Overheid maakt geld op om niet te worden gekort
De overheid kan veel zuiniger werken. Nu heerst er bij veel overheidsdiensten een cultuur waarin het geld wordt opgemaakt, uit vrees om het volgende jaar op de begroting te worden gekort. Dat stelt de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling maandag in een advies aan premier Jan Peter Balkenende en aan minister André Rouvoet van Jeugd en Gezin.
Prikkel om zuinig te zijn
Volgens de RMO kan een 'cultuur van zuinigheid' een forse besparing op de overheidsuitgaven opleveren. De prikkel om zuinig te zijn, is nu structureel afwezig. Eerder is het zo dat het opmaken van het budget wordt beloond.
20 procent bezuiniging
Het advies van de Raad is geschreven in het kader van de 'brede heroverwegingen', waarbij ambtenaren op twintig beleidsterreinen zoeken naar mogelijkheden om 20 procent te bezuinigen op de overheidsuitgaven. De Raad waarschuwt voor generieke bezuinigingen waarvan mensen soms de dupe worden. Dat moet dan later weer worden gecorrigeerd, wat weer extra geld kost.
Coördinatielagen schrappen
Bovendien, zo stelt de RMO, leidden bezuinigingen vaak tot reorganisaties die uiteindelijk ook weer meer geld kosten. De overheid zou veel geld kunnen besparen door allerlei coördinatielagen te schrappen. 'Dit komt bovendien de kwaliteit en de nabijheid van de dienstverlening ten goede', aldus de RMO.
Samenleving moet zelf dingen doen
De Raad vindt dat de overheid ook meer ruimte moet geven aan de samenleving om dingen zelf te doen. Het beleid van risicopreventie en monitoring van de jeugd heeft bijvoorbeeld een aanzuigende werking op de wachtlijsten.
Meer betrokkenheid
'Eigenlijk springt de overheid in een gat dat de sociale omgeving laat liggen en waardoor diezelfde omgeving ook steeds minder haar verantwoordelijkheid kan nemen. Door de kringen rondom gezinnen zelf meer aan zet te laten zijn, kan een dubbele doelstelling worden behaald: zowel besparing als meer betrokkenheid', aldus de RMO.
Volgens de RMO kan een 'cultuur van zuinigheid' een forse besparing op de overheidsuitgaven opleveren. De prikkel om zuinig te zijn, is nu structureel afwezig. Eerder is het zo dat het opmaken van het budget wordt beloond.
20 procent bezuiniging
Het advies van de Raad is geschreven in het kader van de 'brede heroverwegingen', waarbij ambtenaren op twintig beleidsterreinen zoeken naar mogelijkheden om 20 procent te bezuinigen op de overheidsuitgaven. De Raad waarschuwt voor generieke bezuinigingen waarvan mensen soms de dupe worden. Dat moet dan later weer worden gecorrigeerd, wat weer extra geld kost.
Coördinatielagen schrappen
Bovendien, zo stelt de RMO, leidden bezuinigingen vaak tot reorganisaties die uiteindelijk ook weer meer geld kosten. De overheid zou veel geld kunnen besparen door allerlei coördinatielagen te schrappen. 'Dit komt bovendien de kwaliteit en de nabijheid van de dienstverlening ten goede', aldus de RMO.
Samenleving moet zelf dingen doen
De Raad vindt dat de overheid ook meer ruimte moet geven aan de samenleving om dingen zelf te doen. Het beleid van risicopreventie en monitoring van de jeugd heeft bijvoorbeeld een aanzuigende werking op de wachtlijsten.
Meer betrokkenheid
'Eigenlijk springt de overheid in een gat dat de sociale omgeving laat liggen en waardoor diezelfde omgeving ook steeds minder haar verantwoordelijkheid kan nemen. Door de kringen rondom gezinnen zelf meer aan zet te laten zijn, kan een dubbele doelstelling worden behaald: zowel besparing als meer betrokkenheid', aldus de RMO.
Reactie op dit bericht
Ergens boven de niet-leidinggevenden en de top ontstaan positieve of negatieve dynamieken.
Welke hangt af, of en hoe de eindverantwoordelijke verbonden is met de niet-leidinggevenden, of veldwerkers.
Hoe is het anders te verklaren waarom er zo
zo veel verschil in kwaliteit zit tussen organisaties op hetzelfde terrein?
In de ene situatie is er dus een grotere gemene deler wat verantwoordelijkheidsbesef en integriteit betreft en kwaliteit niet te vergeten. De eerste twee kunnnen ook nog afhangen van bevolkingsaard in de regio wat dat betreft. Een integere leiding trekt integere mensen aan. Andersom helaas ook.
