of 59142 LinkedIn

Te zware eisen voor gemeenten

De gemeente Leusden maakt zich grote zorgen over de toegenomen eisen die aan accountantscontrole worden gesteld en de gevolgen daarvan voor het functioneren van de gemeente. De uit de verscherpte controle-eisen voortvloeiende extra werkzaamheden kosten veel tijd, geld, administratieve ergernis en belasting.

De gemeente Leusden maakt zich grote zorgen over de toegenomen eisen die aan accountantscontrole worden gesteld en de gevolgen daarvan voor het functioneren van de gemeente. De uit de verscherpte controle-eisen voortvloeiende extra werkzaamheden kosten veel tijd, geld, administratieve ergernis en belasting. D66-Wethouder financiën, Albert Dragt, uit zijn zorgen daarover aan minister Plasterk van Binnenlandse Zaken en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten. 

Volgens hem zijn de huidige regels niet werkbaar en verre van doelmatig. Het terugtrekken van de grote accountants uit de gemeentelijke markt, met name bij de kleinere gemeenten, is volgens Dragt mede een gevolg van de verzwaarde controle-eisen, zoals onder andere de Wet Normering Topinkomens, meer- en uitgebreidere toetsing aan de boekhoudvoorschriften, meer specificatie, onderbouwing en dossiervorming. Die verzwaarde eisen zien gemeenten vervolgens terug in het budget voor de accountantscontrole. ‘De uitgaven daarvoor zijn de afgelopen jaren aanzienlijk gestegen’, aldus Dragt.

Wantrouwen
De vraag is volgens hem of deze inspanningen en kosten opwegen tegen de maatschappelijke meerwaarde. ‘Het lijkt of de norm is ‘wantrouwen, uitgaan van fout en dat controleren we dubbel’ in plaats van ‘vertrouwen, uitgaan van goed en dat controleren we wel, maar niet dubbel.’ Dragt vraagt de minister de eisen ‘niet zwaarder te maken dan nodig is en daarbij meer rekening te houden met de voor gemeenten reeds aanwezige checks and balances.’

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door H. Wiersma (gepens.) op
De kans dat het Rijk (BiZa) o.l.v. Plasterk dit efficiënt gaat regelen is nihil.
Door B. Janssen (Ambtenaar) op
@Marc: als openbaar accountant heb je blijkbaar geen zicht op het pubileke domein. De controle schiet volledig door in het publieke domein en gaat dus veel verder dan in het bedrijfsleven. Het publieke domein is nl. ook het politieke domein: en daar moet gescoord worden, desnoods over de rug van de gemeente. Er is geen bedrijf zo open over de bedrijfsvoering en financiën als de gemeenten zijn. De accountantscontrole en andere regelzucht zal nooit en te nimmer bijdragen aan kostenverlaging. Inderdaad juristen en accountants maken de regeltjes die ze vervolgens zelf controleren. Geen enkele beroepsgroep is zo sterk in het creëren van de eigen werkgelegenheid.
Door Wim Nusselder (controller & knowledge broker bij The Broker) op
Het is de vraag hoe houdbaar het beheersings- en toezichtparadigma is dat Marc beschrijft. Die houdbaarheid schiet eerder tekort in de publieke dan in de private sector
- door het 'glazen huis' fenomeen,
- door doelen buiten de eigen organisatie (waaraan risico's gerelateerd worden die gemitigeerd moeten worden),
- door de toenemende verwevenheid met andere actoren (gemeenschapelijke regelingen, uitvoerders/subsidieontvangers waaraan taken gedelegeerd worden) etc..
Door Marc (openbaar accountant) op
Accountants controleren jaarrekeningen aan de hand van in internationaal verband tot stand gekomen beroepsregels (de NV COS). Dat gebeurt voor jaarrekeningen in het private domein (MKB, banken, verzekeraars, beursgenoteerde bedrijven, etc) en voor jaarrekeningen in het publieke domein op dezelfde manier aan de hand van dezelfde beroepsregels. Waarom zouden voor jaarrekeningen in het publieke domein, waarmee verantwoording wordt afgelegd over de besteding van publiek geld, andere (soepeler?) regels moeten gelden dan voor jaarrekeningen in het private domein? Goede accountantscontrole kost tijd en geld. En op beiden kan aanzienlijk worden bespaard door intern toe te zien op een goede opzet en werking van processen, adequate archivering van brondocumenten en het opleveren van een jaarrekening die voldoet aan verslaggevingsregels, waarvan de relevante posten zijn onderbouwd met een toereikend jaarrekeningdossier. Dit verlaagt de accountantskosten en de aandacht die accountantscontrole van de organisatie vraagt en vergroot de kwaliteit van de interne beheersing en de verslaggeving. Twee vliegen in één klap!
Door Mark op
Accountants stellen regels op voor accountantscontroles
BBV commissie met bijna alleen maar accountants stelt weer extra richtlijnen op
Accountants controleren deze door hun zelf opgestelde regels en die van de BBV commissie
AFM met veel accountants controleert weer of de accountants de door hun zelf opgestelde regels goed gecontroleerd hebben. En zo is het accountants cirkeltje weer rond en wordt er maar eentje beter van en dat zijn de accountants.
Door B. Janssen (Ambtenaar) op
Het is typerend voor wat er de laatste jaren speelt in het publieke domein. Er is een "probleem" en voor de bühne wordt er een wet op gemaakt om herhaling te voorkomen. De handhaafbaarheid van de wetgeving is geen element: het politieke feit dat deze wet is gemaakt telt, een klopje op de eigen schouder. Maar problemen worden niet opgelost met papieren tijgers. I,p.v. de vermindering van regels wordt een woud van nieuwe regels gemaakt. De BBV is een gedrocht met 0% realiteitszin of aansluiting met de praktijk. En ja, de accountant dekt zich in met een oneindige stroom aan "bewijsvoering" voor de vereiste "rechtmatiheid". In werkelijkheid is het één grote farce die gelegitimeerd wordt met protocollen om te voldoen aan een feitelijk onmogelijke opdracht ontstaan uit de wir-war van ondoordachte regels en wetgeving. Benieuwd welke oplossing er nu weer in Den Haag wordt bedacht? Maar een bijdrage aan vereenvoudiging van regels en een fatsoenlijk BBV valt niet te verwachten........helaas!
Door Eric van Mierlo (Planeconoom) op
Mogelijke oplossing: de controle van de jaarrekening van kleinere gemeenten terughalen naar de overheid, bijvoorbeeld in de vorm van een verificatiebureau, onder toezicht van de rekenkamer, provincie en/of VNG.