of 59232 LinkedIn

Geen registratie sekswerker, maar contact

Jaap de Boer Reageer

In korte tijd sneuvelden de plannen van drie gemeenten om sekswerkers te registreren. In Amsterdam was het de rechter die een streep haalde door de eisen die hierover aan de exploitant werden gesteld. De AP (Autoriteit persoonsgegevens) oordeelde dat de registratieplicht in Utrecht en Den Haag een te grote inbreuk maakte op de privacy van de sekswerker. Ontneemt dit de gemeenten een belangrijk middel om misstanden te signaleren? Utrecht noemt het zelfs 'één van de belangrijkste barrières tegen mensenhandel'.

Stichting Vastgoed Non Nobis denkt van niet. Integendeel. In onze inschrijving voor de tender in Utrecht lag de nadruk niet op registratie, maar op contact. We voorzagen een centrale ruimte, alleen toegankelijk voor sekswerkers. Daar haalt ze de sleutel van haar werkruimte. Vanuit die ruimte is er een laagdrempelige en anonieme toegang tot hulpverlening. En een huiskamer met rookterras waar sekswerkers 'onder elkaar' kunnen zijn.

Geen verplicht en altijd ongelijkwaardig gesprek van de sekswerker met een ambtenaar, politieagent of exploitant. In een sfeer die voor de sekswerker bedreigend en vernederend kan zijn. Haar werk kan er van af hangen. Er kunnen persoonlijke en intieme vragen gesteld worden. En in die sfeer moet gesignaleerd worden of een sekswerker slachtoffer is van uitbuiting. Niet voor niets erkende de rechter dat die signalering ook voor een professional bijzonder lastig is.

 

Het zal veel beter werken als de sekswerker zich veilig voelt. Op een plek waarmee ze vertrouwd is, omdat ze er elke werkdag komt. Waar niet op voorhand een vooroordeel of vermoeden van misbruik aanwezig is. En waar ze zelf kan kiezen wanneer ze welke vraag stelt aan een hulpverlener. Een vraag die echt niet altijd over uitbuiting hoeft te gaan. Zo kunnen er ongedwongen en structurele contactmomenten ontstaan, en kan er een vertrouwensband groeien.

 

Sekswerkers kunnen in een veilige omgeving ook elkaar vragen stellen. Of tips geven. Dit alles in de wetenschap dat er geen vreemde ogen meekijken. Niet vanuit de overheid en niet vanuit de exploitanten.

Hiermee ontstaat een veel structurele vorm om misstanden te signaleren, en hierop actie te ondernemen. Zonder dat sekswerkers per definitie al als potentiële slachtoffers worden gezien en behandeld. Non Nobis denkt dat een gemeente die vanuit dit vertrekpunt wil denken groter kans heeft op een schone, transparante en veilige prostitutiesector dan een gemeente die de nadruk legt op regelgeving, (incidentele) controle en handhaving.

 

Jaap de Boer, Non Nobis

Verstuur dit artikel naar Google+