of 59054 LinkedIn

Kwijtschelding toenemend probleem bij waterschappen

Dat blijkt uit onderzoek van de Commissie Aanpassing Belastingstelsel, CAB. De commissie onderzoekt in opdracht van de Unie van Waterschappen of het huidige belastingstelsel van de waterschappen op de middellange termijn houdbaar is. En in hoeverre de verdeling in dat belastingstelsel wel ‘zo goed, eerlijk, rechtvaardig en logisch mogelijk is.’

Het kwijtschelden van waterschapsbelasting blijkt voor een aantal waterschappen een probleem te worden. Het aantal huishoudens met recht op kwijtschelding neemt toe en daarmee ook het effect op de tarieven van de zuiveringsheffing en de ingezetenenheffing.

Dat blijkt uit onderzoek van de Commissie Aanpassing Belastingstelsel, CAB. De commissie onderzoekt in opdracht van de Unie van Waterschappen of het huidige belastingstelsel van de waterschappen op de middellange termijn houdbaar is. En in hoeverre de verdeling in dat belastingstelsel wel ‘zo goed, eerlijk, rechtvaardig en logisch mogelijk is.’

Verstedelijkt gebied
Uit een eerste ophaalronde komt naar voren dat het kwijtschelden van belastingen zowel wat betreft het watersysteem als de zuiveringsheffing bij enkele waterschappen problemen oplevert. Vooral ‘grootstedelijke’ waterschappen zeggen een kwijtscheldingsprobleem te hebben.

Maar ook waterschappen in niet bepaald verstedelijkte gebieden als de Achterhoek hebben te maken met een flinke stijging van het aantal kwijtscheldingen. Zo zag het Waterschap Rijn en IJssel bijna een verviervoudiging van het aantal kwijtscheldingen tussen 2010 en 2014 tot een totaal van 15.600. Vorig jaar liep dat op tot 21.000 kwijtscheldingen.

Solidariteit
Het hoogheemraadschap Delfland schafte met ingang van dit jaar de kwijtschelding voor de zuiveringsrechten voor minima af. Delfland liep door de kwijtschelding, die gold voor 54.000 huishoudens, naar schatting 15 miljoen euro mis.  Het hoogheemraadschap, waaronder bijvoorbeeld Den Haag, Zoetermeer en Vlaardingen vallen, wil met de afschaffing van de kwijtschelding zorgen voor meer solidariteit. Als de minima niet betalen, moeten anderen immers meer betalen.

Fundamentele discussie
Door de toename van het aantal kwijtscheldingsgerechtigden nemen de kosten van de kwijtschelding toe. Dat is van invloed op de hoogte van de belastingtarieven. ‘Vooral voor burgers met een inkomen net boven het minimumniveau pakt dit, naar de mening van de betreffende waterschappen, onrechtvaardig uit’, aldus de commissie. Die waterschappen willen dan ook dat er een fundamentele discussie over het verlenen van kwijtschelding door de waterschappen wordt gevoerd.

Uniforme lijn
Als oplossingen dragen de waterschappen enkele suggesties aan. Eén ervan is het invoeren van een landelijke, uniforme lijn. Specifiek met betrekking tot de watersysteemheffing, pleiten ze voor de afschaffing van de ingezetenenheffing. ‘De belasting die de categorie verschuldigd is, wordt op basis van de Woz-waarde bij de woningeigenaren in rekening  gebracht. Zij krijgen de mogelijkheid om de belasting als zodanig via de huurprijs op de ingezetenen te verhalen.’ Specifiek met betrekking tot de watersysteemheffing word de suggestie gedaan voor het afschaffen van de categorie ingezetenen als zelfstandige belastingplichtige categorie.

De ambitie van de commissie is om medio 2017 met het eindrapport en de daarbij behorende voorstellen te komen.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door sandra (burger) op
Merkwaardig dat het beroep op kwijtschelding zo enorm is toegenomen terwijl de armoede in NL volgens Premier Rutte niet is toegenomen. Klopt het onderzoek van CPB wel? Het advies van Nibud om een buffer aan te leggen voor tegenvallers ligt boven het toegestane spaartegoed dat de waterschappen hanteren als grens. Conclusie. Armoede groeit en de crisis is niet voorbij voor minima, die hebben de crisis wel betaald samen met de middeninkomens.
Door Martin Duif (Participatiewet) op
Ik ben niet onder de indruk van de Dienst Werk en Inkomen.
Ik ben niet gehandicapt genoeg voor de Wajong en het Doelgroepenregister.
Maar ik ben wel gehandicapt genoeg om 'niet geschikt te zijn voor bepaalde beroepen' maar beschik wel over arbeidsvermogen (heb aanpassingen nodig).
Dus ik zit tussen wal en schip, ik moet dus concurreren met 'gezonde' mensen, 'gehandicapten' die wel subsidie krijgen, en tienduizenden tot miljoenen andere werkzoekenden.
Werkgevers zeggen dat ook letterlijk in gesprekken : 'geen subsidie geen kans'.
Dat ene zinnetje 'elk arbeid/werk is passend' is gewoon idioot.
De klantmanager kan met de wet in de hand eisen dat ik solliciteer of mee moet doen aan een traject, maar als de werkgever mij niet wil, dan is die klantmanager gewoon bezig met zijn eigen targets.

Maar goed, discussie over kwijtschelding is ook geweldig.
Nibud en gezond verstand zegt 'spaar wat geld voor calamiteiten'.
Doe ik dat.
'Waterschap + Gemeentelijke belasting: 'u hebt spaargeld, dus u kunt betalen'.
Tsja, kan ik niks tegen inbrengen, dus betaal ik.
'Ik heb medische hulpmiddelen nodig die niet vergoed worden door de verzekeraar.'
'Dienst Inkomen: helaas, u komt niet in aanmerking voor wat dan ook, neem maar een lening bij de Kredietbank.'

