Er is een pilot gestart voor de sector waar ik bij hoor en ik vind het erg leuk om alles vanaf de zijlijn te volgen. Een aantal werkgroepen denkt na over de verschillende aspecten van Het Nieuwe Werken, zoals huisvesting, ICT en thuis werken. Eén afdeling is bezig met een proef in de praktijk, zij zijn terug gegaan van 12 naar 4 werkplekken en werken verder met laptops en Blackberries. Het nieuwe werken is inmiddels het gesprek van de dag en het belangrijkste onderwerp op de Edese Yammer. Er is ook al een afkorting voor: HNW. Met een hashtag (#) ervoor natuurlijk, als je erover schrijft op Yammer. Boeiend om te volgen als communicatieprofessional.

Ik word enthousiast als ik nadenk over het idee van #HNW. Zelf kiezen waar en wanneer je werkt, het lijkt me heerlijk. Flexwerken doe ik al een beetje: ik heb twee werkplekken in twee verschillende gebouwen. In het ene gebouw hebben we officieel geen vaste werkplekken, in het ander deel ik mijn bureau met een collega. En met mijn nieuwe Blackberry check ik ook 's avonds mijn mail, Twitter en Facebook. Ik was dus wel klaar voor Het Nieuwe werken, dacht ik.

Tot ik op een dag het kantoor binnen kwam en er iemand aan 'mijn' bureau zat. Niet zo fijn, want ik had net de stoel goed ingesteld voor mijn RSI-gevoelige schouders en bakjes neergezet voor mijn documenten. Dus, in plaats van gewoon aan een ander bureau te gaan zitten, heb ik de collega vriendelijk gevraagd om te verhuizen. Shame on me, de collega durfde nooit meer op dezelfde plek te gaan zitten.

De grootste verandering van Het Nieuwe Werken zit dus blijkbaar niet in de organisatie, maar in mijzelf.