Een HEMA-bobo vertelde over de HEMA in Frankrijk. Ze doen daar niet zozeer aan verandering van het assortiment maar organiseren de boel anders. Ze gaan niet meer uit van aanbod van producten, per soort opgedeeld en verspreid over rekken waar de klant moet uitzoeken waar wat staat. Ze draaien het om en richten zich op de klant.

Ik zat laatst aan bij een gezelschap van regio-raadsleden in gesprek met organisaties die iets met jeugdhulp doen.

Je voelt je je al een tijdje vervelend en gaat naar de dokter. Die stuurt je naar de specalist. Deze doet onderzoek. En onderzoek. ’t Is huidkanker. Ai.

Het leger in Mexico had vroeger meer generaals dan soldaten. Vandaar de uitdrukking ‘Mexicaans leger’ als je het bijvoorbeeld hebt over een bedrijf met veel managers in verhouding tot het primaire werk. In gemeenteland dreigt er nu een Mexicaans leger aan ‘regisseurs’ voor jeugdhulp te komen.

Dat was een hele goeie en dappere uitspraak in het Parool van afgelopen dinsdag van mede-columnist Erik Gerritsen. Het ‘verdienmodel’ van Bureau Jeugdzaken (waar Erik baas van is in de regio Amsterdam) is gestoeld op uithuisplaatsingen en ondertoezichtstellingen.

Waarom denken we dat we ouders met een zorgenkind steeds maar moeten voorzien van een tombola aan verwijzingsorganen, indicatiebureaus, ‘sociale huisartsen’, ‘generalisten’, buurtteams, you name it ? Allemaal enorme drempels.

Staat een projectleider in een zaal vol ouders en kinderen: ‘U bent allemaal unieke multiprobleemgezinnen! Steekt een ouder zijn vinger op: ‘Wij niet!’

Vijf jaar terug begon mijn baas haar opvoedteam. Het zijn er nu 23.

Eén gezin.

Eén plan.

Eén regisseur.

Kijk naar de vraag.

De VNG trok laatst aan de jeugdzorgbel. Wat kunnen we verwachten als wij de zorg voor onze jeugd en gezin gaan ‘doen’? Er gaat nu in totaal bijna vier miljard euro in om. Per jaar. Een vergiet, waarin dit enorme bedrag uiteen spat op allerlei organisaties voor ieder ‘hun’ stukje zorg.

Mijn tapijt is verknald. Lekkage van buitenaf. De verzekering komt kijken en taxeert de schade. Ik kan nieuw tapijt aanschaffen en zelf uitzoeken wat en waar ik dat koop. De factuur wordt door de verzekering betaald tot een redelijk geacht bedrag. 

In Amerika heb je Benefit Corporations. Dat zijn ondernemingen die sociale of ecologische verandering als missie hebben en wettelijk beschermd worden tegen aandeelhouders die enkel naar winst kijken.

Elk mens heeft wel eens zorg nodig. En je moet je verzekeren voor zorgkosten. Maar ik ben het spoor bijster. Geen idee meer hoe ik een keuze moet maken in het oerwoud van kleine lettertjes, gelikte reclamespotjes, ondoorgrondelijke websites en onwetende klantenservices van de zorgverzekeraars, vooral de big ones. En ze zijn bijna allemaal big (business!).

Stel, de Brandweer is net zo georganiseerd als de zorg voor de jeugd. Je hebt een brandweer voor monumentale panden. Een brandweer voor panden met gevaarlijke stoffen. Een brandweer voor bedrijfspanden. Een brandweer voor grote branden, een voor kleine branden, een voor rijtjeswoningen, een voor losstaande woningen.

Je woont in een stad en daar zijn tien schoenwinkels. Er werken in alle winkels hele goeie professionals, die ieder goeie schoenen aanbieden. Het is wel een beetje ingewikkeld om aan de juiste schoenen te komen.

In de praktijk besteden managers hun dag meestal aan een reeks e-mailtjes, brieven, vergaderingen en gesprekken die gaan over sturing en doelen, structuren, over uitrollen van trajecten en projecten, over klanten en markten.