of 59100 LinkedIn

Diplomatieke rel: de winnaars en de verliezers

Ömer Karaca Reageer

Ik was vast niet de enige die zich op de vroege maandagochtend druk aan het voorbereiden was op de onvermijdelijke vragen die op me af zouden komen: wat vind je van de rellen? Gaat Erdogan niet te ver? Wat vind je van zijn nazi- vergelijkende uitspraken?  Het viel gelukkig mee. Een handdruk van een collega die zei: ‘als er tussen ons maar geen diplomatieke rel komt’. Maar ik geloof best dat andere Turkse Nederlanders meer vragen en opmerkingen hebben gekregen die hen een gevoel van verplichte verantwoording gaven. 

Zowel Nederland als Turkije gaan door een turbulente tijd heen. Nederland had en Turkije heeft te maken met cruciale verkiezingen en elke stem is meegenomen. Soms krijg ik het gevoel dat de leiders van deze twee landen de uiterste grenzen opzoeken om sterker uit de verkiezingen komen. De komst van minister Kaya die berust op internationale verdragen en de reactie van de regering is een voorbeeld hiervan. De ontwikkeling in Rotterdam is niets anders dan olie op het vuur gooien en de spanning tussen Nederland en Turkije verder vergroten. En wie heeft deze wedstrijd gewonnen? Zowel Rutte als Erdogan.
 

Al enige tijd wordt in Turkije de grondwetswijziging besproken. De voor- en nadelen worden tegen elkaar gezet en men maakt een bewuste keus of gaat met zijn of haar partijgenoten mee. In Turkije weet men al de volgende ochtend of de keuze een ‘ja’ of ‘nee’ wordt. Veel propaganda behoeft het niet. Dit geldt overigens ook voor de Europese Turken. Om nog eens propaganda buiten de grenzen te organiseren was daarom ook erg onnodig en heeft voor onnodige spanning gezorgd. Het is immers al bekend wat men zal gaan kiezen. Een zwevende Turkse kiezer heb je niet in deze context. Het is uiteraard mooi campagnematerie om te zeggen dat Nederland het nee-kamp ruimte biedt (en ook actief meedoet) maar het ja-kamp weigert te spreken. Kortom: een partijdig Nederland dat ook eens met twee maten meet. Een betere leus op dit moment dat de campagne vooruit helpt bestaat niet.
 

Volgens peilingen in Turkije stond het voor het weekend fifty-fifty, dus Erdogan kan een confrontatie buiten de eigen landsgrenzen goed gebruiken. Hiermee positioneert hij zichzelf en het land als een slachtoffer en ontstaat er saamhorigheid. Bovendien heeft bij de parlementsverkiezingen van 2015 ongeveer 30 procent van de kiesgerechtigde Turkse Nederlanders gestemd. De verwachting is dat veel van de niet-stemmers dat nu uit solidariteit wel zullen doen. Een betere campagne kon hij niet wensen.
 

Ook voor Rutte was het een kans om in deze tijd van debatten en discussies de spierballen te laten zien en voorsprong te boeken op de concurrerende partijen.  ‘Vrijheid van meningsuiting of niet, als ik je tot een ongewenste vreemdeling verklaar dan houdt het voor je op. Ik verleen je toegang en trek het weer in als het beter uitkomt. Indien nodig, weiger ik je de toegang tot je eigen ambassade en escorteer ik je naar de grens.’ Heb je daar problemen mee, dan is er nog burgemeester Aboutaleb van Rotterdam die gewapende eenheden inzette met toestemming om te schieten. Doe normaal of pleur op! Rutte heeft rechtspopulisme geen ruimte gegeven en heeft de punten in zijn eigen zak gestoken. Daarmee kon hij zichzelf profileren als krachtig bestuurder. Ook hij kon zich geen betere campagne wensen.
 

En de verliezer? Dat is jammer genoeg de Turks-Nederlandse gemeenschap: de Nederturken. Met al haar diversiteit en successen wordt deze gemeenschap wederom weggezet als ‘niet geïntegreerd’, ‘de lange arm van Ankara’ en worden klassieke onderwerpen als ‘dubbele nationaliteit’ uit de la getrokken. Blijkbaar is deze gemeenschap in de ogen van politici enkel goed voor politieke pingpongmaterie en geen onderdeel van de samenleving. Persoonlijk denk ik dat dit de grootste uitdaging wordt van de Turks-Nederlandse gemeenschap die met beide benen in deze samenleving staat om geaccepteerd te worden als vast onderdeel van deze samenleving.

Voor ieder die dit (on)mogelijk maakt voor ons:
 

Bedankt.

Ömer Karaca

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.