Kinderen in de leeftijd van 16, 9, 7 en 5 jaar oud. Moeder was naar Suriname gegaan eind maart om haar oudste zoon die bij haar vader woonde op te halen. Elke keer als zij contact had met haar kinderen of haar halfbroer of halfzus werd gezegd, volgende week of later volgende maand kom ik terug. Nu zes maanden later zijn bijna alle volwassenen ervan overtuigd dat moeder niet meer terug zal komen.

De zaak is vandaag voor de tweede keer voor bespreking in het Beter Beschermd overleg (overleg Bureau Jeugdzorg en Raad voor de Kinderbescherming met betrokken zorginstellingen waarin besloten wordt of zaak aan de kinderrechter moet worden voorgelegd) besproken. Op mijn aandringen is nu eindelijk besloten is dat de RvdK de zaak overneemt.

In de correspondentie waarin chronologisch is aangegeven wat er aan de hand is met elk kind afzonderlijk en wat moeer verder heeft gedaan om de problemen te verergeren, heb ik duidelijk gemaakt dat ik niet zo goed kan en wil begrijpen dat het juridische argument "moeder is wel telefonisch bereikbaar en kan derhalve haar gezag uitoefenen"' vigeert boven het uitgangspunt "moeder verwaarloosde haar kinderen voor het vertrek en heeft hen nu duidelijk al langer dan zes maanden aan hun lot overgelaten".

Het is me gelukt om de RvdK zover te krijgen dat er een onderzoek gedaan wordt. Na twee keer een casusbespreking en twee lange telefoongesprekken en intensief mailcontact. Intussen is het gezin besproken in het MDO+ (multidisciplinair overleg) en wordt er een gezinscoach ingezet. Indicaties voor 16+, groep 6-12 van Altra en de gezinscoach zijn geschreven en voor de halfbroer van moeder die nu al langer dan zes maanden voor de kinderen zorgt wordt uitgezocht of hij netwerkpleegouder kan worden.

Toen de tante vertelde: "bedankt voor je inzet", dacht ik, het heeft me bloed, zweet en tranen en blaren op mijn vingertoppen gekost, maar het is in elk geval een goede stap in de richting waar we naar toe willen met deze kinderen. Structuur, veiligheid en minder onrust.