Veiligheid is nogal een issue, wie heeft er toegang toe? En als je een digitaal depot benadert is het wel het depot? Het geeft grote ophef als blijkt dat een leverancier van security-certificaten gekraakt is en het niet meer gegarandeerd is dat een site onder veilige condities correcte informatie verstrekt. Of je onder een vals gevoel van vertrouwen zelfs gegevens weet te ontfutselen en die te misbruiken. En natuurlijk komen hier weer nieuwe processen en procedures die voor de problemen van gisteren goede oplossingen zullen bieden: we leren altijd wel van het verdronken kalf.

Die oplossingen en procedures vormen het antwoord op de vraag: hadden we het niet beter kunnen opzetten? Fris van de lever lijkt het antwoord echter: nee. Ontwerp is gebaseerd op de bekende risico’s en problemen waarbij veiligheid en data-integriteit zeer belangrijke onderwerpen zijn. Maar die risico’s zijn per definitie yesterday’s news: je ontwerpt en bouwt voor de behoeftes uit het verleden. De toekomst ziet er echter anders uit: nieuwe media, herwaardering van informatie, het nieuwe werken.

Darwin

Hoe ontwerp je dan voor de eeuwigheid of in elk geval de lange termijn? Dan moet je ontwerpen voor de onbekende en bekende risico’s. Darwin was wat dat betreft verre van een blinde vink: wat overleeft, is dat wat zich het beste aan kan passen. Voorbeelden zijn in de natuur te vinden. En dat hebben de grote geesten der aarde ook gedaan voor meer menselijke toepassingen. Vliegtuigen vinden hun oorsprong in hoe vogels functioneren, boten in drijvende voorwerpen. Van fouten leer je, aan veranderingen pas je je aan en als dat lukt dan ben je succesvol. De A380 of de Dreamliner zijn van vandaag en morgen, de Uiver van gisteren. Een Air France / KLM van vandaag en morgen zou niet succesvol zijn, als nog gevlogen werd met DC10’s.

DNA

En waar moet je dan kijken voor ontwerpen om informatie op te slaan? Een locatie waar sinds het begin van de schepping al informatie is opgeslagen met het doel dit door te geven is ons DNA. Dat wordt uitgelezen maar net zo hard afgeschermd met behulp van eiwitstructuren. Dus afhankelijk van de cel waarin een onze genen zitten komt slechts een deel tot expressie wat een spiercel tot een spiercel maakt en een vetcel tot een vetcel. En van mens tot mens verschilt weer de beschikbare informatie: DNA is uniek. Op een grotere schaal zie je dat menselijk DNA zich weer onderscheid van planten DNA.

De rode draad is hier het principe van containers en het al dan niet beschikbaar stellen van alle informatie. De genen die onze beharing regelen komen per individu verschillend tot uitdrukking. De genen die staartgroei regelen komen zelfs bijna helemaal niet meer tot uitdrukking bij de mens. De informatie is doelgebonden en hoewel soms doelen verdwijnen, de info blijft er voor de historische context. Zo beschouwd is het wel duidelijk wat een digitaal depot niet is: een bak met alleen info. Het is informatie met context gedefinieerd met en door metadata. De context bepaald de relevantie van de data en of het getoond moet worden, maar ook hoe het getoond wordt en wie het mag zien.

The Origin of Success

Als ruwe schets is een digitaal depot een serie van databases, die kunnen worden ontsloten via een eigen structuur en ordening, al dan niet met elkaar verbonden, gebaseerd op verschillende technieken. Waar informatie echt staat, doet niet veel ter zake. Wel wie het mag zien. En hoe het ontsloten wordt, de interface, de logica, de context: daarin zit de flexibiliteit, de vernieuwing, de ontwikkeling (zie bijvoorbeeld Capgemini’s Rapid Design & Visualization en oplossingen op gebied van Business Information Management). De context van de informatie bepaalt of deze ooit gevonden wordt, niet perse de informatie zelf. Dat vraagt dus met name visie op metadata, de context en niet op de techniek. Als je vandaag niet kan vinden wat je vandaag nodig hebt, dan heeft het bewaren geen zin gehad. En morgen moet je kunnen vinden, zoals je morgen zoekt.

De dodo

Een unieke eenduidige specifieke technische oplossing is daarom de dood in de pot: door gebrek aan diversiteit krijg je gebrek aan aanpassend vermogen en zal het digitale depot net als de dodo geen vlucht gaan nemen, maar traag waggelend ten onder gaan en een ieder zal zijn roep vergeten zijn…