Krachtenveld
In het rapport 'Het landelijk EPD als Blackbox' doet auteur Bettine Pluut een poging het krachtenveld rond het EPD in kaart te brengen. De tientallen actoren met nogal uiteenlopende belangen hebben elk zo hun eigen ideeën over de gevolgen van het EPD zijn voor de kwaliteit van de zorg, de efficiëntie, de privacy en de aansprakelijkheid. Dat staat een gedegen kosten-batenanalyse in de weg, vindt zij. 'Wanneer de betrokken actoren het niet eens zijn over effecten van een landelijk EPD op de kwaliteit van zorgverlening en de efficiëntie van het zorgproces, is een discussie over of de uiteindelijke verandering in efficiëntie opweegt tegen de voordelen van een landelijk EPD schier onmogelijk.' 

Felheid
Ook de felle houding die sommigen zich in het debat veroorloven staat een dergelijke afweging in de weg, meent ze. Het is dus niet alleen maar een complex vraagstuk. Volgens Pluut hebben het ministerie van VWS en het Nictiz (het ICT-expertisecentrum voor de zorgsector) een imagoprobleem. Het gaat wel langzamerhand beter, maar 'van een gedeelde visie en goede samenwerkingsrelatie tussen de verschillende actoren is echter nog geenszins sprake.' 

Wachtkamer
De invoering van het l-EPD is op 5 juli 2010 door de Eerste Kamer (middels drie moties) op een laag pitje gezet. Oud-minister Klink heeft toegezegd dat de landelijke infrastructuur voorlopig alleen beschikbaar zal zijn voor het Elektronisch Medicatie Dossier en het Elektronisch Waarneem Dossier. Andere onderdelen zijn pas aan de orde nadat de Eerste Kamer het wetsvoorstel, dat de verplichte aansluiting van zorgverleners regelt, heeft aangenomen. Ondertussen kunnen zorgverleners zich wel vrijwillig blijven aansluiten op het systeem.