of 59080 LinkedIn

Geef gemeente de ruimte

Reageer

Herziening van de Woningwet was dringend nodig. Maar voor een gemeente als Soest kan de aan corporaties opgelegde beperking tot één woningmarkt­gebied een serieus probleem opleveren: wegtrekken van alle hier actieve corporaties.

Inzicht in financiële mogelijkheden van de corporatie

De lokale politiek heeft de laatste decennia weinig controle kunnen uitoefenen op de, voorheen vaak gemeentelijke, woonbedrijven. De verzelfstandiging van de woningcorporaties wordt een halt toegeroepen met de nieuwe Woningwet. De aanleiding: gegok met financiële producten, megalomane projecten en dito salarissen voor topbestuurders en een parlementaire enquête die het allemaal samenvatte.

Als gemeenteraad krijgen we te horen dat we ‘blij’ mogen zijn als de woningcorporatie überhaupt kan participeren bij nieuwe ontwikkelingen. In brede zin zien we een stagnerende woningmarkt met gebrekkige doorstroming en lange wachtlijsten voor sociale woningen. Gecombineerd met krimp in het ene gebied en een enorme toename van (eenpersoons-)huishoudens in het andere (randstedelijke) gebied noopt dit alles tot herbezinning. Eerlijkheid gebied te zeggen dat we als gemeenten ook onze rol moeten erkennen: gewenste ontwikkelingen van maatschappelijk vastgoed als buurthuizen, winkeltjes en sportgebouwen zijn geen taak voor de corporatie. De onrealistisch hoge grondprijzen of de beleidswijzigingen die zich gemiddeld een keer per vier jaar voordoen zijn zeker contraproductief. Welke rol kan de lokale democratie spelen?

Gemeenteraden zullen een woonvisie moeten vaststellen voor het gemeentegrensoverstijgende woningmarktgebied. Behoudens uitzonderingen zullen zij dan te maken krijgen met een corporatie als aanspreekpunt en ontwikkelaar van plannen. Corporaties die nog aanwezig zijn in het gebied zullen zich moeten terugtrekken naar ‘eigen’ gebied. Hun investeringen in de bestaande voorraad zullen achterwege blijven en het afstoten ervan ligt voor de hand. Verpaupering, uitblijven van verduurzaming en prijsdalingen van de woningvoorraad zijn reële vooruitzichten. Bij de behandeling van de Woningwet werd als voorbeeld gesproken over het woongebied Amersfoort. Hier bestaat de mogelijkheid dat de aanwezige corporaties gedwongen worden om zich terug te trekken naar hun kerngebieden elders. De ‘concurrentie’ tussen woningcorporaties wordt dan een concurrentie tussen gemeenten en woningmarktgebieden.

Goed, een woonvisie dus. En daarna prestatieafspraken. We willen allemaal doorstroming bevorderen en wonen voor middeninkomens mogelijk maken met de vrije sector huur en koop. Daarvoor moeten we niet bij de corporatie zijn; terug naar de kerntaak betekent huisvesting van de meest kwetsbare groep met inkomens tot grofweg 35.000 euro. De bouw van sociale huurwoningen, verduurzaming van de voorraad en het verbeteren van de leefbaarheid in de buurt dan; de vraag blijft hoe we deze afspraken gaan naleven.

Geen enkele gemeente heeft baat bij een conflict met de corporatie. Laat daarom gemeenten zelf bekijken hoe ze het woningmarktgebied willen vormgeven en geef ze de vrijheid om te bepalen welke corporaties de inwoners het beste van dienst kunnen zijn. Inzicht in de financiële mogelijkheden van de corporatie is een eerste voorwaarde om te komen tot een afdwingbaar afsprakenkader. Tegelijkertijd mag dit er niet toe leiden dat financieel wanbeleid bij de corporatie resulteert in politieke afrekeningen. Tenzij de gemeentebestuurders zelf weer de rol van corporatie op zich willen of moeten nemen natuurlijk.

Raymond Kramer is CDA-raadslid in de gemeente Soest

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.