of 58959 LinkedIn

Het complexiteits dilemma

AfbeeldingElk proces, elke organisatie, elke taak die groeit, creëert complexiteit. Als processen groter en geïntegreerder worden, is het een uitdaging die groeiende complexiteit te kunnen blijven beheersen. Soms wordt het wel eens de ‘wet van behoud van ellende’ genoemd: als men het op de ene plaats simpeler maakt, groeit de complexiteit op een andere plaats. De uitdaging is het simpele op de plek te krijgen waar dit het meeste en snelste voordeel brengt en de complexiteit op een plek te hebben, waar het optimaal beheersbaar is en blijft.

Voor veel organisaties is het de uitdaging aan de klantzijde services te bieden die eenvoudig, schaalbaar en herkenbaar zijn. Een simpel menu met goed gerubriceerde diensten en producten die aansluiten bij de actuele behoefte van de klant. Echter aan de achterkant van het proces zal daardoor de complexiteit groter worden. En met het digitaliseren van onze processen wordt de automatiseringsbehoefte groter. Mensen zijn immers beperkt in het continu en foutloos uitvoeren van complexe processen, de computer kan dat vele malen beter. En automatiseren vraagt ondersteunende software.

 

Onderscheidende software
Echter die computer moet wel worden geprogrammeerd. Er moet wel een integraal proces en heldere architectuur zijn bedacht voordat zo’n proces automatisch de gewenste service output stabiel zal leveren. En het proces moet met software te besturen zijn; ‘software-defined’ opdat men snel parameters van het proces kan aanpassen om het stabiel en adaptief te laten zijn en blijven.

Dit zijn de huidige uitdagingen bij veel verantwoordelijken in het informatiedomein: hoe kan men de complexiteit beheersen bij wisselende markten, veranderende behoeften en extreem schaalbare dienstverlening. Wie ontwerpt en bouwt het ecosysteem van datacenters en serviceleveranciers van de digitale onderneming? En doet de algemene bedrijfsvoering?

 

We zien de componenten in datacenter steeds meer commodity-achtige producten worden. De techniek van computing, netwerken en opslag wordt op steeds meer standaardwijze ingevuld, het slimme is verplaatst naar de software die hyper geconvergeerde techniek aanstuurt. En daar ligt de uitdaging: met die software kun je je onderscheiden van de markt en je eigen bijzondere diensten en performance maken. Hoe beter en sneller je die kunt aanpassen op de klant- en productbehoefte, des te beter en passender je dienst is en blijft.

 

Standaard versus op maat
Met de komst van cloud-standaarden is de techniek zelf weinig onderscheidend meer geworden, mits je natuurlijk wel op die cloud-standaard kunt werken. En dat is helaas voor veel organisaties nog niet zo. Veel datacenter-techniek is nog gebaseerd op de pre-cloud-era van stand alone servers, dedicated netwerken en verzuilde data-omgevingen. Als die verouderde omgevingen niet worden aangepast, is het onmogelijk een breed software defined datacenter en cloud ecosysteem te realiseren. Moderniseren moet.

 

Nieuwe bedrijven zonder legacy hebben het voordeel gelijk gebruik te kunnen maken van de nieuwe cloud standaarden, in huis of extern en met een grote flexibiliteit wat betreft de mix van zelf maken en standaard inkomen. Als je 90 procent van je informatiediensten standaard kunt inkopen én leveren en met slechts 10 procent breng je de unieke vorm aan voor jouw specifieke dienstverlening, dan kun je de complexiteit flink verminderen. En de prijs laag houden. Denk aan de grote hoeveelheid standaardcomponenten die in producten als auto’s, wasmachines en elektronicaproducten zit, het onderscheidend vermogen van die producten betreft vaak maar 5 tot 10 procent van het aantal onderdelen. Voor informatiediensten is dat niet anders.

 

Begrensde flexibiliteit
Door met steeds meer standaardonderdelen een informatiedienst op te bouwen, kan de complexiteit beheersbaar blijven. En door ook het ontwerp- en maakproces van die dienst te automatiseren, wordt het mogelijk – binnen zekere grenzen – een grote vorm van flexibiliteit te realiseren, om vraaggestuurd aan de markt te leveren.

 

Het is vergelijkbaar met hoe in de jaren negentig in de fysieke productie het begrip flexibele productieautomatisering opgeld deed: hierdoor konden fabrieken volledig worden gerobotiseerd en geautomatiseerd en kon men op basis van de (digitale) klantenwens alle varianten – van bijvoorbeeld een auto – produceren. Maar wel binnen de grenzen van dat betreffende model: begrensde flexibiliteit.

Datzelfde proces zien we in de datacenters plaatsvinden: de digitale fabriek voor onze informatiediensten. Ook hier willen we die – weliswaar begrensde – flexibiliteit in ons serviceportfolio hebben, die op de (digitale) klantenwens elke gewenste variatie kan leveren. In dat kader heb ik regelmatig déja-vu’s uit mijn eerdere leven in de wereld van CAD-CAM-systemen en productieautomatisering. De principes die we nastreven in een datacenter of via een dienstentoeleverancier zijn niet fundamenteel anders. Het is ‘make and buy’ van onderdelen en wisselende eindsamenstellingen per klant in de tijd.

 

Besturingssoftware
In een fysiek productiesysteem zijn drie basissystemen nodig: product lifecycle management (PDM: beheert de productdefinitie), enterprise resource planning (ERP: beheert de productie resources) en supply chain management (SCM: beheert de aanvoerketens). Voor onze informatieproductie in een wereld van cloud-toeleveranciers is dat niet anders. Helaas zijn deze drie verschillende systemen nog niet zo ontwikkeld als die zich in de jaren negentig voor ons fysieke productiesysteem ontwikkelden.

 

De innovatie zal de komende jaren ook gericht zijn om juist deze drie onderscheidende, maar gekoppelde informatieproductiebesturingssystemen te ontwikkelen. Hoe gaan we de levenscyclus van software beheren, van functioneel ontwerp tot tientallen jaren van onderhoud en updates? Hoe gaan we de informatie resources (zoals VM’s, I/O’s, storage, connectiviteit) in eigen datacenter én die bij onze partners ordentelijk integraal managen? En hoe gaan we de supplychain van eigen gemaakte diensten én ingekochte diensten in onze hybride cloud vlekkeloos op elkaar laten aansluiten opdat de klant zijn uiteindelijke informatie-eindproduct op tijd en in juiste samenstelling krijgt?

 

Werk genoeg
Er is nog heel wat te doen in informatieland om de groeiende complexiteit in onze informatie dienstverlening beter te kunnen beheersen. Kortom werk genoeg, maar veel meer aan de plannings- en besturingskant dan op het gebied van de pure informatieproductie. Het datacenter wordt geautomatiseerd, de ‘eenvoudige’ informatiearbeider wordt overbodig. Er is groeiende behoefte aan de informatieplanners, cloud-specialisten, architecten, ontwerpers en portfoliomanagers om de informatie ecosystemen te ontwerpen, samen te stellen en te beheren. Het tekort aan informatici is nog lang niet voorbij…

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

AfbeeldingDell EMC Computer Systems (Benelux)

Edisonbaan 14 B

3439 MN Nieuwegein

www.netherlands.emc.com

www.datacentered.nl / www.emcblog.nl

netherlands@emc.com 

Afbeelding Afbeelding Afbeelding 

Meer nieuws

Equalit: Samenwerkingsverband meerdere gemeenten

Bloggers