Eén van mijn mede-studenten Overheidscommunicatie zei het zo: burgers zijn volwassen geworden, daarom moeten we ze niet langer als kinderen behandelen. Inderdaad heb ik het regelmatig meegemaakt dat burgers in opstand kwamen als we ze als gemeente een besluit in de schoenen schoven waar ze niet over mee hadden kunnen praten. Dit gaat vaak over kleine dingen, die een groot effect hebben op de leefomgeving.

Nog niet zo lang geleden wilden we vanwege de bouw van appartementen een weg afsluiten, om ruimte te maken voor het bouwverkeer. Deze weg is één van de twee toegangswegen tot een groepje bedrijven. De andere weg is eenrichtingsverkeer. Je kunt je voorstellen dat de ondernemers not amused waren met de afsluiting van de weg. Ze klaagden in de krant en bij de gemeenteraad.

We hadden dit heel makkelijk kunnen voorkomen als we gewoon van te voren met de ondernemers hadden overlegd en samen hadden gezocht naar een oplossing. Niet als Vadertje Staat, maar als volwassenen onder elkaar. Kleine moeite, grote tevredenheid.