of 59167 LinkedIn

Stap in 2017 uit je comfortzone

Marije Ploeg 8 reacties

‘Ongelijkheid gaat het probleem zijn van jullie generatie’. Het is begin 2016, nietsvermoedend zit ik met een groep jongeren op Harvard ademloos te luisteren naar professor Richard Parker. Hij vertelt over ongelijkheid en de daaruit volgende maatschappelijke tweedeling.  Die eerste zin, die is heel 2016 nog in mijn hoofd blijven rondspoken. Ongelijkheid is het probleem van mijn generatie. 

De nee-stem tegen het associatieverdrag met Oekraïne, de Brexit en de overwinning van Trump. Ik zag het allemaal niet aankomen. In 2016 kwam ik er achter dat ik leef in een bubbel, een bubbel waarvan ik voorheen niet eens wist dat hij bestond. Mijn bubbel is hoogopgeleid, ietwat links, discussieert veel en is –naar mijn mening- niet altijd activistisch genoeg. In mijn bubbel voel ik mij thuis. Afgezien van  de mensen die ik tegenkom tijdens mijn bezoekjes aan de sportschool en wat uitzonderingen daargelaten,  ken ik vrij weinig mensen van buiten mijn bubbel. Ik nam mijn bubbel daarom voor waar aan en was blind voor de tweedeling die er weldegelijk is. 


Ik zou mijzelf altijd als maatschappelijk betrokken bestempeld hebben. Het is ook die betrokkenheid die mij bracht tot de keuze om voor de (lokale) overheid te werken. Werken voor de overheid betekende voor mij werken voor de samenleving. Dit jaar begon precies dat aan mij te knagen. Ik kan mijzelf nog zo maatschappelijk betrokken vinden, maar hoe betrokken ben ik eigenlijk bij de maatschappij als ik niet verder kijk dan mijn eigen bubbel?  Als ik geen idee heb wat er in de samenleving speelt?

Ik heb het sterke vermoeden dat ik hierin niet de enige ben. Hoe kunnen wij als beleidsmedewerker, communicatieadviseur, raadslid of in elke andere functie bij de (lokale) overheid voeling houden met de maatschappij? De overheid is al jaren bezig met een kanteling  ‘naar de burger toe’. Wij maken deel uit van diezelfde overheid, zouden wij dan niet bij uitstek moeten weten wat er speelt?
 

Ik heb niet de illusie dat ik de maatschappelijke tweedeling kan oplossen of volledig te weten kom wat er  in de samenleving speelt. Maar ik kan wel mijn bubbel proberen te doorbreken, uit mijn eigen comfortabele kring stappen. Al is het maar om een gesprek te voeren met iemand die ergens totaal anders over denkt dan ik.
 

Dus of je nu in een ivoren toren werkt, op  het pluche zit of voor je gevoel al midden in de samenleving staat:  stap in 2017 eens uit je comfortzone. Want die ongelijkheid, die tweedeling, daar komen we volgens mij alleen uit als we onze bubbel doorbreken. 

Marije Ploeg

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door mart (medewerker) op
Gewoon af en toe naar het cafe, zo u wilt de kroeg, gaan, actief zijn in je buurt. Dan hoor je van alles uit de "echte" wereld. @vrolijke burger (alias de beste stuurman) Ik wou dat u bij de BVD werkte dan kwam alles goed!
Door kid congo op
Geef mij m'n zin en we worden allemaal gelijk, ik zweer het.
Door Jan op
Iedereen zit in een bubbel. PVV-ers en andere ontevredenen ook. Dat is het werkelijke probleem. Los dat maar eens op...
Door Kees Verhaar (senior beleidsmedewerker) op
Mooi kwetsbaar verhaal waarin auteur laat zien hoe ze bezig is de wereld te ontdekken. En dat ze de openheid, en moed, heeft om die ontdekkingsreis aan te gaan. Spijtig als daar zo kribbig op wordt gereageerd, voorbeelden van 'gesloten bubbels'?
Door Ria Huisman (directeur) op
Uw verhaal is een vertaling van een hoog opgeleide die nog niets van de mastschappij begrijpt.
En dat moet dan werken bij de Overheid?
Ga eens vrijwilligerswerk dien naast je werk en doe ervaring op in alle lagen van de bevolking dat is goud waard. Iets geven en terug ontvangen.
Bij de huidige generatie is het ik ik ik en geld alles drasit om geld en gezien worden, hoe dom kun je zijn.
Stap uit de bubbel en begin met het echte leven.
Ik wens je veel succes!
Door Jhr. van Avezathe en Zottegem (vrolijke burger) op
Ik zou zeggen: 'Marije, verlaat eerst eens je eigen ego". Jarenlang werkte ik als operationeel beleidsmedewerker. Nu nog als adviseur in deeltijd en als zelfstandig coach.
Ik ken alle delen van de stad, spreek mensen uit lagen van de bevolking en uit het bedrijfsleven en ik leer nu in rap tempo mensen kennen in de gemeente in mijn krimpregio waar ik ben gaan wonen. Tijdens reizen maak ik veel gebruik van het openbaar vervoer, ik reis per tram, bus of metro ook naar stadsdelen waar nooit een toerist komt, ga eten in een volkse pub of Gasthaus, drink een lokaal bier of een glas aan de bar.
En ik ben niet arrogant, maar de Brexit, de ondergang van Merkel, de terroristische aanslagen, de verkiezing van Donald Trump, je kon het voelen en zien aankomen. Ik kan nu al voorspellen, dat de PVV, de nieuwe rechtse splinterpartijen en de Ouderenpartij een enorme verkiezingswinst gaan halen. En in de tweede helft van 2019 klapt de euro door een totale onbalans van de Europese economieën denderend uit elkaar...

En het is volkomen logisch en historisch te verklaren. De elite wordt steeds dommer en arroganter, de verbinding met de werkende klasse is totaal verloren gegaan. De gewone man en vrouw kiezen nu voor de zoete wraak... Is dit gevaarlijk ? Welnee, want zij geloven echt niet dat Geert Wilders de Redder des Vaderlands is... Men wil - en dat is gezond - gewoon de oude, verkalkte structuren vernietigen en ruimte voor iets heel nieuws creëren. Hoe? Daar is geen blauwdruk voor.

Soms leek het nog 50/50 te zijn, zoals met de Brexit- de plaats en tijd van een aanslag zijn niet te voorspellen, wel dat het ook in een drukke, Duitse stad zou gebeuren. Ook een grote aanslag in Frankrijk kon je zien aankomen. De fouten die veiligheidsdiensten hierbij maken, zijn ongelooflijk! men stapelt blunder of blunder en ze maken zich zo ongeloofwaardig.

Marije, ik wens je een voorspoedig 2017 toe en vooral dat je eindelijk wakker mag worden ! Hoe oud je ook bent, het is nooit te laat om het begin van het licht te gaan zien...... Dus kom inderdaad uit die duffe cocon !
Ga een keer naar een snackbar voor een vette hap of drink een vaasje pils in een PVV--buurt. Of ga naar de pub ergens in een vervallen buurt In Doncaster of Newcastle, reis eens met de metro léger over de viaducten van Charleroi, dwars tussen alle industriële bouwvallen door, praat er met mensen... Zie drie generaties werkloosheid... maar spreek ook creatieve ondernemers...
Succes met je nieuwe ontdekkingsreis !
Door Ali op
Samenvatting artikel: ik, ik, ik en ik.
Door Plafond (ietwat rechts) op
Internationalisten worden democratisch onder de voet gelopen en dat noemen ze "tweedeling".