Don Quichote
Op het ‘zonnedek’ (dek negen) van de ferry die ons van Hoek van Holland naar Engeland zou brengen, telde ik met mijn zoontje het aantal windmolens aan de overkant van de Nieuwe Waterweg, op de Maasvlakte. IJverig draaiden de wieken rond en wekten energie op. Op de achtergrond produceerden de olieraffinaderijen benzine en diesel, hun duurzame competitie minzaam gedogend.
Achter ons, in het half open ruim van de boot (op dek zeven, om precies te zijn) stond een mooi voorbeeld van Nederlands ondernemerschap: lange rijen koelvrachtwagens met welluidende opschiften als ‘Daily Fresh’ en ‘International Fresh Produce’, waarin allerlei ongetwijfeld duurzaam geproduceerd voedsel werd vervoerd, gereed voor de Engelse markt.
Ze maakten nogal een lawaai, die koelvrachtwagens, omdat de aggregaten van de koelinstallaties aanstonden: het voedsel mocht niet bederven. Ik schat dat er meer dan honderd koelwagens op de ferry stonden. Allemaal aangedreven door diesel, die aan de overkant van de Nieuwe Waterweg was geproduceerd. Iedere dag vervoeren die ferries naar Engeland vele honderden koelvrachtwagens duurzaam geproduceerd voedsel, gekoeld met niet zo duurzaam geproduceerde diesel.
We kwamen er niet precies uit, mijn zoontje en ik: waren het nu vijftig of twee-en-vijftig windmolens? In ieder geval veel te weinig om voldoende energie te produceren voor al die koelvrachtwagens. De energiebehoefte van die ‘oude’ economie is zo overweldigend groot, dat het lijkt dat die windmolens het gevecht tegen de diesel nooit zullen winnen.
De windmolens zijn Don Quichote geworden.
Paul Lensink
Ze maakten nogal een lawaai, die koelvrachtwagens, omdat de aggregaten van de koelinstallaties aanstonden: het voedsel mocht niet bederven. Ik schat dat er meer dan honderd koelwagens op de ferry stonden. Allemaal aangedreven door diesel, die aan de overkant van de Nieuwe Waterweg was geproduceerd. Iedere dag vervoeren die ferries naar Engeland vele honderden koelvrachtwagens duurzaam geproduceerd voedsel, gekoeld met niet zo duurzaam geproduceerde diesel.
We kwamen er niet precies uit, mijn zoontje en ik: waren het nu vijftig of twee-en-vijftig windmolens? In ieder geval veel te weinig om voldoende energie te produceren voor al die koelvrachtwagens. De energiebehoefte van die ‘oude’ economie is zo overweldigend groot, dat het lijkt dat die windmolens het gevecht tegen de diesel nooit zullen winnen.
De windmolens zijn Don Quichote geworden.
Paul Lensink
