Glasvezelkabel hangt af van buurman
Veel gemeenten zien de aanleg van een glasvezelnet als een stap voorwaarts naar de digitale toekomst. Toch blijven mensen in hoogbouw in veel steden soms verstoken van het snelle netwerk, omdat de benedenbuurman geen toestemming geeft voor kabel door zijn huis. Een kabelgootje buitenom is dan al eerder door de corporatie als ‘ontsierend voor de gevel’ afgewezen.
Niet bereikbaar
Hoeveel mensen in Nederland precies tegen hun zin geen glasvezel hebben, kan medewerker Jan Roel Salomons van het uitvoeringsbedrijf Reggefiber niet zeggen. Als projectleider voor de aanleg van de kabels in Almere weet hij wel dat er van de beoogde 64.000 aansluitingen in deze stad meer dan 8000 niet zijn gerealiseerd.’Duizend mensen wilden geen glasvezel, de overige zevenduizend konden we tot nu toe domweg met onze kabels niet bereiken’.
Van onder naar boven
Vooral mensen in hoogbouw worden nogal eens gedupeerd omdat een van hun onderburen ofwel geen aansluiting wil, ofwel nooit thuis is als de kabelaar langs komt. ‘We maken met alle bewoners een afspraak dat we langskomen. Maar als er een bewoner niet is kunnen we niet verder, omdat we van onder naar boven per verdieping werken en in elk huis moeten zijn. In totaal komen we vier keer terug, daarna is het jammer maar helaas voor degenen die boven wonen en nog geen aansluiting hebben’, aldus Salomons.
Stalen gootje taboe
De oplossing lijkt simpel: een kabel buitenom, zodat elk huis vanaf de buitenkant benaderd kan worden. In veel steden gebeurt dat ook: ‘In Amersfoort bijvoorbeeld leggen we een smal roestvrij stalen gootje aan, waardoor we de kabel naar boven trekken’. Stelt Salomons.
Maar in Almere vinden de corporaties dat blijkbaar een lelijk gezicht, zodat het bedrijf toch bij alle mensen moeten aanbellen, ook bij degenen die zelf geen glasvezel willen hebben.
’En dat levert zoals gezegd nogal wat praktische problemen op. We kunnen particulieren naar mijn weten nu eenmaal niet dwingen hun huis open te stellen.’.
Hoeveel mensen in Nederland precies tegen hun zin geen glasvezel hebben, kan medewerker Jan Roel Salomons van het uitvoeringsbedrijf Reggefiber niet zeggen. Als projectleider voor de aanleg van de kabels in Almere weet hij wel dat er van de beoogde 64.000 aansluitingen in deze stad meer dan 8000 niet zijn gerealiseerd.’Duizend mensen wilden geen glasvezel, de overige zevenduizend konden we tot nu toe domweg met onze kabels niet bereiken’.
Van onder naar boven
Vooral mensen in hoogbouw worden nogal eens gedupeerd omdat een van hun onderburen ofwel geen aansluiting wil, ofwel nooit thuis is als de kabelaar langs komt. ‘We maken met alle bewoners een afspraak dat we langskomen. Maar als er een bewoner niet is kunnen we niet verder, omdat we van onder naar boven per verdieping werken en in elk huis moeten zijn. In totaal komen we vier keer terug, daarna is het jammer maar helaas voor degenen die boven wonen en nog geen aansluiting hebben’, aldus Salomons.
Stalen gootje taboe
De oplossing lijkt simpel: een kabel buitenom, zodat elk huis vanaf de buitenkant benaderd kan worden. In veel steden gebeurt dat ook: ‘In Amersfoort bijvoorbeeld leggen we een smal roestvrij stalen gootje aan, waardoor we de kabel naar boven trekken’. Stelt Salomons.
Maar in Almere vinden de corporaties dat blijkbaar een lelijk gezicht, zodat het bedrijf toch bij alle mensen moeten aanbellen, ook bij degenen die zelf geen glasvezel willen hebben.
’En dat levert zoals gezegd nogal wat praktische problemen op. We kunnen particulieren naar mijn weten nu eenmaal niet dwingen hun huis open te stellen.’.
Reactie op dit bericht
De ontwikkeling in Limburg is als volgt:
http://wp.me/prz7s-ja
Er is toch bijna altijd een trappenhuis waar je de glaskabel naar boven kan komen en dan naast de voordeur naar binnen. Of denk je dan te simpel. Almere is ook geen oude binnenstad maar zelf daar zou het zonder problemen bij de buren kunnen.
In Nederland is de telecommunicatie in 1998 geliberaliseerd en is aanleg van dit soort kabels nu een private investeerder. Vaste telecomaansluitingen zijn sinds 1998 geen centrale nutsvoorzieningen en geschrapt uit het Bouwbesluit.
Het is de eigenaar van het pand (de woningbouwvereniging) die bepaalt hoe er moet worden aangesloten. Woningbouwverenigingen die dus geen "buitenommetje" toelaten en blijkbaar niet zelf als de pandeigenaar de deur willen opendoen voor aanleg in hun eigen bezit, daar moet je dan naar kijken als oorzaak en niet zo oplossingsgerichtte denkers