Tot zover de belachelijke situaties in de bijstand.
Inhoudelijk over de waterschappen, ik begrijp niet zo goed waarom het geld bij de inwoners gehaald moet worden, waarom niet via de algemene belastingen?
De uitkering omhoog gooien heeft ook weinig zin: er gaat gewoon meer geld naar de vaste lasten en afbetaling van schulden.
Wat misschien wel kan is dat de Dienst Werk en Inkomen zowel de waterschapsbelasting als de gemeentelijke belasting direct betalen van de uitkering.
Maar ja, dat neemt het kernprobleem niet weg, namelijk gebrek een betaalde banen, zowel op niveau als in kwantiteit.
Door P.J. Westerhof op
Alles goed en wel Hans, begrijp je het écht niet of ben je de spreekwoordelijke 'domme ambtenaar' zoals genoemde Klantmanager'?
Dan zal de Europese Algemene Verordening Gegevensbescherming wel als een verrassing komen..
Door John Steegh (voorzitter Water Natuurlijk) op
Het probleem zit niet in de vraag of kwijtscheldingsbeleid inkomensbeleid is. Het probleem zit 'm in het feit dat waterschappen geen enkel instrument hebben om aan armoede(bestrijdings)beleid te doen.
Kwijtschelding van waterschapslasten (zowel watersysteemheffing als zuiveringsheffing) heeft niets te maken met de vraag of mensen met bijstand belang hebben bij veilige dijken en schoon water: dat hebben ze. Maar dat hebben ze ook bij gemeentelijke uitgaven voor riolering en afvalverwerking, waar ze vanwege de gemeentelijke kwijtschelding evenmin aan meebetalen.

Oplossing: verhoog de bijstand voldoende om waterschapslasten te kunnen dragen. Schuif desnoods ter compensatie nog wat taken naar de waterschappen zonder financiële compensatie en de hogere bijstand is gefinancierd. Iedereen blij?
Door Kees (beleidsmedewerker) op
Er zitten onbehouwen reacties tussen. "Wie niet met geld kan omgaan" is grof voor mensen die al jaren op bijstandniveau zitten. En niet alle mensen met lage inkomens gaan jaarlijks naar Marokko of Turkije.

Het is de vraag of waterschappen aan 'inkomensbeleid' doen als de heffing inkomensonafhankelijk is.
Groter probleem is dat een uitkering kennelijk niet voldoende is om normale heffingen te betalen. Kwijtschelding is dan terecht. Het probleem komt dan echter bij degenen die net boven de kwijtscheldingsgrens zitten. Een meer gestaffelde heffing per persoon ligt voor de hand. Dat is inderdaad inkomensbeleid, nou en?
Door Karel (ambtenaar) op
Alles goed en wel PJ Westerhof, J. Hofman heeft gewoon gelijk. En dan mag hij/zij dat toch ook benoemen? Of is onder de pet houden beter ?
Door P.J. Westerhof op
De uit publieke middelen betaalde 'Klantmanager' Homan zoekt kennelijk de grenzen van het toelaatbare op.

Voor zover het al noodzakelijk is dat hij/zij zicht heeft op de financële postitie van zijn/haar 'klanten', het is zéker niet nodig informatie daarover openbaar te maken. Laat staan op suggestieve wijze te refereren aan allochtone persoonskenmerken.

Indien 'Klantmanager' Homan persoonlijk issues heeft met vigerende wet- en regelgeving dient hij/zij de geëigende kanalen te volgen. Dat maakt geen onderdeel uit van zijn/haar functie-omschrijving.
Door J. Homan (Klantmanager SOZWAWE) op
Je zou eens moeten nagaan hoeveel van
degene die in aanmerking komen voorkwijtschelding en daar ook gebruik van maken wel geld hebben voor een jaarlijkse vakantie, vaak naar land van herkomst; ik heb daar als klantmanager bij een uitvoeringsinstantie van de participatiewet hier wel zicht op en kan nu al zeggen dat er wel geld voor vakanties is, zelfs meer dan de pakweg € 200,- die ze jaarlijkse krijgen kwijtgescholden. Overigens is het wel zo dat de Waterschappen een stuk strenger zijn in kwijtscheldingsbeleid dan de gemeenten: even een auto op naam gehad of meer dan € 3000,- spaargeld is geen kwijtschelding waar veel gemeente hier soepeler mee zijn.
Door Hannes Haganum (overheidsdienaar) op
Eens met Ivo. Wie niet met geld kan omgaan, kan toch niet gratis brood komen halen bij de bakker ? Lage inkomens hebben ook baat bij droge voeten en goed watermilieu. Inkomensbeleid voeren op deze manier is te dwaas voor woorden. Het politieke probleem is dat er weinig zinvol en normaal betaald werk is voor ieder.
Door S.Broekmeulen (ombudsteam medewerker) op
De reactie zou ook van de burgers kunnen komen die net boven het "participatie" inkomen zitten. Vorige maand een dame van 91 jaar die een netto pensioen heeft van € 90 per maand en niet voor kwijtschelding in aanmerking komt. Alle extra kosten moet ze zelf betalen ook het eigen risico dat ze ieder jaar volledig op maakt. Er is iets fundamenteels mis als er steeds meer mensen met een absoluut minimum inkomen zijn. Bij andere instanties gaat men uit bij kwijtschelding tot 110% van het "participatie" inkomen.
Hoe kan je nog participeren van niets?