Maar door relaties op te bouwen gebeurt er iets wonderlijks: de gemeente krijgt een gezicht, er werken ineens mensen die het beste met de inwoners voor hebben maar tegelijk allerlei belangen tegen elkaar af moeten wegen. Andersom zijn de inwoners geen naamloze, klagende massa meer, maar mensen met wensen en behoeften die bereid zijn om mee te denken. En die vaak best goede ideeen hebben.

Een goede relatie is gebaseerd op vertrouwen. Dat betekent dat we als gemeente ook eerlijk en kwetsbaar moeten durven zijn als het nodig is. Bij vertragingen bijvoorbeeld, bezuinigingen, of veranderingen in een plan door voortschrijdend inzicht. Zelfs als er fouten zijn gemaakt. Als je een goede relatie met iemand hebt, kun je een potje breken. Maar je moet er niet over gaan liegen of de situatie beter voordoen dat dat het is. Dat is dodelijk.

Een goede relatie vraagt ook om een open houding. Bereid zijn om te luisteren en te geven en nemen. Om verder te kijken dan de inhoud van je eigen vakgebied naar het belang van de inwoner.

Relaties vragen om een wederzijdse investering in tijd en energie. Maar je krijgt het dubbel en dwars terug.