Zijn voorstel is een aanscherping van het plan van staatssecretaris Albayrak van Justitie, die vindt dat vreemdelingen pas na vijf misdrijven het land uit moeten.

Dat geldt in het voorstel van de staatssecretaris overigens alleen voor de ‘lichtere’ misdrijven. Moordenaars, zedendelinquenten en zware criminelen gaan sowieso het land uit, maar ook mensen die in hun eerste jaar al tegen een totale gevangenisstraf van minstens een maand aanlopen.

Het voorstel van het CDA-kamerlid om dit beleid verder aan te scherpen, klinkt op het eerste gezicht heel redelijk. Je ontvlucht je land als asielzoeker of komt naar Nederland voor betere economische perspectieven, dan kan toch minimaal van je worden verwacht dat je je aan de regels houdt. En dan gaat het niet om door het rood rijden of een snelheidsovertreding, dat zijn immers overtredingen, maar om misdrijven. Waarom zou je dan de eerste vier keer dispensatie moeten krijgen je het recht op verblijf in Nederland verliest. Een forse waarschuwing en dan een harde maatregel lijkt op zijn plaats.

Toch is het voorstel van het CDA niet anders te interpreteren dan verkiezingsretoriek. Het plan om vreemdelingen na vijf misdrijven het land uit te zetten is ontstaan na een signaal van Ahmed Marcouch, met betrekking tot veelplegers. De stadsdeelvoorzitter van het Amsterdamse stadsdeel Slotervaart constateerde dat er in zijn stadsdeel veelvuldig problemen waren met een aantal veelplegers die niet de Nederlandse nationaliteit hadden, en die keer op keer in de fout gingen.

De misdrijven waren vaak te klein om een stevige straf te rechtvaardigen, maar door het grote aantal misdrijven zijn ze wel bijzonder hinderlijk. Er werd echter zelden een gevangenisstraf uitgedeeld, en gebeurde dat al, dan was die vrij kort, waardoor er geen uitzetting kon volgen.

Om dit verschijnsel te doorbreken kwam Albayrak met haar plan, die een weerslag vormt van de huidige praktijk. Erg succesvol is die praktijk overigens niet. Het Wetenschappelijk Onderzoeks- en Documentatie Centrum heeft becijferd dat er in Nederland zo’n 12.000 veelplegers zijn die op grond van deze regels het land uit zouden moeten. Tot nu toe is slechts 1 procent daarvan daadwerkelijk uitgezet. De andere 99 procent loopt nog vrolijk rond veelvuldig kleine misdrijven te plegen.

Het voorstel om  het aantal misdrijven te beperken tot twee zal er zonder meer toe leiden dat er een veel grotere groep in aanmerking komt voor uitzetting. Maar zolang het al niet lukt de groep die nu uitgezet zou moeten worden daadwerkelijk het land uit te krijgen, heeft het weinig zin om daar nog vele tienduizenden ‘lichtere’ gevallen aan toe te voegen. Het risico bestaat zelfs dat er minder aandacht en opsporingscapaciteit beschikbaar zal zijn voor de veelplegers onder hen, waardoor het eigenlijke probleem, de overlast die de misdrijven gepleegd door veelplegers zonder Nederlandse nationaliteit oplevert, alleen maar zal toenemen.

Om dan te roepen dat er nog veel meer mensen moeten worden opgepakt en het land uitgezet als ze misdrijven plegen klinkt natuurlijk erg standvastig in verkiezingstijd, maar erg zinvol is het niet. Het zou verstandiger zijn eerst maar eens de pijlen te richten op het handhaven van de huidige regels.

Nieuwe regels leiden uitsluitend tot verdere verdunning van de handhaving.

Eric de Kluis