Om zijn geheugen even op te frissen: Bureau Jeugdzorg (BJZ) is bedoeld voor jongeren met ernstige problematiek, waar specialistische zorg nodig is. Kinderen die, zoals hij zelf zegt, zonder deze hulp, écht ontsporen. Deze zorg moet, gegeven de schaal van de gemeenten in Nederland bovengemeentelijk worden gegeven, teneinde de nodige specialisatie en deskundigheid te bieden.

Voor de grote steden is al een uitzondering gemaakt. De minister geeft daar terecht speelruimte. Dat geldt ook voor het omgaan met meldingen van kindermishandeling. Een dergelijke activiteit is niet te verenigen met een laagdrempelig Centrum voor Jeugd en Gezin (CJG): het maakt ouders kopschuw. Van dit BJZ vindt Van Eijk dat het ‘ten minste de helft van zijn werkzaamheden moet afstoten’. De enige activiteit die hij kan bedoelen is het stellen van indicaties. In het geval van mijn eigen Bureau Jeugdzorg Friesland is dat een zesde van het budget. De rest bestaat uit bijvoorbeeld Jeugdreclassering en Jeugdbescherming. Van deze taken weet ik dat Van Eijk niet vindt dat ze naar de gemeenten moeten.

Toch heeft hij wel een punt: de aansluiting tussen het CJG en Bureau Jeugdzorg moet zonder bureaucratie verlopen. Wij hebben daarom als Bureaus Jeugdzorg een visiedocument opgesteld: wij willen screenen en indicaties stellen binnen de Centra voor Jeugd en Gezin en van daaruit behandeling van kinderen organiseren. Ouders hoeven in 2011 vanuit de te vormen Centra voor Jeugd en Gezin niet naar een andere plek als de eerstelijnszorg van het CJG niet voldoende is: BJZ is een van de samenwerkende partijen in het CJG.

Storend vind ik dat Van Eijk feitelijk onjuiste informatie geeft over de extra gelden om de wachtlijsten in de Jeugdzorg op te lossen. Hij vindt het ‘ongehoord dat de Bureaus Jeugdzorg nu extra geld krijgen omdat ze lange wachtlijsten hebben’. Hij vindt dit zelfs ‘pervers’. Van Eijk staat inmiddels op enige afstand van de jeugzorg, maar dat is geen reden onjuiste informatie te geven. De genoemde wachtlijsten zijn niet van Bureau Jeugdzorg, maar van de jeugdzorgaanbieders. Daar is het geld dan ook voor bestemd, niet voor Bureau Jeugdzorg. Gegeven de constante jaarlijkse stijging van de vraag is deze extra inzet van middelen niet pervers, maar keihard noodzakelijk. En daar is iedereen, inclusief CJG en BJZ, bij gebaat. Taak van de CJG’s is om de preventie, signalering en eerstelijns hulpprogramma’s in de gemeenten te bundelen.

Dit is al een grote opgave, zeker voor kleine gemeenten. In de praktijk blijkt dat met name het aanbieden en financieren van voldoende eerstelijnsprogramma’s voor gemeenten een knelpunt. Inlooppunten zijn mooi, maar moeten ook een concreet aanbod hebben. Het is de moeite waard dat gemeenten zich hier op concentreren, en Bureau Jeugdzorg ‘indaalt’ met haar expertise en we elkaar versterken in plaats van betwisten zoals Van Eijk doet.

Jan-Dirk Sprokkereef, directeur Bureau Jeugdzorg Friesland, Bestuurslid MOgroep Jeugdzorg