Beide heren hebben een goede reputatie, dus wie kan ik nu geloven? Ik weet het niet. Maar het is wel duidelijk dat het weer zo’n beleidsmatige discussie over cijfers is, die niets bijdraagt aan het probleem rond deze groep jongeren. Er zijn vast nog wel meer al dan niet verontrustende cijfers over deze groep te vinden. Maar het probleem aanpakken en oplossen, dat lijkt niet te gebeuren. Misschien omdat het probleem niet op te lossen is?

Onlangs hield de antropoloog-criminoloog Hans Werdmölder op de website van Binnenlands Bestuur een pleidooi om al die Marokkaanse rotjongens maar eens een tijdje naar Marokko te sturen. Maar daar schijnen de autoriteiten te beweren dat zij ook niet weten hoe deze groep aangepakt moet worden, want deze kinderen zijn het product van de Noord-Europese steden. Zelfs Marokko pruimt onze Marokkaanse probleemjongeren niet.

Ondertussen timmert de PVV van Geert Wilders hard aan de weg, zo zagen we ook weer bij de verkiezingen voor het Europees parlement. Hij komt met klip en klare oplossingen voor deze ontspoorde jongeren. En gezien de hierboven beschreven discussie, kan ik wel begrijpen dat zijn voorstellen (allemaal het land uitzetten) een verademing zijn voor de mensen die het grootste belang hebben bij het oplossen van de problemen die deze groep jongeren veroorzaakt.  Wie dat zijn? De bewoners van die wijken waar ook die Marokkaanse rotjochies wonen. En dat zijn dezelfde mensen die toch al onzeker en ontevreden in het leven staan omdat ze constateren dat hun werk als vrachtwagenhauffeur of aspergesteker wordt overgenomen door de Polen en de Roemenen. Geert Wilders politieke programma laat zich lezen al een wensenlijstje van de bewoners uit die verarmde wijken.

En wat zetten de beleidsmakers daar tegenover? Een ingewikkelde discussie over cijfers. En we onderstrepen het belang van een vrije, Europese markt nog maar eens. Goed voor de im- en export. Maar wat we niet doen, is de zorgen van die bewoners wegnemen. Door die Marokkaanse jongeren aan te pakken en van straat te halen (en aan het werk te zetten). Of door ervoor te zorgen dat zelfs als de Polen en Roemenen Nederlandse arbeidsplaatsen innemen, ook de Nederlandse medewerkers aan het werk blijven en niet in een uitkering worden gedrongen.  
Misschien moet Geert Wilders toch maar een tijdje aan de macht komen. Niet om die Marokkaanse rotjochies het land uit te zetten, maar om de beleidsmakers met hun abstracte verhalen met beide benen op de grond te zetten.

Paul Lensink