we hebben er allemaal een mening over. Zodra een onderwerp meerdere kanten van de maatschappij raakt, dan staan er hordes mensen klaar met goedbedoelde adviezen en dwingende meningen. Voor de goede orde: deze adviezen gaan dikwijls gepaard met dikke facturen. Uiteraard.

Informatieveiligheid is ook zo’n typisch onderwerp waar iedereen een mening over heeft; van (zelfbenoemd) cyberambassadeur tot aan een accountantskantoor op de Zuidas. Allemaal dringen ze graag hun mening op over een onderwerp dat blijkbaar het nieuwe goud is. De vraag is alleen in hoeverre het daadwerkelijk bijdraagt aan een veiligere digitale wereld? En dat geldt ook voor de zogenaamde bewustwordingscampagnes die als doel hebben om op digitale gevaren te wijzen. Het aantal campagnes is inmiddels niet meer te tellen, allen overigens divers van aard en dito kwaliteit. Ooit gehoord van bijvoorbeeld de ‘oeps-campagne’? Bij het zien van deze campagne sprongen de tranen uit mijn ogen; van ellende wel te verstaan. Oeps? Ja. Auw!

Het nieuwe goud
Een oeps-campagne laat zich het beste omschrijven als een spelletje Mario op de Nintendo: een oneindig landschap met bakstenen en buizen. Uit die buizen springen vleesetende planten. Oppassen, er snel overheen springen en terwijl je dat doet moet je ontelbaar veel keuzes maken; spring ik op een baksteen, wolk of schildpad? Gooi ik een ster of een vuurbal? Stop ik de gevonden USB-stick in mijn pc? Of OEPS! Dat had ik beter niet kunnen doen. En dat allemaal verpakt met “kekke” posters in de lift, glanzende muismatten en guitige servetjes in de bedrijfskantine. En natuurlijk iPhones met daarop een sticker in de vorm van een pleister. Het zou je niet verbazen wat er op die sticker staat…

Kekke posters en glanzende muismatten
Wordt Nederland digitaal daadwerkelijk veiliger van al deze (on)zinnigheid? Alle recente datalekken tonen aan dat er in ieder geval nog heel wat spreekwoordelijke gaten gedicht moeten worden. Neem nou het datalek bij de gemeente Almelo. De gemeente liet daarover los in de media dat zij “in het duister tast over hoe een hack zou moeten hebben plaatsgevonden.” Wat bedoelen ze daar mee? Dat ze geen flauw idee hebben van de omvang van het probleem? Bedoelen ze daar mee te zeggen dat ze niet weten wat een hack inhoudt? Snappen ze het hele fenomeen digitale veiligheid niet? Of zijn ze gewoon helemaal de draad kwijt na al kekke posters en glanzende muismatten? Wie had ooit gedacht dat Herman Finkers na al die jaren toch nog gelijk zou krijgen: “Een stoplicht springt op rood, een stoplicht springt op groen; oeps in Almelo is altijd wat te doen.”

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Hans de Vries (Plaatsvervangend directeur) op
Kunnen er geen keurmerken komen voor bedrijven die zogenaamd "goede" adviezen geven op het gebied van informatieveiligheid? Want het is vragen om problemen nu recherchebureaus en accountants gaan zeggen dat ze van de "informatieveiligheid / cyber" zijn.
Kan me de trend nog indenken dat accountantskantoren ineens expert waren op het gebied van forensics. Kreeg je ineens forensische accountants die de markt overspoelden en bevuilden.
Door Beatrice den Hollande op
:) "Van (zelfbenoemd) cyberambassadeur tot aan een accountantskantoor op de Zuidas.".
Gelukkig zijn er meerdere die hun schouders ophalen vanwege accountants. Oneerlijke concurrentie noem ik dat.