of 59250 LinkedIn

Illya Soffer

Illya Soffer is sinds 2014 directeur van Ieder(in). Ze studeerde politicologie en voordat ze bij Ieder(in) in dienst trad, werkte ze als campagnestrateeg en verandermanager voor verschillende overheden en maatschappelijke organisaties. Gedreven door haar professionele en ervaringsdeskundigheid (zij heeft een zoon met een verstandelijke beperking), geeft zij stem aan wie niet wordt gehoord.

 

Met 250 lidorganisaties behartigt Ieder(in), koepelorganisatie voor mensen met een beperking of chronische ziekte, de belangen van 2 miljoen Nederlanders.

  • Rondjes draaien tussen droom en daad

    1 reactie

    De afgelopen vier jaar heeft Ieder(in) tot vervelens toe gesignaleerd dat mensen met een beperking door de veranderende wet- en regelgeving eerder minder, dan meer kunnen meedoen aan de samenleving. Terwijl dat laatste toch de bedoeling was. Vreemd genoeg lukt het maar niet om integraal gehandicaptenbeleid, gericht op volwaardig kunnen meedoen, steviger op de politieke agenda te krijgen. Terwijl er zo veel te winnen is.

  • Geef mensen het recht op langdurige zorg terug

    8 reacties

    Voor honderdduizenden mensen met een levenslange en levensbrede beperking is het leven erg ingewikkeld geworden. Tot voor kort kregen de meeste gehandicapten alle zorg en ondersteuning die zij nodig hadden vanuit één wet: de Awbz. Inmiddels zit nog maar een kwart van de oorspronkelijke Awbz-groep in de Wet langdurige zorg. Het overgrote deel van de mensen met een beperking moet hun zorg en ondersteuning geregeld zien te krijgen uit één of meer van de nieuwe zorgwetten: de Wmo, de Jeugdwet en de Zorgverzekeringswet (Zvw). Deze wetten gaan vooral uit van tijdelijkheid van de ondersteuning. En juist daar gaat het mis. Mijn indruk is dat veel problemen in het zorgstelsel voortduren door misverstanden rond het begrip ‘langdurige’ zorg. Een herbezinning is dringend nodig.

  • Onafhankelijk leven is voortaan een gemeentetaak

    6 reacties

    Met de decentralisatie van zorgtaken en het van kracht worden van het VN-Verdrag Handicap hebben gemeenten de komende jaren een flinke klus te klaren. Een klus die aanmerkelijk verder reikt dan het beter toegankelijk maken van de publieke ruimte.

  • Goede zorg start met mensen serieus nemen

    2 reacties

    De hervorming van de langdurige zorg is een kleine drie jaar geleden ingezet. Vanaf het begin zijn er signalen geweest dat mensen met de wat complexere problemen niet goed worden geholpen. Om het Signaalrapport van de samenwerkende gehandicapten- en cliëntenorganisaties uit november 2015 te citeren: ‘De toegang tot zorg en ondersteuning verloopt stroef. Veel mensen zijn ontevreden over de manier waarop er met hun zorgvragen wordt omgegaan. Zij moeten lang wachten, ontvangen niet de zorg die zij nodig hebben en worden slecht te woord gestaan.’

  • N = 1

    Reageer

    Ruim 2 jaar na de decentralisaties en hervormingen in de zorg zien we het aantal meldingen van vastlopers langzaam iets teruglopen. Zorgwekkend is echter dat de meldingen die overblijven steeds ingewikkelder worden. Voor mensen met complexe zorgvragen, die uit meer wetten en domeinen iets nodig hebben voor het vormgeven van hun leven met een ziekte of beperking, blijft het moeilijk om passende zorg en ondersteuning te organiseren. 

  • Kansloos in de Participatiewet

    9 reacties

    Mensen met een arbeidsbeperking staan voor dichte deuren. Terwijl de deur van de arbeidsongeschiktheidsuitkering steeds verder sluit, blijft de deur naar passende arbeid gesloten. Dit beleid zet mensen met een beperking klem, en dat is om te huilen.

  • Ministerie van Meedoen!

