of 59236 LinkedIn

Financiële overschrijdingen op jeugdhulp voorkomen

De financiering van jeugdhulp is op dit moment een prangend onderwerp; veel gemeenten kampen massaal met overschrijdingen. Nu pas wordt duidelijk hoeveel jeugdhulp de afgelopen twee jaar heeft gekost. Bij het opmaken van de jaarrekeningen krabben veel gemeenten zich achter de oren met de vraag hoe de jeugdhulp financieel beheersbaar én van goede kwaliteit blijft. Zeker nu de gemeenteraadsverkiezingen voor de deur staan.

Hoe kun je als gemeente nu het beste sturen op jeugdhulp in zijn algemeenheid? Hoe voorkom je dat je naar de gemeenteraad moet stappen met overschrijdingen? En hoe blijft de zorg beschikbaar voor iedere jongere die dat daadwerkelijk nodig heeft?

 

Om te beginnen bij hoe die massale overschrijdingen op jeugdhulp zijn ontstaan; in het overgangsjaar 2015 leek iedereen geld over te houden, maar de oplopende tekorten in 2016 hebben juist te maken met het jaar ervoor. Met de rekeningen uit dat jaar. Het beslag op de structurele rekening begint nu duidelijk te worden. Oorzaken kunnen uiteenlopen van te weinig budget vanuit het rijk, een niet adequate verdeling over de populatie of simpelweg door een aantal intramurale opnames, die je op jaarbasis wel 100.000 euro per cliënt kunnen kosten. Daarbij komt dat gemeenten bij de start in 2015 geen of onvoldoende zicht hadden op de aantallen jongeren én de kosten waarvoor zij verantwoordelijk werden.

 

Als gemeente kun je sturen op financiën, processen, zorgaanbieders en op eigen toegang. (En daar zijn ‘harde’ en ‘zachte’ maatregelen voor, waarover ik in een volgend blog verder zal uitweiden.) Speciale aandacht zou moeten uitgaan naar de route via de huisartsen, via wie circa 70 tot 80% van alle doorverwijzingen in de jeugdhulp verloopt. En die rekeningen komen bij de gemeente terecht.

Het doorverwijzen gaat soms te makkelijk en het probleem wordt vaak meteen gemedicaliseerd. Terwijl het probleem niet per se of niet alleen van medische aard hoeft te zijn. Huisartsen hebben te weinig tijd om het onderliggende probleem van bijvoorbeeld een ‘druk kind’ te ontrafelen. Of het tussen de ouders wel botert, of het kind misschien gewoon meer structuur nodig heeft.

 

Hoe kun je nou zorgen dat niet ieder kind of jongere direct wordt doorverwezen naar specialistische zorg? Daar zit de crux. Voor de hand liggende oplossing lijkt een sociaal team, een team voor alle zorgvragen. Kan efficiënt zijn, maar dan moet de huisarts dat team volledig kunnen vertrouwen. En de arts of psychiater is toch meer een autoriteit dan een wijkteam. Laten we daar duidelijk over zijn.

Realistischer zijn de experimenten die nu gaande zijn om basispsychologen en praktijkondersteuners op gezette tijden onder te brengen in de huisartsenpraktijk. Dan heb je natuurlijk wel de medewerking van een huisarts nodig, maar als gemeente zou je een handreiking kunnen doen door te faciliteren dat een basispsycholoog en praktijkondersteuner een dag in de week in de praktijk aanwezig kan zijn.

 

Zo zijn er best concrete acties te bedenken om als gemeente de kosten op jeugdhulp te beheersen. Uitgangspunt zou in elk geval moeten zijn dat gemeenten op een positieve manier stimuleren dat kinderen of jongeren niet meteen worden doorverwezen naar de duurdere specialistische zorg. Met andere woorden, benader het probleem vanuit een breder perspectief en stel eerst de juiste diagnose.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Contactgegevens

Afbeelding

BDO Accountants & Adviseurs

Van Deventerlaan 101

3528 AG Utrecht

(088) 236 48 06.

www.bdo.nl/lokale-overheid

lokale-overheid@bdo.nl

 

Afbeelding   Afbeelding 

Meer nieuws

Bloggers

Evenementen

 

Vakinhoudelijke seminars, workshops en netwerkbijeenkomsten
Regelmatig organiseren wij interessante bijeenkomsten, symposia en evenementen die relatie hebben met ons brede werkgebied. Voor meer informatie of eventueel aanmelden, klik hier.

Whitepapers