of 59054 LinkedIn

Waarom adviezen vaak verkeerd zijn (3, slot)

Wat maakt een goede adviseur tot een goede adviseur? Dat was de onderliggende vraag van twee eerdere blogs die ik de afgelopen weken schreef. Een goede adviseur, was mijn conclusie, houdt er rekening mee dat de meeste mensen niet al te rationeel denken. Een beetje rationeel: ja. Honderd procent rationeel: absoluut niet. Die eerdere blogs vindt u hier en hier.

Wat heeft dat te maken met mijn vakgebied, grote projecten op het gebied van ICT? Dat is de laatste vraag die ik voor u probeer te beantwoorden.

Chip A

Allereerst: veel ICT’ers denken uiterst rationeel. Of beter: gestructureerd. Dat is logisch, want het werk dat zij doen is technisch van aard. En techniek mag soms ingewikkeld lijken, maar in de kern is het eigenlijk eenvoudig. Bij technische kwesties gaan de dingen altijd zoals gepland. Breng je chip A aan, dan doet-ie precies hetzelfde als alle andere chips A in vergelijkbare omstandigheden. Zet je processor B aan het werk, dan weet je ook waar je op kunt rekenen. En als je de stroom uitschakelt, ligt alles plat. Altijd.

Anders is dat met de mensen die een ICT-project tot een succes moeten maken. Als je die mensen benadert zoals een ICT’er dat doet, dan loopt het mis. Mensen doen namelijk lang niet altijd wat je van ze verwacht, en met hoe meer ze zijn, hoe erger het wordt. Als je daar geen rekening mee houdt, dan loopt je project gegarandeerd in het honderd.

Zomervakanties

Neem iets heel simpels: zomervakanties. Als je een planning maakt voor een groot project, dan doe je er beter aan daar rekening mee te houden. Doe je dat niet, en plan je bijvoorbeeld een cruciale evaluatie in juli, dan zul je best wat mensen vinden die aan die evaluatie willen deelnemen, maar je zult altijd zien dat de verantwoordelijke manager dan op het strand in Spanje zit met zijn gezin.

Is hij weer terug, dan komt hij er ergens in september achter dat de anderen iets hebben bedacht waar hij het niet mee eens is. Voordat dat allemaal weer is rechtgezet, ben je zo een half jaar verder. En dergelijke processen versterken elkaar, op een logaritmische schaal. Een project dat in twaalf maanden zou worden afgerond, kan op die manier zomaar twaalf jaar duren of nog langer.

Bestuurders met lef

Wat te doen om dit te voorkomen? Daarvoor moet je een aantal dingen doen. Bouw tijd in, veel tijd. Beperk het aantal mensen dat beslissingen neemt. Geef betrokkenen veel verantwoordelijkheid, zodat ze niet continu alles hoeven af te stemmen met anderen. En neem kleine stappen, zo klein mogelijk.

Dat alles vraagt lef van de verantwoordelijke bestuurders. Lef om controle uit handen te geven. Lef om te zeggen: dit is haalbaar en dat niet. Lef om de tijd te nemen.

Dat kan lastig zijn, want van bestuurders wordt veel verwacht. Maar als ze dit durven, dan is de kans dat ze succes boeken, en achteraf dus waardering oogsten, veel groter dan wanneer ze roepen dat ze het wel even zullen fiksen en er vervolgens niet in slagen.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Contactgegevens

AfbeeldingBezoekadres
Sparrenheuvel 32
3708 JE Zeist

Postadres
Postbus 477
3700 AL Zeist

T (030) 2 270 500
E info@mxi.nl
I www.mxi.nl

Meer nieuws

Bloggers

Whitepapers