of 59045 LinkedIn

Niet de indicatie, maar de mens telt

Erik de Ridder Reageer

Alle gemeenten in Nederland breken dezer dagen hun hoofd over de implementatie van de drie grote decentralisaties: zorg, jeugdzorg en participatie. Met de Participatiewet worden ze verantwoordelijk voor de uitvoering van de wet die in de plaats komt van de Wajong (jonggehandicapten), WSW (sociale werkvoorziening) en de WWB (bijstand). Idee van de Participatiewet: één regeling voor de onderkant van de arbeidsmarkt. Er is echter een cruciale fout gemaakt in de wet: er zit een regeling in de regeling, de regeling voor beschut werk.

Het uitgangspunt van de Participatiewet is mensen aan te spreken op wat ze kunnen, en ze perspectief te bieden. Veel mensen kunnen zonder, of met een klein beetje hulp, hun weg vinden op de arbeidsmarkt. Anderen hebben (aanvullende) opleiding, coaching of begeleiding nodig. De lastigste vraag is hoe de meest kwetsbare mensen, al dan niet met handicap of beperking ook perspectief kan worden geboden.

 

Met de regeling voor beschut werk wil het kabinet de meest kwetsbare mensen een plek geven. Maar in plaats van ze perspectief te verschaffen en ze aan te spreken op hun mogelijkheden, worden deze mensen weggezet vanwege hun beperkingen. Kandidaten in de regeling beschut komen in aanmerking voor een werkplek tot hun pensioen. Zij ontvangen het wettelijk minimumloon. Dit klinkt sociaal, maar wat betekent het voor mensen met beperkingen of handicap, die (net) niet geïndiceerd worden voor een beschutte plek? Voor hen geen baan tot hun pensioen tegen het wettelijk minimumloon. De regeling beschut kijkt niet naar de mens, maar naar de indicatie. Dus hoewel de regeling sociaal lijkt, is hij in feite asociaal en discriminatoir. Daar komt bij dat het instellen van beschut werken een onevenredig groot beslag legt op het participatiebudget. Dit budget gaat in Tilburg van ca 28 miljoen euro in 2013 terug naar ca 10,9 miljoen in 2015. Schaarse middelen dus, die we moeten inzetten voor de gehele doelgroep.

 

In Tilburg kiezen we ervoor de regeling beschut niet in te voeren. Voor die keuze is veel aandacht van de media en politiek. Tilburg kiest anders. We gaan uit van de mogelijkheden en de talenten van mensen. We staan voor een inclusieve arbeidsmarkt, omdat we zien dat ook mensen met een beperking van grote toegevoegde waarde kunnen zijn op de werkvloer. Daarom spannen we ons samen met werkgevers in om de mogelijkheden en talenten van mensen aan te spreken, in plaats van ze te veroordelen tot een levenlang werken in een beschutte werkplek. Hiervoor creëren we echte werkplekken, bijvoorbeeld door investeringen in speciale productielijnen en begeleiding. Maar ook arbeidsmatige dagbesteding of een maatschappelijke participatieplek kan uitkomst bieden. Iedereen telt mee, iedereen krijgt gelijke kansen. Is er na een half jaar geen plek gevonden voor de meest kwetsbare mensen dan laten we ze niet los. In dat geval bieden we bijvoorbeeld een tijdelijke plek via ons SW bedrijf, tot we alsnog een geschikte plek hebben gevonden.

 

Met ons Tilburgs alternatief voor beschut werk willen we ieder mens op zijn of haar talenten aanspreken. Ieder mens verdient een perspectief, ieder mens is van waarde. Een inclusieve arbeidsmarkt vraagt een aanpak die uitgaat van de mogelijkheden van mensen, met of zonder beperkingen.

 

Niet de indicatie, maar de mens telt.

 

Erik de Ridder
Wethouder Tilburg 

Verstuur dit artikel naar Google+