Buitensporige PR kosten die men maakt lijken een indicatie te zijn voor de tweede groep, is mijn ervaring inmiddels.
Goede wijn behoeft geen krans tenslotte.
Hoe dikker en duurder het foldermateriaal, des te meer argwaan wat mij betreft voor de kwaliteit.
Wat je dus zou moeten doen, is het systeem van prikkels veranderen, zodat potverteren niet langer beloond wordt. Simpelweg bezuinigen is daarvoor niet genoeg, want dan gaat iedereen juist meer geld uitgeven om te laten zien hoe nuttig zijn eigen werk is.
Als ik naar de motieven kijk die hoge en minder hoge functionarissen erop na lijken te houden, dan zie ik binnen het vigerende gedragspatroon (organisatiecultuur, bestuurscultuur) eigenlijk geen oplossing voor dit probleem. Er zijn wat witte raven, maar de meesten gaan gewoon voor het eigenbelang op de korte termijn. Dat zal ook wel de reden zijn dat dit gedrag al zo lang zo wijdverbreid is.
Iedereen weet het, maar het zal kennelijk ieders tijd wel uitzingen.....
Verbeter de wereld, begin bij jezelf en dichtbij zou ik zeggen!
Collega's steunen collega niet, die WEL tegen die onverantwoordelijke stroom durft in te zwemmen. Eendracht vormt macht binnen kantoren, ook tegen deze onwenselijke praktijken.
- Kasstelsel ombuigen naar baten/ lasten.
- Bezuinigen op coordinatielagen.
- Bezuinigen op beleidsambtenaren.
- Bezuinigen op externe adviseurs.
- Bezuinigen op (externe) onderzoeken.
- Cateringsdiensten etc. weer zelf doen.
- Bezuinigen op leegstaande panden.
Geachte 'overheid'. Kunt u zich voorstellen, dat de gemiddelde burger zo ongeveer elke dag onwel wordt van dit soort dit-weten-we-al-lang-maar-we-moeten-dit-door-een-onderzoeksbureau-laten-bevestigen-anders-kunnen-we-er-geen-beleid-op-afstemmen onderzoeken.
Laten we nu toch eens stoppen met dat onzinnige rondpompen van overheidsgelden en verkapte manier van mensen aan de slag houden.
Elk iemand die enige dagen binnen het overheidsapparaat rondloopt, getuige ook de vorige opmerkingen, weet dat het zo werkt. Beter gezegd elk bestuursapparaat dat met een budgettair systeem werkt.
Inkopen is een vak, uitgeven kan iedereen.
De inkoper, die ik voor ogen heb is iemand die kijkt naar de behoefte, omschrijft deze en gaat dan winkelen naar de beste prijs/kwaliteitsverhouding.
Deze omschrijving is het raamwerk. Als de leverancier moet afwijken van het raamwerk omdat zijn aanbieding hier niet in past, moet de leverancier specifiek omschrijven waarin hij, op welke punten afwijkt. Appels met appels vergelijken.
Als meerdere leveranciers niet binnen het raamwerk kunnen aanbieden moet de inkoper naar de kwaliteit van zijn raamwerk kijken of bekijken of de leveranciers zich niet kunstmatig buiten het raamwerk wringen om zo ondoorzichtigheid te bewerkstelligen.
Als de prijzen dicht bij elkaar liggen, dan ruikt dit naar prijsafspraken.
Op basis van de drie beste aanbiedingen wordt er geld vrijgemaakt.
1 te stimuleren dat afdelingen en departementen jaarlijks geld overhouden (bewustwording)
2 begrotingen in een volgend jaar te korten als ze aan het einde van het voorgaande jaar onder een bepaald minimum zakken (bijvoorbeeld 10 of 15% van het oorspronkelijke bedrag)
3 een extra uitgave (uit dat minimum) alleen toe te staan als het aantonbaar wordt besteed aan beleidsoverschrijdende projecten met de financiële inbreng van anderen.
4 pas toestemming te geven voor uitgaven als er een uitvoeringsplan voor ligt met verantwoording van de 'opbrengsten'.
Je bespaart fors door de niet gebruikte bedragen terug te storten en voorkomt 'uitgeefexcessen' door de bedragen in de daaropvolgende begroting gelijk te houden. Na een aantal jaren analyseer de de uiteindelijk uitgaven en corrigeert indien nodig het bedrag.