of 59142 LinkedIn

Alsof we bij de Action zijn....

Laatst belde een collega me op, net als ik jurist en zzp’er. Ze wilde een opdracht bij een gemeente aan me overdragen: "Ik heb er zelf onvoldoende tijd voor, Liesbeth. Ik doe het er maar een beetje bij en tussendoor. Het project zit nou in het slop en ik wil er eigenlijk gewoon vanaf. Nee, het is helaas voor een laag uurtarief, want ja, de crisis hè?"


Ik heb in de praktijk geleerd dat het soms vervelend is als opdrachtgevers, zoals overheden, je te duur vinden. Ik zie ook veel overheden bij aanbestedingen vooral bezig zijn met het vergelijken van uurtarieven. Dat is immers het gemakkelijkste om te doen: ‘gewoon’ voor de laagste prijs gaan. Het wordt bij een opdracht pas echt een ramp als de ingehuurde professional dat zelf ook vindt.


Dat je als opdrachtgever gewoon waar voor je geld wilt en dus niet te veel wilt betalen, snap ik volkomen. Sterker nog, ik wil ook heel graag prima werk leveren voor een prima prijs. Die collega van mij was totaal niet betrokken bij deze opdracht, omdat ze in haar hart eigenlijk nijdig was dat ze voor een te laag uurtarief aan het werk was. Om precies te zijn: zo’n 20% lager dan wat iemand van haar kaliber minimaal nodig heeft om een fatsoenlijke boterham te verdienen. Eigenlijk legde ze er gewoon op toe. Dat kan leiden tot het maken van maar zo veel mogelijk uren (“dan verdien ik er tenminste nog wat aan”) en/of gebrek aan inzet en betrokkenheid (“snel naar een opdracht die wél al mijn kosten dekt”). En dat maakt de relatie tussen overheid en ingehuurde kracht tamelijk armzalig.


Als mijn opdrachtgevers en cliënten mij niet zo veel waard vinden en ik vind dat zelf eigenlijk ook, dan ben ik ‘waardeloos’ bezig. Ik neem mezelf én de klant of opdrachtgever niet serieus. We gedragen ons dan alsof we bij de Action zijn: het is meestal een kwaliteit van niks, maar ja, het kost dan ook bijna niks. En dan maar hopen op een toevalstreffer: veel waar voor een prikkie.

 

Action-opdrachtgevers

Ik heb slecht nieuws voor deze “Action-opdrachtgevers”: dan moet je niet bij mij zijn. Ik werk namelijk niet voor opdrachtgevers die niet geïnteresseerd zijn in kwaliteit. Ik wil namelijk verschil maken: jouw problemen en dossiers oplossen of verder brengen, je vragen beantwoorden en je mensen ondersteunen met mijn kennis en kunde.

 

Ik snap best dat sommigen sputteren over mijn uurtarief of vaste prijs voor een bepaalde dienst. Dat betekent in ieder geval dat ik nog niet voldoende heb uitgelegd welke waarde men krijgt voor die prijs en/of dat ik niet in gesprek ben met een opdrachtgever die hetzelfde denkt over prijs en kwaliteit. En ja, ik ben trots op mijn prijzen. Zo ben ik ook trots op mijn netwerk, mijn kennis en ervaring en daar besteed ik veel tijd en energie aan. Daar profiteer jij als klant of collega ook weer volop van.

 

Lees hier de eerdere columns van Liesbeth van Leijen

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Fritz A. von Geusau op
Het is op zich niet verkeerd om kritisch te zijn op een overheid die inderdaad vaak 'voor een dubbeltje op de eerste rij wil zitten', maar om dit nu op deze manier aan de orde te brengen, lijkt me niet echt de juiste weg.
Door de Goot op
Door deze column kan mevr. Van Leijen nieuwe overheidsopdrachten wel op haar buikje schrijven...
Door Leon op
Gratis reclame op BB. Schaamteloos.
Door Fritz A.von Geusau op
Geen duidelijke boodschap, feitelijk geen inhoudelijke mening, maar een aanprijzing van zichzelf. Dat dit artikel de redactie van Binnenlands Bestuur heeft kunnen passeren. Of zou mevrouw Van Leijen gewoon hebben betaald voor deze reclameboodschap?
Door Broadcaster (gemeenteambtenaar) op
Deze mevrouw gebruik haar column om reclame voor zichzelf te maken.