Miranda is een meisje van 10 jaar waarvan de ouders gescheiden zijn. Miranda woonde bij moeder en vader die elders woonde is altijd bij de opvoeding betrokken geweest. Miranda werd toen ze bij moeder woonde veel opgevangen door de buren of door haar oma omdat haar moeder alcoholproblemen had. Miranda staat dan al onder toezicht van Bureau Jeugdzorg. Als oma overlijdt ontstaat er een disbalans in de opvoeding. Vader vraagt mede het gezag aan en Miranda gaat bij vader wonen. Na een intensieve verkenning door de gezinsvoogd wordt het volgende duidelijk.

Vader wil voor Miranda zorgen maar maakt keuzes die de ontwikkeling van Miranda niet bevordert. Vader woont inmiddels samen met vriendin, waarbij Miranda zich niet prettig voelt. Ze heeft het gevoel dat ze in de weg zit. Vader ontkent dit. Vader verliest zijn werk en woning na een ruzie met zijn vriendin en brengt Miranda naar zijn broer. Miranda moet opnieuw een bestaan opbouwen en hoort van vader steeds de belofte dat als hij een huis vindt dat hij haar komt halen.

Moeder heeft vrijwillige hulp voor haar alcoholgebruik. Miranda heeft moeder meegemaakt onder invloed. De afspraak wordt gemaakt dat Miranda moeder alleen ziet als zij niet onder invloed is. Moeder lijkt een irreël beeld te hebben van de werkelijkheid. Ze wil dat Miranda bij haar komt wonen en ze onderschat haar alcoholproblemen.

De pleegouder (oom en tante) hebben het beste voor met Miranda, ze doet mee in het gezin met eigen kinderen en ze lijkt het erg naar haar zin te hebben.

De situatie wordt complex doordat vader wil dat Miranda weer bij hem komt wonen. Hij ziet zijn broer als iemand die dat wil voorkomen. Er ontstaan ruzies tussen de broers en de situatie in het pleeggezin wordt zo gespannen dat pleegouders overwegen om te stoppen met de pleegzorgplaatsing om hun eigen gezin te beschermen. Moeder zet Miranda onder druk om meer langs te komen. Er ontstaat veel onduidelijkheid voor Miranda zelf. Ze voelt zich heen en weer geslingerd tussen vader en moeder. Ze merkt dat ze niet op de eerste plaats staat. Uiteindelijk koos vader voor zijn vriendin en het lukt moeder niet om van haar probleem verlost te raken. Er wordt veel over en weinig met Miranda gepraat.

Na de verkenning stelt de gezinsvoogd een eigen kracht conferentie voor. De kaders worden aangegeven door de gezinsvoogd. Er kan niet onderhandeld worden over de pleegzorgplaatsing. Wel worden betrokkenen uitgenodigd om een plan te maken omtrent bezoekregelingen.

Tijdens de eigen kracht conferentie lukt het om Miranda zich te laten uitspreken. Ze zegt dat ze heel veel van haar ouders houdt maar dat ze graag bij oom en tante wil blijven wonen en dat ze wil dat pappa en mamma ophouden over haar ruzie te maken en aan haar te blijven trekken. Ze wil best eens in de maand in het weekend bij vader of moeder logeren maar ook weekenden in het pleeggezin blijven. Miranda vertelt ook dat ze het naar vindt om haar moeder onder invloed te zien en haar moeder alleen te willen bezoeken met iemand van de familie erbij.

Het verhaal van Miranda maakt een stevige indruk op haar ouders en ze geven uiteindelijk toestemming om bij haar pleegouders te mogen blijven wonen. Vader is op het punt gekomen dat hij zich kan neerleggen bij de situatie en kan loslaten. Vader geeft zelf aan dat hij niet meer moet trekken aan zijn dochter. Moeder wil nog steeds dat Miranda bij haar komt wonen maar respecteert wel de mening van haar dochter. Oom en tante nemen Miranda definitief op in hun gezin.

De gezinsvoogd houdt intensief contact met alle betrokkenen en zij weten de weg naar Bureau Jeugzorg te vinden. Miranda voelt zich heel gelukkig bij haar pleeggezin en kan gewoon weer kind zijn.