    3 reacties

    In een gesprek met collega-bestuurders over wat wij zouden doen, wanneer wíj de opvolgers zouden zijn van minister Schippers (VWS) en staatssecretaris Van Rijn (VWS), passeerden vorige week al gauw thema’s de revue als persoonsvolgende bekostiging, integraal maatwerk en het bevorderen van betere samenwerking tussen gemeenten en zorgverzekeraars. Meer kwaliteit van zorg in de Wmo en Jeugdwet, en meer kwaliteit van leven in de Wet Langdurige Zorg! Open deuren misschien, maar geen sinecure. Veel mensen met een levenslange, levensbrede zorgvraag krijgen in het nieuwe zorgstelsel hun zorg en leven niet meer goed rond. Vergeleken met de curatieve zorg heeft het dagelijks geploeter met steunkousen, tilliften, rolstoelen, zorg in de klas en aanpassingen in huis maar weinig status en aantrekkingskracht… Maatschappelijk gezien is hier desalniettemin een wereld (en veel geld) te winnen.

  • Witte jassenzorg

    2 reacties

    Met lede ogen zag ik het de afgelopen weken gebeuren. Met de verkiezingen in het vooruitzicht versmalden politici het debat over ‘de zorg’ in razend tempo tot de comfortabele engte van de zorg waarover we behoorlijk tevreden zijn: de medische zorg. Die is in Nederland namelijk hartstikke goed. 

  • Oost west, thuis niet al te best

    2 reacties

    Dat langer zelfstandig thuis wonen voor ouderen specifieke problemen oplevert, weten we. Met het recente belangwekkende onderzoek Wonen met een Beperking door de Patiëntenfederatie, het Landelijk Platform GGz en Ieder(in), zijn nu ook voor andere doelgroepen de knelpunten bij het zelfstandig wonen in beeld. Aan dit onderzoek namen 4.600 mensen deel. Mensen van verschillende leeftijden en met allerlei beperkingen: lichamelijke of zintuigelijke beperking, chronische ziekte, verstandelijke beperking of psychische aandoening.

  • Verdraaid, wat was ook alweer de bedoeling?

    1 reactie

    Wie de wondere wereld van mensen met een beperking kent, begrijpt maar al te goed waarom het boek Verdraaide Organisaties van Wouter Hart en Marius Buiting in die sector stuk wordt gelezen. Het boek beschrijft hoe organisaties in het proces van rationaliseren de oorspronkelijke bedoeling en de mensen om wie het gaat uit het oog verliezen.

  • Kabinet laat kans op toegankelijkheid lopen

    6 reacties

    Soms snap ik werkelijk niets van dit kabinet. Het wil het een en doet het ander. Het wil dat ouderen en mensen met een beperking zo lang mogelijk zelfstandig thuis blijven wonen, maar laat de eerste de beste kans op een scherpe regelgeving voor een toegankelijke leefomgeving aan zich voorbij gaan.

  • Prinsjesdag: geen feest voor mensen met een beperking

    14 reacties

    Meevallers, mooie koopkrachtcijfers, toenemende welvaart; zo zou de coalitie Prinsjesdag dit jaar graag neerzetten. Maar voor mensen met een beperking valt dit jaar wederom niets te vieren. Sterker nog, hun zorgkosten blijken dermate toegenomen, dat velen het water aan de lippen staat. Ieder(in) liet Nibud berekenen hoe de koopkracht van mensen met een zware zorgvraag zich de afgelopen vijf jaar heeft ontwikkeld. De uitkomsten zijn onthutsend.

  • Complexe zorg: ronddolen in niemandsland

    7 reacties

    Hoe kan het dat ondanks vrij ‘nette’ wetgeving, slimme jurisprudentie, goede bedoelingen en een tomeloze inzet van professionals en vrijwilligers, de hervormingen in de zorg nog lang niet goed uitpakken?

  • Mensen vs. bureaucratie: 4 - 0

    1 reactie

    Maatwerk in de Wmo: dat klinkt mensen met een beperking als muziek in de oren. Want zij voelen zich met hun zorgvraag pas echt serieus genomen wanneer ze werkelijk in samenspraak een passend aanbod aan zorg of ondersteuning krijgen. Bij gemeenten heeft het woord maatwerk daarentegen een heel andere klank gekregen. Onder maatwerk worden daar dure en specialistische voorzieningen voor zorg en ondersteuning verstaan, die pas worden toegekend nadat eigen kracht, mantelzorg, vrijwilligers en collectieve voorzieningen zijn uitgeput en niet toereikend blijken. Als er niks anders meer op zit, past maatwerk. Maatwerk als eindstation van een bureaucratische marsroute.