of 59045 LinkedIn

De angst voor de decentralisatie-bug

Andrew Harijgens Reageer

Herinnert u zich nog de millenniumbug? We schrijven 1999. Groot onheil werd voorspeld: alle computerprogramma’s zouden spontaan van de kook raken, omdat de systemen niet berekend zouden zijn op alles na het cijfer 1999. Voorraadsystemen zouden al het aanwezige voedsel spontaan over de datum verklaren, verkeerslichten en liften zouden een eigen leven gaan leiden en vliegen werd ten strengste ontraden. Achteraf weten we dat het allemaal reuze mee viel. In de meeste gevallen kwam dat door de voorspellingen te zwartgallig en daardoor niet rationeel waren.

Er zijn parallellen met de decentralisaties. De angst vooraf was reusachtig en niet altijd even rationeel. Ook de decentralisaties zijn in de praktijk dan ook niet zo stormachtig verlopen als werd gevreesd.  

Er zijn twee vragen die we kunnen stellen om te bepalen hoe heftig of succesvol het wél is verlopen:

Is er sprake van grote aantallen schrijnende gevallen sinds de taken op het gebied van participatie, zorg en jeugdzorg van het Rijk zijn overgeheveld naar gemeenten? En slagen gemeenten er sinds 1 januari 2015 in om de aan hen toebedeelde taken beter en tegen lagere kosten uit te voeren?

 

Hoewel het nog te vroeg is om beide vragen gefundeerd en definitief te beantwoorden waag ik me toch aan twee antwoorden: twee keer nee. Tot nu toe heb ik nog niet gehoord dat zorgvragers massaal tussen wal en schip zijn gevallen. Evenmin heb ik de indruk dat gemeenten erin slagen de taken goedkoper of beter uit te voeren. Als ik alleen al zie hoe moeilijk gemeenten het hebben met de verschillende facturatiestromen in de zorg, hoe het zoeken is naar de juiste werking en positionering van de sociale wijkteams, hoeveel er nog overlegd moet worden om samenwerking echt vorm en inhoud te geven, hoe recente reorganisaties een verlammend effect hebben op medewerkers, hoeveel gemeenten hun informatievoorziening nog niet op orde hebben…

Ik heb stellig de indruk dat het overgangsjaar 2015 te kort gaat zijn om bovengenoemde en andere knelpunten het hoofd te bieden. Toch zijn er manieren om op korte termijn concreet op kosten te kunnen besparen. Uit de vele business-cases die ik voor gemeenten en de regionale samenwerkingsverbanden heb mogen opstellen, blijkt keer op keer dat het digitaliseren van de belangrijkste aanvragen en meldingen op het gebied van Werk, Inkomen en Zorg zeer de moeite waard is. Soms lopen de besparingen op de uitvoeringskosten structureel op tot enkele tonnen per jaar. Geld dat makkelijk verdiend is door de cliënt eenvoudigweg in zijn kracht te zetten.     

 

Het zou toch mooi zijn als gemeenten eind 2015 zouden kunnen zeggen: we zijn er nog niet helemaal, maar we zijn wel efficiënter gaan werken. Zorgvragers, hun mantelzorgers en professionals weten hun weg uitstekend te vinden, omdat wij ze online optimaal informeren. We voeren geen overbodig werk meer uit, want wat digitaal kan gebeurt ook digitaal. Winst voor de inwoners, winst voor de gemeente en ook het Rijk heeft haar doel bereikt.

De millenniumbug viel destijds best wel mee en nu we de zaken op een rijtje zetten, gaat de ‘decentralisatie-bug’ van 2015 ook geen enorme ramp zijn.

 

Andrew Harijgens, WIZ-specialist SIMgroep

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.