of 59250 LinkedIn

Gezamenlijke gemeentelijke energie

Theo Peters Reageer

Als er één ding duidelijk is geworden de laatste jaren, is dat gemeenten anders willen werken. Gemeenten trekken steeds vaker met elkaar op en hebben gezamenlijk ook steeds vaker een eenduidige stem. Bijvoorbeeld richting softwareleveranciers. Leveranciers zijn nodig, vinden ook die gemeenten, maar de verwachting naar die aanbieders toe is wel aan het verschuiven.

Waar voorheen gemeenten nog wel eens afwachtend en naïef waren in hun relatie met leveranciers, willen gemeenten door die leveranciers nu serieus genomen worden. Ze willen verrast worden door bepaalde keuzes die leveranciers maken en willen zelf bepalen bij wie gegevens worden ondergebracht of onder welke condities diensten of producten worden aangeboden. Een goed voorbeeld van die beweging is de marktverkenning die meer dan honderd gemeenten recent zijn gestart om bepaalde ICT-oplossingen af te dwingen. Dat is een manier van denken en werken die vier tot vijf jaar geleden nog ondenkbaar was. Ik voorspel dat je dit soort acties steeds vaker te zien krijgt, ook al omdat gemeenten zich veel meer dan voorheen bewust zijn van het feit dat zij nu wel het voortouw móeten nemen omdat zij anders straks vanuit leveranciers of vanuit de landelijke overheid (toch weer) de rekening gepresenteerd krijgen.

 

De beweging die nu gaande is en die wat mij betreft niet meer weg te denken is, is begonnen met de invoering van het NUP (Nationaal Uitvoeringsprogramma dienstverlening en e-overheid) en allerlei landelijke voorzieningen die daarmee gemeenten werden binnengebracht. Het heeft er voor gezorgd dat gemeenten steeds een stapje verder durfden en gingen, mede ingegeven door de plannen van de Digicommissaris om het landelijk digitaal stelsel verder te brengen. Voor gemeenten was dat een trigger om hun eigen positie scherp te krijgen en ook middelen vrij te maken om die gemeentelijke ambitie waar te maken, in de vorm van de Digitale Agenda 2020.

 

Dat heeft bij gemeenten zoveel energie losgemaakt dat de stap daarna naar ‘Samen Organiseren’ eigenlijk een vrij logische was. Het mooie van die stap is dat het niet meer blijft bij dingen opschrijven, maar ook leidt tot echte actie en het realiseren van gezamenlijke oplossingen. De aanbesteding mobiele telefonie is daar een goed voorbeeld van. Vanuit VNG/KING zijn we die aanbesteding gestart en hebben dat uitgevoerd voor meer dan tweehonderdenvijftig gemeenten. Hetzelfde is gedaan bij vaste telefonie en je merkt dat gemeenten steeds vaker zeggen: ‘laten we het collectief oppakken en zaken voor al onze gemeenten in één keer uitvoeren.’ Dat is de volgende fase in gemeentelijke bewustwording: de gezamenlijke gemeentelijke energie.

 

Het is mooi dat die energie er is, maar ik vind wel dat we ervoor moeten waken om alles in één keer te willen aanpakken. Wat mij betreft is het dan ook think big, act small. Je kunt niet in één keer zo'n enorme beweging maken. Dus moeten we (gemeenten, VNG/KING én leveranciers) dit in stapjes doen. Lastig punt daarbij is het loslaten van lokale maatwerkoplossingen en accepteren dat een gezamenlijke oplossing in het begin misschien minder mooi is, maar ons uiteindelijk verder gaat brengen. Daarbij zullen we ook ontdekken dat je af en toe een stapje terug moet doen.

 

Theo Peters, unitmanager Architectuur en Standaarden bij VNG/KING

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.